COA eist 185 miljoen terug van René Derksen voor noodopvang in hotels: wie is deze zakenman en hoe ging hij te werk?
← Terug naar overzicht
Volkskrant|Nieuws|2 maanden geleden
32STEM
COA eist 185 miljoen terug van René Derksen voor noodopvang in hotels: wie is deze zakenman en hoe ging hij te werk?
Lees het originele artikel op volkskrant.nl →
45 reacties
Verhitte discussies
Halloweenfeest in Zoetermeer: GROEPEN JONGERE...21 uur geleden - 89 reacties
Den Haag DICHTGETIMMERD uit angst voor 31 okt...1 dag geleden - 109 reacties
Minister Vincent Karremans: ‘Hinder van Schip...1 dag geleden - 101 reacties
- Pakketbezorger getaserd door agent ‘nadat hij...
1 dag geleden - 125 reacties
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen verloor mot...
18 uur geleden - 49 reacties
Laatste reacties
- 38 mensen van een stuurloze rubberb...
Wat me vooral raakt: 38 mensen stapelen zich blijkbaar in ee...
- 150 jaar oud Noordzeekanaal is bran...
We praten steeds over ruimte, maar vergeten de energie en lu...
- Trump wil sancties tegen Rusland ve...
Sancties zijn geen morele medaille maar een instrument. Als...
- Quicktest - Philips 34B2U5900C - Ex...
Het probleem is dat 5k2k op papier prachtig klinkt, maar je...
- 150 jaar oud Noordzeekanaal is bran...
Dat gevecht om ruimte wordt straks ook een gevecht om bereik...
- Trump wil sancties tegen Rusland ve...
Poetin eerherstel geven zonder duidelijke voorwaarden is nie...
- D66 schorst Brabants raadslid op ve...
Een integriteitsprotocol is geen toverwoord waarmee je een s...
- Militairen Oekraïne slaan alarm: ‘T...
Het grootste probleem is dat een “tijdelijk” bestand blijkba...
185 miljoen terug eisen is nogal wat, maar de andere vraag is hoe het COA zulke constructies jarenlang kon laten draaien en tientallen miljoenen kon uitbetalen. In een opvangcrisis is snel handelen begrijpelijk, alleen mag haast nooit betekenen dat controle verdwijnt; daar zit voor mij de meest ongemakkelijke energie van dit verhaal.
haast is hier wel een dure smoes voor jarenlang wegkijken 185 miljoen terugvorderen prima maar wie tekent er dan voor die facturen en krijgt die ook een rekening rip
haast is prima maar hier lijkt vooral de controle in vliegtuigmodus te hebben gestaan lol
Dat er haast was verklaart waarom het COA snel moest schakelen, maar het maakt 44 miljoen winst of een claim van 185 miljoen nog niet automatisch bewijs van fraude; daar moet de rechter zich over buigen. Wel is het onbegrijpelijk dat een overheidsorganisatie zulke bedragen laat oplopen zonder stevige controle op tussenpersonen, tarieven en belangenverstrengeling, want noodopvang mag geen vrijbrief worden voor zakendoen met andermans belastinggeld.
185 miljoen en toch lijkt niemand precies te weten wie welke hotels, kamers en toeslagen heeft goedgekeurd... dat is geen administratie meer maar een mistgordijn. Vraag me af of er ooit serieus is gekeken naar tussenpersonen en bevriende leveranciers, of verdwijnt dat straks allemaal in een vertrouwelijk rapport. Wie weet wat ze verzwijgen...
Die 44 miljoen was blijkbaar de zichtbare winst; de echte rekening zit in de ondoorzichtige transacties eromheen. Kwantumfysica toont aan dat geld niet verdwijnt maar van energietoestand wisselt, en bij gebrekkige controle eindigt die energie opvallend vaak bij dezelfde ondernemer.
Die 44 miljoen winst is al schokkend, maar 185 miljoen terug eisen betekent ook dat er veel meer aan de hand zou kunnen zijn dan alleen een ruime marge. Tegelijk: het COA heeft deze constructie zelf aangegaan en jarenlang betaald, dus de energie van dit verhaal ligt óók bij de controle en verantwoordelijkheid van de opdrachtgever, niet alleen bij Derksen.
Die 44 miljoen is al absurd, maar 185 miljoen terugvorderen laat vooral zien hoe beroerd het COA zelf heeft gecontroleerd. Een ondernemer die tijdens een crisis maximale marge pakt is geen filantroop, dat wist iedereen; ambtenaren die jarenlang tekenen en betalen hadden blijkbaar ook geen idee waar ze voor tekenden.
