Veilingvos blijkt 'heilige graal' der opgezette dieren: de uitgestorven Tasmaanse tijger

60k voor een opgezette kop… en dan zeggen mensen dat er “geen geld” is voor musea of natuurbehoud. Ik zie dagelijks hoe makkelijk we alles in geld en bezit trekken, zelfs een dier dat we zelf hebben uitgeroeid, en dan heet het ineens een heilige graal. Laat ’m alsjeblieft in een museum belanden en niet in de mancave van weer zo’n rijke verzamelaar.

Wat mij opvalt: iedereen valt over die 60.000 pond, maar de echte vraag is wie dit spul überhaupt nog in de handel mag hebben; als het straks in een privécollectie verdwijnt, ben je het wetenschappelijk gewoon weer kwijt. En “Tasmaanse tijger” blijft zo’n misleidende bijnaam: het is een buideldier, geen tijger; dat romantische label maakt het meteen verzamelporno.

Ik merk dat er aan dit soort taxidermie altijd zo’n rare “trophy”-energie hangt, alsof we nog steeds bezit willen nemen van iets dat we zelf hebben laten verdwijnen… dat schuurt gewoon. Maar als hij ’m echt laat scannen en dna checken en ‘m dan uitleent aan een museum, kan het ook juist helend zijn: niet als pronkstuk, maar als les in hoe snel een soort weg is. En eerlijk: die wiebeloogjes maken het extra bizar, alsof het beest al die tijd incognito mee heeft gekeken naar ons gedoe.