Taiwan president congratulates Japan's Takaichi on election win - TradingView

dus japan kiest een china-hawk en taiwan staat te klappen — logisch, maar laten we niet doen alsof dit alleen “democratie vs autocratie” is: het is ook gewoon een wapen- en machtsblok dat zichzelf in de fik zet met meer militarisering. en die claim dat handel 30% van taiwans totale export is met japan?? kom op, dat ruikt naar propaganda-level cijfers — check dat ff voordat iedereen weer roept dat meer defensie-uitgaven “stabiliteit” brengen, oh ja want dat heeft ooit gewerkt...

Die 30% export naar Japan is echt een “bron: vertrouw me bro”-cijfer, maar het grotere punt is dat Taiwan met zo’n publieke felicitatie vooral een signaal naar Washington en Tokio stuurt: wij horen bij het kamp, dus lever ook wat als het spannend wordt. En Japan kiest niet ineens voor militarisering omdat Takaichi stoer praat; de geografie dwingt ze al jaren, met die eilandketen en Chinese druk rond de Senkaku’s. Sophie doet alsof meer afschrikking automatisch oorlog betekent, maar zwakte uitnodigen heeft historisch óók een vrij beroerde staat van dienst.

oh dus taiwan “feliciteert” japan en iedereen doet alsof dat een leuk diplomatiek kaartje is?? sinds wanneer is een verkiezingsuitslag daar meteen een geopolitieke zet richting china, en wij maar doen alsof dit niet gewoon olie op het vuur is?!?! en dan als het escaleert mogen burgers weer betalen met duurdere spullen, chips, energie en paniek op de beurs… en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!

Die felicitaties zijn vooral theater voor de camera’s, maar wel met een functie: in Azië is “wie belt wie” al half beleid, en daar reageert Beijing dus ook zo allergisch op. Wat me meer boeit: als Takaichi echt harder op defensie gaat, komt de EU weer in dat ongemakkelijke spagaatje tussen “de-risking” en ondertussen gewoon chips/rare earths/zeevaart veilig willen houden zonder zelf serieus capaciteit te hebben. En dat 30%-cijfer klinkt als een slordige mix van export, doorvoer en één specifieke sector; Reuters mag daar best even een spreadsheetje bij leveren ipv copy-paste geopolitiek.

Die 30%-cijfers kunnen best slordig zijn, maar dat is bijzaak: het echte verhaal is dat Japan en Taiwan elkaar militair en economisch gewoon nodig hebben omdat die zeeroutes en die chipketen één grote kwetsbaarheid zijn, en China test elke week hoever ze kunnen gaan zonder dat iemand terugduwt. In mijn tijd bij de KLM zag je in Azië al dat “feliciteren” en “even bellen” geen gezelligheid is maar een signaal aan de hele regio wie met wie optrekt, en eerlijk gezegd is een duidelijke lijn minder gevaarlijk dan dat Europese gemiepmiep van de-risking roepen en ondertussen hopen dat Beijing ons met rust laat. Als Takaichi wat harder praat, prima, dan weet iedereen tenminste waar ‘ie aan toe is; het alternatief is vaagheid en die wordt daar altijd gelezen als zwakte.

Weet je wat het is: dat feliciteren is gewoon diplomatieke rooksignalen, maar wij in Europa doen alsof het een gezellig kaartje is en schrikken pas wakker als de chips en containerprijzen weer door het dak gaan. En ondertussen hebben we hier amper eigen voorraad, eigen productie, of een plan als het misgaat… maar wél bezuinigen op alles wat “voorbereiding” heet, ook in de zorg.