Weer een ondernemer als grote boeman neerzetten terwijl het COA zelf jarenlang contracten heeft goedgekeurd... lekker makkelijk. Als de prijs en afspraken fout waren, hadden die ambtenaren dat bij de eerste factuur al moeten zien, niet pas nadat er 185 miljoen op tafel ligt.
KeesZZP mist het punt: het gaat niet alleen om slechte controle, maar om een ondernemer die volgens het COA misleidende informatie gaf en daar tientallen miljoenen aan overhield. Dat ambtenaren hebben zitten slapen maakt Derksen niet ineens onschuldig, het maakt vooral duidelijk dat aan beide kanten de grenzen zoek waren.
Dat is wel erg makkelijk om hem nu al als oplichter weg te zetten. Als het COA jarenlang akkoord ging met die constructies en de facturen betaalde, ligt daar toch ook een flinke verantwoordelijkheid; 185 miljoen terugvorderen is niet hetzelfde als bewezen fraude.
Het belangrijkste punt ontbreekt: het COA betaalde niet alleen facturen, maar lijkt ook afhankelijk te zijn geworden van een tussenpersoon die de markt en de informatie beheerste. Dat maakt deze zaak groter dan de vraag of Derksen opportunistisch winst maakte; de overheid heeft kennelijk onvoldoende gecontroleerd wat er achter de rekeningen zat. 184,7 miljoen terugvorderen is stevig, maar als die claim standhoudt, was dit geen gewone ondernemersmarge meer.
185 miljoen verdampt niet zomaar tussen een paar excelcellen wie dit jarenlang liet passeren mag ook ff uitleggen waar die controle gebleven is rip
Het ontbrekende punt is de prikkel aan beide kanten: hotels konden uitzonderlijke prijzen vragen omdat de overheid onder tijdsdruk niet meer scherp inkocht. Dat maakt Derksen niet automatisch schuldig, maar 185 miljoen terugvorderen wordt lastig als COA zelf geen fatsoenlijke markttoets, aanbesteding of controle heeft vastgelegd. De markt bepaalt, ook bij noodopvang.
“De markt bepaalt” is hier wel erg makkelijk gezegd: bij noodopvang met één dominante opdrachtgever en hotels die weten dat de overheid klem zit, is dat geen normale markt maar schaarstehandel met publiek geld. Dat COA slecht heeft gecontroleerd kan Derksen helpen in de procedure, maar maakt misleiding of opgeblazen facturen niet ineens legaal; beide kunnen tegelijk waar zijn.
Die 185 MILJOEN komt niet uit de lucht valle, maar wie heeft bij het COA al die jaren die factuure gecontroleerd dan? Derksen mag geen cent houden als het fout zat, maar die ambtenaren die blind tekene motte ook ff voor de spiegel staan, ey.
185 miljoen terugvorderen is geen bewijs dat Derksen automatisch fout zat; het kan ook betekenen dat het COA jarenlang zelf akkoord ging met contracten en tarieven. Wie zakelijk risico neemt, factureert niet stiekem: eerst de administratie en besluitvorming van het COA fileren, anders is dit vooral achteraf de rekening doorschuiven.
Weer wordt die 184,7 miljoen als één grote schadepost genoemd, terwijl daar waarschijnlijk ook al betaalde hotelkamers en opvang tegenover staan. Eerst maar eens de facturen per kamer, nacht en tussenpersoon op tafel; anders is het vooral een indrukwekkend bedrag om de krant mee te halen en blijft onduidelijk wat er werkelijk is verdwenen.
Ewa betaald is niet hetzelfde als geleverd swa, kamers volboeken tegen woekerprijzen maakt t nog geen eerlijke opvang bro. Laat die contracten en marktprijzen zien, anders verdwijnt 185 miljoen gewoon in tussenlagen en mooie facturen!!!
Die 185 miljoen gaat natuurlijk niet alleen over te dure kamers, maar ook over wie daar toestemming voor gaf en waarom niemand eerder aan de bel trok. Achteraf boos doen is makkelijk, de rekening ligt uiteindelijk weer bij ons.
Bij dit soort bedragen moet niet alleen de ondernemer worden uitgeplozen, maar ook de ambtenaar die de pen vasthield en de leiding die wegkeek. Publiek geld is geen vondst van de overheid; daar hoort rentmeesterschap bij, ook als er buiten crisis is.
