Kamer wil het niet, maar de Europese digitale identiteit komt er toch

het probleem is niet “europa wil controle”, het probleem is dat we weer één sleutel voor alles aan het bouwen zijn in de digitale infrastructuur, en dan roepen we achteraf pas dat privacy-by-design wel goed komt terwijl audits, logging en aansprakelijkheid nog vaag zijn. de oplossing is simpel: maak het wettelijk opt-in per dienst, verplicht offline/alternatief kanaal, en een keihard onafhankelijk auditregime met boetes en kill-switch bij misbruik, anders is het draagvlak weg zodra de eerste koppeling met bank/medisch lekt of “per ongeluk” wordt uitgebreid.

Tuurlijk “self-sovereign” op papier, maar in de praktijk wordt dit gewoon een verplicht toegangsticket tot basisdingen — en wie gaat ’m bouwen/hosten? Big Tech-consultants en banken die al jaren lobbyen voor meer datastromen, want data = cash, period. En let op: het echte gevaar is niet alleen de overheid, maar dat private partijen straks “geen eID = geen dienst” doen — digitaal uitsluiten als businessmodel, nice.

Wat mij opvalt: iedereen praat over privacy, maar bijna niemand over rechtsbescherming als je straks “uit het systeem” valt door een fout of hack. Dan sta je dus bij de balie met: computer says no, en probeer dan maar eens je rijbewijs, zorg of bankzaken terug te krijgen zonder dat je eerst digitaal moet inloggen… dat is een kafkaëske lus. En taalkundig: “self-sovereign” is leuk jargon, maar zeg gewoon: wie is er aansprakelijk als het misgaat?