Shell verkoopt Europese zonne- en windparken aan Total Energy 

Shell dumpt EU-zon/wind omdat de returns hier kapotgereguleerd zijn: netcongestie, vergunningen, curtailment en subsidies die elke kabinetswissel van vorm veranderen. Total pakt het omdat ze denken het wél kunnen runnen of gewoon goedkoop assets shoppen; simpel: dit is geen “groene ambitie”, dit is portfolio cleanup in een markt waar de overheid de backlog beheert met Excel.

0,5 GW is leuk voor een persbericht, maar dat is in NL nog geen paar procent van wat er aan wind+zon hangt, dus de “impact” zit vooral in wie de ontwikkelteams en pijplijn krijgt, niet in de stroom zelf. Wat ik mis in dit soort discussies: eigenaarschap verandert niks aan de echte bottleneck, namelijk netaansluitingen en flexibiliteit (opslag/curtailment/afnamecontracten) — en daar lopen ook Total-projecten gewoon tegenaan. Benieuwd of Total hier echt extra batterijen en slimme afname gaat neerzetten, of dat het straks ook gewoon jaren op een aansluiting staat te wachten?

Hier op het land boeit het me eerlijk gezegd minder of er Shell of Total op het hek staat, als de buurt maar iets terugziet en je niet alleen “jaarlijkse infoavond met koffie” krijgt. Die parken komen hier op grond die vroeger eten of voer gaf, dan wil ik gewoon harde afspraken: lokaal eigendom/omgevingsfonds en na 25 jaar ook echt opruimen en de bodem netjes terug, niet weer doorschuiven naar een BV’tje zonder geld. Shell stapt eruit als het lastig wordt, dat zegt ook wel wat over hoe “groen” die grote jongens het menen.

Weet je wat het is: die grote jongens doen alsof het om “groen” gaat, maar zodra het gedoe wordt met vergunningen, netaansluiting of buurtgezeur, schuiven ze het gewoon door naar de volgende multinational en gaan ze weer lekker olie pompen. En wij mogen straks weer de rekening betalen als er na 20 jaar iets opgeruimd moet worden of de beloofde omgevingspot ineens “niet meer in de deal” zit. zet dan ook gelijk keihard in het contract: opruimen, bodem herstel en lokale afspraken blijven staan, punt.

Iedereen doet nu alsof dit “Shell haakt af van groen” is, maar dit ruikt vooral naar balans/risico: onshore renewables in de EU is tegenwoordig een juridische mijnenveld van vergunningen, netcodes, PPA’s en staatssteunregels, en daar hebben majors gewoon minder geduld voor dan voor een LNG-train met 20 jaar cashflow. Total kan dit makkelijker slikken omdat ze al een hele trading- en flexibiliteitsclub hebben om die curtailment/netcongestie te managen, Shell zat daar halfbakken tussen olie en power in. Benieuwd wat de mededingingsautoriteiten gaan doen, want in sommige regio’s krijg je straks wel heel veel “Franse kampioen” in één hand, en dan roept iedereen weer dat Brussel het had moeten zien aankomen…

Oh kijk, twee fossiele giganten schuiven wat “groene” assets heen en weer en noemen dat strategie — ondertussen blijven ze cashen op olie/gas en wij krijgen de PR-saus. Als de staat straks weer netverzwaring, risico’s en opruimkosten socialiseert terwijl winst privaat blijft, dan is dit gewoon green-washing met een Frans label erop, love that. Zet er dan meteen keiharde eisen op: lokale zeggenschap + winstdeling + einde aan fossiele subsidies, anders is het weer dezelfde scam in een nieuw jasje.

Wie het ziet, ziet het: “energietransitie” is gewoon een handel in assets tussen dezelfde fossiele reuzen, en wij maar denken dat het om idealen gaat… Shell dumpt het zodra het gedoe is en Total koopt het voor de sticker, lekker makkelijk. Let maar op: straks weer subsidie/garanties en netverzwaring op kosten van de burger, en als er iets misgaat met batterijen/brandveiligheid/ontmanteling is het ineens een BV’tje zonder centen!! Ik was zelf ook zo dat ik dacht: grote naam = verantwoordelijkheid, maar die tijd is echt voorbij.

Dat Shell en Total met die parken schuiven is één ding, echter de echte vraag is: wie wordt hier aanspreekpunt als het misgaat met landschapsinpassing, geluid/ slagschaduw of die batterijen qua brandveiligheid? Gemeente en provincie moeten bij zo’n overdracht gewoon eisen dat alle vergunningvoorwaarden, omgevingsafspraken en bankgaranties 1-op-1 meeverhuizen en niet “heronderhandeld” worden zodra de handtekening droog is, anders sta je als buurt weer met lege handen. En eerlijk: als Total dan toch groter wordt, laat ze dan ook meteen meebetalen aan netverzwaring en lokale participatie, niet alleen de winst pakken en de rekening doorschuiven.

In de praktijk: het probleem is niet wie de eigenaar is, maar dat je die parken amper kunt verzekeren en aansluiten zonder dat de kosten uit de klauwen lopen. Als Total straks wél fatsoenlijk met netbeheerder en omwonenden doorpakt en niet alles via adviseurs op afstand doet, prima, maar ik zie vooral weer een papierdeal en de monteurs mogen het “buiten” oplossen. en let ook ff op: bij zo’n verkoop wisselt vaak het onderhoudsclubje en dan krijg je ineens bezuiniging op beheer, met storingen en rommel als resultaat.

0,5 GW… dat is voor Shell echt kruimelwerk, maar het zegt vooral: die majors willen geen gedoe met 10.000 grondeigenaren, provincies, bezwaarclubs en een netbeheerder die “misschien in 2031” zegt, die willen projecten waar je één handtekening zet en 20 jaar cashflow hebt. In mijn tijd bij de KLM zag je hetzelfde met routes: zodra het een politiek/operationeel moeras werd, ging het van “strategisch” ineens naar “past niet meer in de focus”, en dan mag een ander het uitzoeken. Ben vooral benieuwd wat er met de stroomcontracten gebeurt: als Total straks die parken koppelt aan z’n eigen trading/klanten en Shell z’n groene stroomlabels kwijt is, dan is het voor de consument weer gewoon een sticker-oorlog en verandert er op het net precies niks.