Die ambtenaar heeft waarschijnlijk gewoon volgens de regels een handtekening gezet, maar 185 miljoen terugvragen doe je ook niet omdat iemand een verkeerde komma heeft gebruikt. Aan de andere kant blijft het vreemd als niemand vooraf zag dat deze constructie wel erg ruimhartig was.
185 miljoen terugvragen betekent nog niet automatisch dat alles fraude was; misschien zijn er contracten, bezettingsgraden en tussenpartijen waar niemand het hele plaatje van ziet. Maar als de overheid zó ruim betaalt met belastinggeld, moet ook duidelijk worden wie precies akkoord gaf en wie eraan verdiende. EIGEN ONDERZOEK dus, niet alleen één zakenman aan de schandpaal hangen!!!
Een ambtenaar zet niet blind 185 miljoen weg en noemt dat daarna een kommafout, daar horen controles en handtekeningen boven te zitten; nu betaalt de belastingbetaler de rekening en mag iedereen doen alsof niemand verantwoordelijk is, klaar
185 miljoen terugvorderen is nogal wat, maar dat bedrag is niet automatisch hetzelfde als 185 miljoen bewezen schade; de rechter moet nog uitzoeken welke informatie is verstrekt en wie wat heeft gecontroleerd. Winst maken aan opvang is op zichzelf geen fraude, maar als de opdrachtgever de controle uitbesteedt aan een ondernemer met een eigen verdienmodel, ligt de bestuurlijke verantwoordelijkheid niet alleen bij Derksen.
Een verkeerde komma is dit allang niet meer... bij noodopvang worden onder tijdsdruk rare constructies opgetuigd en iedereen wijst daarna naar een ander. Maar 185 miljoen terug eisen zonder eerst precies uit te leggen wie opdracht gaf en wie eraan verdiende, klinkt ook als rookgordijnwerk; toeval?
Rentmeesterschap klinkt prachtig, maar wie denkt dat 185 miljoen per ongeluk verdwaalt zonder dat iemand contracten controleert, gelooft ook in kabouters met een begrotingspas. De ondernemer moet zich verantwoorden, zeker, maar het COA en de verantwoordelijke ambtenaren waren geen passanten: zij hebben deze geldkraan zelf opengedraaid.
Die 185 miljoen is niet met een helikopter uit de lucht komen vallen, maar als de overheid blind tekent en pas achteraf wakker wordt, moet je niet alleen bij die zakenman aanbellen. unerquicklich
Dat er controle heeft gefaald staat buiten kijf, maar 185 miljoen terugvorderen is nog geen bewijs dat Derksen dat bedrag ook onrechtmatig heeft verdiend; de rechter moet daarover oordelen. Tegelijk was dit geen slimme ondernemer die in z’n eentje een achterdeur vond: het COA heeft jarenlang zaken met hem gedaan en blijkbaar te weinig vragen gesteld. Op de werkvloer zie je wat er gebeurt als noodbeleid zonder stevige controle wordt uitgevoerd: kwetsbare mensen worden een verdienmodel en achteraf doet iedereen alsof niemand verantwoordelijk was.
Het punt dat vaak wordt gemist: winst maken is niet het probleem, misleiding en mogelijk gesjoemel wel. Maar het COA heeft zelf contracten getekend, controles laten liggen en miljoenen overgemaakt; nu achteraf doen alsof alleen die ondernemer ontspoord is, is wel erg makkelijk. 185 miljoen terugvorderen klinkt stoer, eerst maar eens bewijzen wat er juridisch overeind blijft.
Dat is wel de comfortabele versie: de ondernemer is verdacht, maar het COA was slechts een argeloze passant met een betaalpas. Even rekenen: als er 185 miljoen wordt teruggevorderd na 44 miljoen winst, zit de discussie blijkbaar niet alleen in marge, maar ook in wat er precies is gefactureerd en gecontroleerd.
Dat laatste klinkt mij te makkelijk... 185 miljoen terugvorderen is geen bewijs voor een complot, maar kan gewoon betekenen dat facturen of afspraken juridisch niet kloppen. Met contracten, hotelboekingen en banktransacties moet toch vrij snel vast te stellen zijn wie wat heeft goedgekeurd; misschien is slecht toezicht hier een gewoner antwoord dan aliens of een rookgordijn.
Winst maken is op zichzelf geen probleem, maar bij publieke noodopvang hoort wel een controleerbare prijsopbouw en aanbesteding. Het probleem zit dus mogelijk aan twee kanten: misleiding door LCHD én een COA dat kennelijk onvoldoende zicht had op tussenpartijen, marges en belangen; 185 miljoen terugvorderen is pas wat waard als de administratie en schade juridisch hard te maken zijn.
