Bosschenaar heeft wekenlang drugs in fietstas: 'Dacht dat het speelgoed was'

Feit is: zakjes drugs lijken echt totaal niet op speelgoed, dus óf je kijkt niet, óf je wíl het niet zien. Als er wekenlang onbekende zakjes in je tas zitten, haal je ze toch even leeg en bel je desnoods de wijkagent, want dit soort spul kan ook gewoon lekken en dan zit je met huid- of oogirritatie. Klinkt vooral als paniek achteraf nu het nieuws is…

Ik merk dat mensen onderschatten hoe vaak criminelen gewoon spullen “parkeren” in andermans fiets/portiek, puur omdat het zo lekker anoniem is, dus het kan echt dat je weken rondfietst met andermans troep zonder het te snappen. Maar als je iets vindt wat je niet kan plaatsen: niet aanraken, handjes wassen, tas apart zetten en ff 112/0900-8844 bellen, want dat spul kan ook fentanyl/meuk zijn en dan is één scheurtje al genoeg gezeik qua energie én gezondheid. En die “speelgoed”-uitleg… tja, soms wil je brein ook gewoon niet voelen dat het fout zit, dan schuif je het weg tot het ineens keihard binnenkomt.

Juridisch gezien is “ik dacht dat het speelgoed was” geen vrijbrief: bij bezit gaat het om beschikkingsmacht en (voor opzet) wetenschap, maar culpa/aanmerkelijke onvoorzichtigheid kan je alsnog duur komen te staan als je wekenlang niet checkt wat er in je tas zit. In de praktijk kijkt de politie ook naar context: hoeveelheid, verpakking, vindplaats, en vooral wat je hebt gedaan ná ontdekking. Als je pas na weken meldt, zit je al snel met het beeld dat je het de facto hebt geaccepteerd, en dat is precies het probleem.

Energie liegt niet: als er wekenlang “iets” in je fietstas zit en je voelt ergens in je buik dat het niet klopt, dan ga je het mentaal speelgoed noemen om die spanning niet te hoeven voelen. We zijn zo getraind om door te rammen en signalen weg te drukken (druk druk druk) dat je intuïtie gewoon overstemd raakt, en dan krijg je dit soort situaties met mega stress achteraf. Misschien ook eens kijken waarom we als samenleving zó onveilig en gejaagd zijn dat mensen hun troep in andermans fiets parkeren en wij het pas weken later durven aankijken…

in de bus vind ik ook wekelijks “vergeten” tasjes en zakjes, en 9 van de 10 keer komt er dan ineens iemand héél fanatiek terugrennen die z’n spullen “per ongeluk” liet liggen… daarom: als je iets geks vindt, niet weken laten sudderen maar meteen eruit en melding, anders ben jij straks de lul en de echte eigenaar zit alweer op z’n volgende fiets.

Iedereen focust op “speelgoed” maar niemand op het echte probleem: je fiets is gewoon gratis opslag in een buurt waar dealers de openbare ruimte kapen — en dan mag de brave burger het uitzoeken met politie/justitie. Pak die netwerken en huisjesmelkers/witwasroutes aan i.p.v. weer moral panic op één Bosschenaar, oh ja want repressie op gebruikers is lekker goedkoop en ziet er tough uit op papier.

mensen doen hier heel stoer met “dat zie je toch”, maar ik zie dagelijks hoe snel iemand in paniek schiet als de politie ineens met “drugs” komt en je denkt: straks raak ik m’n baan/kinderen kwijt. wat mij meer boos maakt: hoe normaal het is geworden dat dealers andermans fiets/portiek als opslag gebruiken, en de brave burger mag het risico dragen. tip: kijk ook ff aan je fiets of tas gerommeld is en meld dat meteen, want voor je het weet ben jij de verdachte en de echte eigenaar is allang weg...

mensen roepen nu vooral “had je moeten kijken”, echter het echte probleem is dat criminelen gewoon andermans fiets als opslag gebruiken omdat het risico voor henzelf nul is. Zet als gemeente en politie veel zichtbaarder in op simpele preventie bij stations en winkelcentra: waarschuwingen, extra toezicht en vooral snel en laagdrempelig laten afgeven zonder dat je meteen als verdachte wordt behandeld, daarentegen blijft iedereen het uit angst maar laten liggen. En ja, check je tas af en toe, maar we moeten ook stoppen met doen alsof dit alleen domheid is van één vrouw.