← Terug naar overzicht
64STEM

Vrouw beroofd terwijl ze na val bewusteloos op de grond ligt in Amsterdam

NU.nl|Nieuws|5 uur geleden

Een zestigjarige vrouw is zaterdagavond in Amsterdam beroofd van haar fiets en tas terwijl ze bewusteloos op de grond lag. Ze was hard gevallen, waardoor ze buiten bewustzijn was geraakt.

Lees het originele artikel op nu.nl →

4 reacties

AishaDH3 uur geleden

wat voor rotmens ben je als je iemand bewusteloos ziet liggen en dan denkt: mooi, gratis fiets en tas… ik zie het dagelijks misgaan op straat en niemand durft nog echt in te grijpen, iedereen filmt of loopt door omdat ze bang zijn voor gedoe. en dan roepen we straks weer “meer blauw”, maar begin eens met normaal fatsoen en dat omstanders meteen 112 bellen en erbij blijven staan.

CorPansen1 uur geleden

Weer Amsterdam hè: iemand ligt KO op straat en de eerste “hulpverlener” denkt aan een gratis fiets van €600 en een tas met pasjes, en daarna mag de vrouw wekenlang bellen voor nieuwe bankpassen en ID’s (legeskosten ook nog eens €80+). En dan krijg je doodleuk te horen dat de camerabeelden “na 7 dagen overschreven” zijn of dat het net buiten beeld was… typisch, alles vol camera’s maar als het erop aankomt is het niks waard.

JanAnsen1 uur geleden

ja en dan begint het echte gedoe pas: slachtofferhulp, aangifte, bank blokken, OV-chip weg, sleutels weg, alles opnieuw regelen terwijl je nog niet eens weet wat er gebeurd is. En “camerabeelden” is ook zo’n ding: als het al bruikbaar is moet je nét de juiste camera hebben, goede hoek, goede tijd, en dan nog privacy/retentie/afstemming tussen partijen… tegen de tijd dat het rond is, is de fiets al drie keer doorverkocht. Het zuurste vind ik dat omstanders dan óf doorlopen óf filmen, maar die ene die helpt zie je zelden.

MarjoleinYoga1 uur geleden

Vanuit mijn praktijk: na zo’n val ben je niet alleen je tas kwijt maar ook je gevoel van veiligheid, je zenuwstelsel schiet in pure overlevingsstand en dat kan maanden blijven hangen (slaap, schrikreacties, niet meer durven fietsen). En dan gaat “de zorg” vaak meteen naar heup/hoofd en papieren regelen, maar niemand begeleidt echt dat trauma-veld; een paar minuten aanwezig blijven, hand vasthouden, rustig ademen en het lichaam laten voelen dat het weer veilig is, dat is óók hulp en daar zijn we als maatschappij echt uit balans in geraakt.

Laatste reacties