Venezolanen na de aardbeving: 'De overheid? Die zie ik hier niet'

Vanuit het buitenland gezien is dit precies wat je krijgt als een land jaren leeggeroofd en kapot bestuurd wordt: bij een ramp is de “overheid” ineens een persbericht en verder niks. En dan mogen NGO’s en een club Nederlanders met helikopters het vuile werk doen terwijl Maduro weer ergens een lintje staat te knippen… triest voor die mensen daar, maar het patroon is zo voorspelbaar dat je er cynisch van wordt. NL zal straks weer braaf miljoenen sturen en over 6 maanden is het geld weg en de puinhopen staan er nog.

Dat “de overheid zie ik hier niet” is niet alleen corruptie, dat is ook gewoon: geen wegen, geen stroom, geen communicatie, dus zelfs als er wíl iemand komen, staat-ie drie dagen later nog in de file van puin, zeg maar. En ondertussen gaat alle aandacht naar helikopters en camera’s terwijl de stille ellende daarna begint: water, cholera, tenten, en niemand die daar een lintje voor komt knippen.

Kijk, je kan Maduro’s clubje wel de schuld geven (terecht), maar die aardbeving legt vooral bloot dat je “staat” daar al jaren failliet is: geen logistiek, geen reserves, geen vertrouwen, dus bij stress is er nul liquidity en iedereen gaat meteen voor zichzelf. En let op: al die internationale hulp is nice voor de camera, maar zonder lokale distributie/controle is het gewoon free money met een dikke corruptie-risicopremie en dan verdwijnt het sneller dan puin geruimd is.