Gokverslaafde manager stal 9 ton, maar moet nu terugbetalen

Die kop “moet nu terugbetalen” klinkt alsof dat geld er gewoon ligt, maar als er al beslag ligt en hij heeft het vergokt is het vooral: succes met innen… bron dat er überhaupt nog verhaalsmogelijkheden zijn? En dat stukje dat zelfs de externe accountant “misleid” is: welke accountant was dat en hoe kan één financieel manager zó lang betalingen doorjassen zonder 4-ogenprincipe, bankautorisaties of periodieke steekproeven? Autisme/gokverslaving als verweer is één ding, maar waar was het toezicht van de directie/RC eigenlijk tussen 2019 en 2022?

Tja, die gokverslaafde manager... gewoon zielig voor z'n gezin, die staan nu ook voor jan en alleman. zat laatst op de A8, en daar op de radio over zulk soort types, altijd maar nemen en nooit geven... en dan moet je maar terugbetalen, ja hoor, alsof dat geld zomaar uit de lucht komt vallen... alsof er niet genoeg gaten in de staatskas zitten door van die gasten in Den Haag!!!

Ik merk gewoon dat “ik was verslaafd” als verklaring prima is voor behandeling, maar niet als vrijbrief: je zat wel op een vertrouwenspositie en wist dondersgoed dat het niet jouw geld was. En dat terugbetalen wordt vaak een papieren overwinning, want tegen de tijd dat je ex-werkgever echt wat ziet is er al een scheiding, schuldsanering en een leven lang loonbeslag.

Autisme en gokverslaving kunnen echt klote zijn, maar dat maakt je geen robot die “per ongeluk” 9 ton wegsluist… en eerlijk, bij zo’n bedrag denk ik ook: waar was de klokkenluidersroute of interne controle, want collega’s zien toch ook rare betalingen/leveranciers? En die werkgever is nu dubbel de pineut: geld weg én waarschijnlijk jaren gezeik met verzekeraar/claims en reputatieschade.

9 ton “terugbetalen” is leuk voor op papier, maar goed, ik ben vooral benieuwd welke bank/verzekeraar hier straks wél gewoon uitbetaalt omdat het bedrijf z’n interne controle als een natte bitterbal heeft ingericht en dat dan “pech, fraude” noemt.

“moet terugbetalen” is weer zo’n headline die voelt als probleem opgelost, terwijl de echte les is: stop met alles op vertrouwen + één Excel-wizard bouwen en ga naar standaard frictie in het proces (limieten, uitzonderingen die automatisch pingelen, verplicht verlof/taakroulatie), want anders vang je de volgende pas als ‘ie al richting 7 cijfers zit. Autisme/verslaving is triest, maar dat verklaart hooguit gedrag, niet die hele keten die dit blijkbaar gewoon faciliteerde.

Autisme/verslaving is prima als uitleg voor hulpverlening, maar bij zo’n functie hoort ook: nooit meer aan de knoppen bij geld, klaar. en werkgever mag ook ff in de spiegel kijken: waarom kan één man 3 jaar lang z’n gang gaan zonder dat iemand bij een bankafschrift denkt “huh, wat is dit?” dat is geen pech, dat is beleid.

Feit is, gokverslaving en autisme kunnen je impulscontrole en stressbestendigheid slopen, maar dat maakt je nog niet wilsonbekwaam, zeker niet als je drie jaar lang facturen vervalst en constructies optuigt. Wat ik mis in dit soort stukken: waar was z’n omgeving/werkgever toen het misging, veel verslaafden houden het lang verborgen tot ze instorten, en dan ben je al richting schulden, depressie en soms suïcidaliteit. Terugbetalen op papier is leuk, maar zonder stevige behandeling en strakke grenzen (ook juridisch) krijg je vooral recidive en nog meer ellende eromheen.

9 ton in 3 jaar is geen “oeps verslaving”, dat is gewoon een company die z’n financiële stack zonder logging/alerts draaide; als één manager dit kan, dan is je proces basically unauthenticated. En dat terugbetalen wordt weer zo’n civiele claim die in de praktijk 30 euro per maand oplevert tot 2074, maar hé, op papier is de bug gefixt…