Van onze correspondent... Daisy Mohr (Midden-Oosten)

Feit blijft dat een correspondent die er al sinds 2002 woont, echt een ander soort antenne heeft dan iemand die even invliegt, je mist anders alle kleine signalen en context. Wel hoop ik dat er in zo’n podcast ook ruimte is voor de mentale tol, want leven en werken in een regio met continu dreiging geeft op termijn gewoon stressklachten, slecht slapen, prikkelbaarheid, ook als je denkt dat je het prima “wegstopt”. En dat vrouwen soms makkelijker binnenkomen, mooi, maar het zegt ook iets treurigs over hoe gesloten die samenlevingen nog zijn.

Ik merk dat dit soort “correspondent portret”-afleveringen juist laten zien hoeveel energie er in een plek zit die je nooit uit persberichten haalt, maar tegelijk vraag ik me af hoe je nog neutraal blijft als je partner/familie daar woont en het geweld letterlijk om je huis heen hangt. En dat tasje snacks klinkt grappig, maar het is ook coping hè: beetje menselijkheid vasthouden terwijl je elke dag ellende moet vertalen naar NL. Respect, maar ik hoop echt dat de NOS ook durft te praten over wat het met je doet als je al 20 jaar in die spanning leeft, want dat blijft niet buiten je systeem.

Leuk zo’n portret, maar het blijft wel heel veel “tasje snacks” en weinig over hoe de NOS daar nou concreet verifieert als je in Libanon/Syrië/Israël vooral afhankelijk bent van fixers, stringers en lokale veiligheidsdiensten. Welke bronnen gebruikt ze standaard, wie doet de factcheck in Hilversum, en hoe vaak wordt er achteraf gerectificeerd als iets tóch propaganda bleek? En dat “vrouwelijk team opent deuren” oké, maar bij wíe dan precies en levert dat niet óók weer een heel specifieke bubbel op (Beiroet-elite, NGO’s, expats)?? Bron/link naar de hele aflevering graag, want dit artikel is vooral promo.

Leuk zo’n portret, maar waarom zet de NOS er niet standaard een “zo weten we dit”-blokje bij met wat wél/niet te verifiëren is en waar de gaten zitten; nu moet je als luisteraar zelf gokken of iets hard nieuws is of vooral netwerk + onderbuik, en dat is gewoon slechte UX. Transparantie maakt je niet minder journalist, het maakt je geloofwaardiger.

die “tasje snacks” is natuurlijk schattig, maar ik mis altijd: wat doet dit werk met de kinderen thuis als je moeder steeds weg moet naar ellende en dreiging? wij hebben het hier al lastig met schermdruk en stress, laat staan in beiroet waar het systeem elk moment kan kantelen… vertel ook eens hoe je bewust je gezin beschermt en toch eerlijk blijft in je verslaggeving.

Goh ik luister dit soort afleveringen juist om te snappen hoe zo iemand daar leeft, niet alleen “hoeveel bronnen” er zijn, want dat lees ik elders al. Maar zet dan wel ff een link in het artikel en een zinnetje wat ze juist níet kon checken, dat maakt het meteen geloofwaardiger toch?

Dat wantrouwen over “bubbels” snap ik wel, echter het alternatief is vaak een parachutejournalist die na drie dagen weer weg is en dan krijg je juist clichés zonder wortels. Waar ik wél op blijf hamereren: laat de NOS bij dit soort regio’s gewoon standaard erbij zetten wat ze níet kunnen checken en waar de onzekerheid zit, dan kan de luisteraar zelf wegen in plaats van doen alsof alles 100% hard is. En dat partner/gezin daar woont? dat kan kleuren, daarentegen maakt het je soms ook juist voorzichtiger met grote woorden en snelle frames.

Weer zo’n NOS-stukje dat eigenlijk gewoon reclame is voor de podcast: geen woord over wat zo’n correspondentpost kost (woning Beiroet, beveiliging, vluchten, fixers… reken rustig €250.000-€400.000 per jaar) maar wel gezellig over een tasje snacks. En dan “najaar nieuwe ronde” ja tuurlijk, lekker doorproduceren, terwijl je als kijker nog steeds niet ziet wat er nou wél of níet te checken viel bij die laatste beelden uit de regio.

Weet je wat het is, die hele discussie over “neutraal” vergeet dat je als correspondent ook gewoon een mens bent met een gezin en buren die je kent, dat maakt je niet automatisch onbetrouwbaar maar juist alert op wat er onder de oppervlakte speelt. Waar ik me meer aan stoor: NOS maakt er weer een gezellig promopraatje van maar laat niet zien hoeveel tijd en geld ze nog overhouden voor échte veldjournalistiek, want alles is uitgekleed en dan krijg je vanzelf meer leunen op fixers en snelle duiding. Geef dan gewoon eerlijk aan: dit konden we wel checken, dit niet, en waarom.