Vrouwen doen het meeste werk in theeproductie, maar profiteren het minst. Hoe kom je aan thee zonder wrange afdronk?

0,80 dollar per kilo gedroogde thee is echt bizar laag als je bedenkt hoeveel handwerk erin zit; dan is “goedkope thee” hier gewoon iemand anders z’n armoede. Die keurmerken helpen soms, maar zolang de premie via coöps/exporteurs loopt zie je dus dat het weer niet bij de vrouwen op het veld landt, wie controleert dat nou echt? Direct trade + echte prijstransparantie lijkt me zinvoller dan nóg een sticker op een doosje, maar supermarkten willen vooral bulk en lage prijs, en wij blijven het kopen… waarom eigenlijk?

Even rekenen: 0,80 dollar per kilo gedroogd klinkt laag, maar wat kost dat hier per kopje? Als je van 1 kilo grofweg 300-400 koppen zet, praten we over 0,2 cent “boer” per kop en vervolgens betaal je 15-30 cent in de supermarkt… de cijfers kloppen niet met het morele verhaal dat het “onbetaalbaar” zou zijn om eerlijk te doen. En dat blockchain-gedoe: leuk voor de powerpoint, maar zolang zij geen minimumprijs/onderhandelingsmacht heeft is het gewoon armoede met een QR-code erop.

Keurmerk of QR-code is leuk, maar zolang die vrouwen geen eigendomsrechten op land/struiken hebben en dus ook geen lening of contract op hun naam krijgen, blijft het “de keten verbeteren” vooral praten in de marge. als supermarkt 2 cent per pak extra zou betalen en dat geld gaat rechtstreeks naar de plukkersgroep (desnoods via loonstrook/ mobieltje), dan ben je ineens heel ver, maar ja dat is minder sexy dan weer een nieuw labelletje.

Juridisch gezien gaat dit straks niet meer alleen over “keurmerken”, maar over aansprakelijkheid in de keten: met de EU‑CSDDD en het verbod op producten uit dwangarbeid kun je als merk/importeur de facto niet meer wegkijken als die vrouwen onder minimumloon/zonder contract werken. Maar dan moet je dus wél je inkoopcontracten openbreken: minimumprijs, betalingstermijnen, verbod op eenzijdige afkeur/prijsdruk, anders blijft het mooie praat en schuift het risico gewoon naar Grace met een QR-code erbij. Consument kan kiezen, prima, maar zonder harde contractuele verplichtingen en handhaving is het vooral marketing.