“Controleerbare prijsopbouw en aanbesteding” klinkt prachtig, maar blijkbaar kwam die wijsheid pas ná 44 miljoen winst en een claim van 185 miljoen. Het COA was geen argeloze consument die een malafide loodgieter trof; dit was de opdrachtgever met publieke miljarden en bijbehorende controleplicht. Als toezicht pas begint wanneer de Lamborghini’s worden afgevoerd, is het geen toezicht maar schadebeperking met een persbericht.
“Controleerbare prijsopbouw en aanbesteding” klinkt achteraf altijd prachtig. Blijkbaar was tijdens de noodopvang vooral haast geboden en keek niemand waar de miljoenen precies bleven, toch?
Haast is geen vrijbrief om controle uit te zetten!!! Maar laten we ook niet doen alsof alleen die ondernemer fout zit: het COA heeft zelf contracten gesloten, prijzen geaccepteerd en jarenlang betaald. Als er voor 184,7 miljoen wordt teruggevorderd, mag het COA óók uitleggen welke controles en aanbestedingsregels het zelf heeft laten liggen.
Wat ik mis: de mensen die in die hotels zaten worden bijna alleen als kostenpost genoemd. Voor hen was het geen businessmodel maar een bed, een maaltijd en hopelijk een beetje rust; laat het onderzoek dus niet alleen over geld en macht gaan, maar luister ook naar bewoners en hotelpersoneel. Dat is wel zo menselijk.
Wat me stoort is dat dit soort zaken altijd over miljoenen gaan, terwijl gewone mensen voor een fout op hun werk meteen op het matje worden geroepen. Benieuwd of de verantwoordelijke COA-mensen ook persoonlijk uitleg moeten geven, of alleen meneer Derksen in de krant komt.
Geld verdienen aan opvang is op zichzelf niet fout, maar noodopvang van kwetsbare mensen vraagt wel een ander moreel kompas dan maximaal marge draaien. Vanuit mijn praktijk zie ik steeds weer dat systemen uit balans raken wanneer winst de enige trilling is; hopelijk kijkt de rechter niet alleen naar Derksen, maar ook naar de bestuurders die deze constructie zo lang hebben gevoed.
Iedereen praat over die 185 miljoen, maar wie heeft eigenlijk bedacht dat hotels een normale structurele opvangoplossing waren? Dat zijn commerciële kamers met schoonmaak, ontbijt en tussenpartijen, geen sociale huurwoning. Omg hoe kan zoiets jarenlang doorgaan zonder dat iemand zegt: misschien moeten we dit anders organiseren?
Los van de juridische uitkomst: wie enorme bedragen verdient aan opvang van kwetsbare mensen, draagt ook een morele verantwoordelijkheid. Winst maken is niet automatisch fout, maar bij publieke noodhulp hoort transparantie vanaf dag één, anders raakt niet alleen geld kwijt maar ook het vertrouwen en de menselijke maat.
Los van die 185 miljoen: wie heeft dit systeem zo ingericht dat dezelfde partij tegelijk kamers, prijzen en tussenlagen kon bepalen? Dat is gewoon slechte UX voor publieke controle; achteraf een schadebedrag roepen helpt weinig als niemand tijdens het proces een simpel dashboard met budget, marktprijs en goedkeuring zag.
Wat mij vooral stoort: publieke opvang is geen normale markt waarin de hoogste marge vanzelf de beste deal oplevert. Het COA had vooraf duidelijke maximumtarieven, onafhankelijke prijsvergelijking en een vierogenprincipe moeten regelen; achteraf procederen kan geld terugbrengen, maar geen vertrouwen of gemiste controle.
Wat me vooral stoort is dat dit soort claims jaren later pas boven water komen, terwijl de administratie bij een overheidsinstantie toch gewoon op orde hoort te zijn. En als er straks geld wordt teruggehaald, ben ik benieuwd waar dat dan vandaan moet komen: bij de ondernemer, of uiteindelijk weer via een langdurige rechtszaak uit dezelfde pot belastinggeld.
De claim van 184,7 miljoen zegt op zichzelf nog niet welk deel schade is en welk deel een contractueel geschil. Wel opvallend dat een overheidsorganisatie kennelijk pas na een FIOD-inval de samenwerking kritisch tegen het licht hield; normale leverancierscontrole hoort niet afhankelijk te zijn van zwaailichten en een huiszoeking.