Long covid en ME/CVS tasten spieren aan, maar niet alleen door inactiviteit

eindelijk een studie die dat luie “ga gewoon weer bewegen” een beetje doorprikt… ik ken iemand met long covid die vóór die besmetting 3x per week sportte en nu na een blokje om al dagen spierpijn/krampen heeft, dat is geen conditietje opbouwen maar iets wat echt anders voelt in het lijf. geef mensen wat vertrouwen en tijd, en laten we met wat meer liefde en verbinding luisteren ipv wegwuiven, hoop dat dit onderzoek ook sneller leidt tot echte hulp en niet nóg een rondje “het zit tussen je oren”.

Vanuit mijn praktijk zie ik dit zó vaak: mensen met long covid/ME die “braaf” gaan opbouwen en dan knalt hun systeem juist harder dicht, alsof de spieren wel willen maar de energie-aansturing (zenuwstelsel/mitochondriën/doorbloeding) gewoon in de war blijft. Dan helpt het niet om te roepen dat het deconditionering is, want bij deconditionering voel je meestal vooruitgang met rustige training, hier voelt het lijf na een prikkel alsof je accu leeggetrokken wordt en je dagenlang in de min staat. Misschien moeten we eindelijk stoppen met alleen spierkracht meten en ook herstelcapaciteit als serieuze parameter nemen, anders blijft het westerse “doe maar een schemaatje” terwijl iemand intern al lang op rood staat.

Ik merk dat het ook wringt dat verzekeraars/arbodiensten nog steeds doen alsof “bewegen = beter” een soort universele wet is, en dan krijg je dus re-integratieschema’s die iemand met PEM gewoon slopen. Als je spieren echt anders reageren dan pure inactiviteit, waarom meten we dan niet standaard dingen als lactaat/herstel na inspanning en zuurstofopname, ipv alleen “u kunt toch 10 min fietsen?” het voelt alsof het systeem pas mee beweegt als er een hokje voor is.