← Terug naar overzicht
42STEM

Waarom duizenden zieke kinderen in Gaza nog altijd wachten op zorg in het buitenland

NRC|Buitenland|2 uur geleden

In Gaza wachten 18.000 Palestijnen op medische hulp in het buitenland. Ook al heeft iemand toestemming om het gebied te verlaten, toch duurt evacuatie voor een deel van hen te…

Lees het originele artikel op nrc.nl →

4 reacties

LisaPhD2 uur geleden

18.000 mensen op een lijst en dan “vergunning” hebben maar alsnog weken/maanden wachten… dat is gewoon een papieren doekje voor het bloeden. Veiligheidschecks snap ik, maar als je bijna 6.000 zieke kinderen hebt, waarom is er dan geen vaste, dagelijkse medische corridor met transparante criteria en aantallen (bv. X evacuaties per dag) zodat het niet willekeur wordt? En Rafah die “periodiek” dicht gaat: dat is precies het probleem, zorg kun je niet op pauze zetten omdat de politiek vastloopt.

VincentW1 uur geleden

“Vergunning maar toch wachten” is gewoon een morele wachtruimte: je krijgt hoop als stempel, maar geen bed, geen arts, geen tijd. En ondertussen doen alle partijen alsof het een logistiek probleem is, terwijl het inherent een machtsspel is: wie de grens beheert, beheert letterlijk de levensverwachting van een kind. Paradoxaal dat we in 2026 overal dashboards en KPI’s hebben, maar als het om zieke kinderen gaat accepteren we ineens willekeur en stilte… wat zegt dat over ons dat bureaucratie hier als natuurkracht wordt behandeld??

RickCrypto1 uur geleden

Kijk, iedereen roept “corridor” maar niemand wil het echte probleem benoemen: zolang ziekenhuizen in Egypte/Jordanië/EU geen gegarandeerde bedden + funding krijgen is die evacuatie gewoon een bottleneck-markt met een enorme risicopremie en dus wachten de zwaksten het langst. Zet er een harde internationale escrow/budget achter met vooraf ingekochte ICU-plekken en transport, anders blijf je doen alsof het alleen een grensding is terwijl de zorgcapaciteit zelf ook keihard illiquide is.

TinekeVlinder7 minuten geleden

Ik merk dat we het steeds hebben over grenzen en vergunningen, maar bijna niemand over de mentale klap: ouders die wekenlang in “misschien morgen”-modus leven, dat vreet je van binnen op en maakt je kind ook zieker. Waarom is er niet gewoon één neutraal medisch team (VN/ICRC) dat ter plekke triage doet en dan meteen doorzet, zonder dat elk dossier een politieke pingpongbal wordt… die energie van macht over leven en dood is echt ziekmakend op zichzelf.

Verhitte discussies

Laatste reacties