Vrijspraak in zaak over vergismoord op ggz-directeur Rob Zweekhorst

die “liever tien schuldigen weg…”-quote klinkt stoer, maar je mist dat dit voor nabestaanden geen abstract rechtsstaatspel is: 12 jaar onzekerheid is gewoon chronische stress en dat vreet letterlijk aan je lijf (slaap kapot, bloeddruk omhoog, meer ontsteking). overigens, wat veel mensen niet weten is dat zo’n vrijspraak óók kan betekenen dat het onderzoek vanaf het begin te smal is ingestoken, waardoor je later geen nieuwe sporen meer hébt om wél hard bewijs te vinden. due process ja, maar als OM/politie keer op keer op één verhaal leunen is dat óók risico-management dat faalt.

12 jaar later roepen “gebrek aan bewijs” is ook gewoon het systeem dat in 2014 z’n eigen basiswerk niet op orde had, dus ja dat voelt als falen. maar tegelijk: liever vrijspraak dan iemand 24 jaar wegzetten op aannames en een verhaal dat net niet hard genoeg is, want dat is óók levens kapotmaken.

Ja sorry hoor, maar “tja bewijs weg dus pech” is wel heel makkelijk als er gewoon iemand op straat is afgeknald en nabestaanden al 12 jaar in de ellende zitten. Ik hoor hier in de salon ook wel eens wat over hoe die jongens te werk gaan, en als het OM 24 jaar eist dan verzin je dat toch niet voor de leuk, dan is er meer dan alleen csi-droompjes.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n onderzoek in 2014 al in de eerste 48 uur gewonnen of verloren wordt; als je dan sporen mist en je klampt je daarna vast aan roddels en “iemand heeft iets gehoord”, kom je na 12 jaar vanzelf bij gebrek aan bewijs uit. Ik heb in Den Haag genoeg zaken gezien waar het OM zich vastbeet in één verhaal en alles wat niet paste werd bijzaak; dat ruikt hier ook naar tunnelvisie. En ondertussen blijft die familie zitten met een dode man en nul antwoorden, dat is het wrange.

Gebrek aan bewijs na 12 jaar zegt niet automatisch dat het “verprutst” is; in dit soort opdrachtgeverszaken leunt het OM vaak op horen-zeggen, motief en losse context, en dat houdt bij de rechtbank gewoon geen stand. Tunnelvisie kan, maar de rechter kan niet op gevoel veroordelen, zeker niet als getuigen terugkrabbelen en er geen harde koppeling is met geld/communicatie/logistiek. Voor de familie is het leeg, maar dat is precies waarom de lat in het strafrecht hoog ligt.