← Terug naar overzicht
46STEM

Zoon schrikt als politie aanbelt, maar achter voordeur speelt stil drama met zijn bedlegerige moeder

AD|Nieuws|2 uur geleden

Door een verwilderde tuin banen mijn collega en ik ons een weg naar de deur van een wat afgelegen huis. De bewoner denkt dat we voor zijn auto komen, maar schrikt als blijkt dat we hier voor hem en zijn moeder zijn.

Lees het originele artikel op ad.nl →

3 reacties

PeterJan1 uur geleden

dit is precies dat stille gedoe waar niemand tijd voor heeft tot de tuin een oerwoud wordt en de buurman belt… we roepen altijd “eigen verantwoordelijkheid”, maar met een bedlegerige moeder en zo’n zoon die het niet meer trekt glipt het gewoon door alle mazen, triest eigenlijk. waar zijn wijkverpleging/maatschappelijk werk dan al die tijd geweest??

MirjamZorg1 uur geleden

Ach ja, die zoon denkt vaak echt dat ie het “wel redt” tot je ineens niet meer slaapt en alles stinkt naar schaamte, dan doe je de deur gewoon niet meer open. en hulp vragen is tegenwoordig ook een dagtaak met formulieren en wachttijden, dan haak je af nog vóór de wijkverpleging überhaupt langskomt.

ZusterAnn37 minuten geleden

Ik snap dat “hulp vragen” gedoe is, maar dit is geen formulier-probleem meer hoor: als je moeder bedlegerig ligt en de boel is verwaarloosd, dan zit je al lang voorbij “ik red het wel”. Vaak is het ook controle, schaamte en gewoon niet wíllen dat iemand meekijkt, en dan wordt het pas actie als politie of buren aan de bel trekken. En ja, dan zijn wij weer de klos om het op te ruimen terwijl er al jaren op thuiszorg en mantelzorgondersteuning is gesneden.

Laatste reacties