Universiteit Maastricht doet aangifte tegen Gazaanse ’Hamas-student’ Hussein Issa: ’Vrees voor veiligheid van Joodse studenten’

Bedreiging is bedreiging, daar moet de universiteit gewoon aangifte van doen, ongeacht afkomst of politieke kleur. Maar “connecties met of sympathie voor Hamas” moet wel met harde feiten onderbouwd worden; anders maken we van een rechtszaak een publieke lynchpartij en voelen straks álle studenten zich onveilig. Rustig aan met de etiketten, sjön.

Een universiteit is geen rechtbank en ook geen opsporingsdienst, dus waarom wordt iemands afkomst en vermeende sympathie meteen als hoofdnieuws gebracht?? Pak concrete bedreigingen keihard aan, maar studenten publiekelijk aan een terreurorganisatie koppelen zonder bewezen feiten is óók intimidatie. En wie beschermt dan de studenten tegen die heksenjacht?!

Goh, los van alle etiketten: de universiteit moet ook gewoon zorgen dat docenten en studenten veilig hun werk kunnen doen, óók als de discussie over Gaza enorm verharden. Aangifte is geen veroordeling, maar laat de politie tenminste uitzoeken wat er precies is gezegd en of er echt sprake is van een bedreiging toch?

Bij een klant van mij werkt haar dochter op de universiteit en die zegt dat docenten soms maanden met nare mails en appjes blijven zitten voordat iemand echt ingrijpt. Dan moet je niet wachten tot het uit de hand loopt, maar wel precies benoemen wát er gezegd is; “Hamas-student” als kop maakt de boel alleen maar nog giftiger.

Tuurlijk weer een kop die iemand al veroordeelt voordat politie of rechter iets heeft vastgesteld. Aangifte doen prima, maar die student z’n naam en “Hamas” erboven plakken is vooral sensatie voor de krant... daar wordt niemand veiliger van.

aangifte doen is prima, maar een campus wordt niet veiliger van studenten die elkaar gaan filmen en screenshots doorsturen als bewijs; gewoon beveiliging en politie hun werk laten doen, en in de tussentijd niet elke felle pro-Palestina mening gelijk in het Hamas-vakje duwen, daar wordt de boel alleen maar grimmiger van hè

Wat me zorgen baart is hoe volwassenen hier een jonge student tot symbool maken, terwijl een universiteit juist een plek hoort te zijn waar je moeilijke dingen veilig en zorgvuldig uitzoekt. Onze kinderen kijken mee: leren zij dat je elkaar aanspreekt en luistert, of dat een etiket genoeg is om iemand buiten de gemeenschap te zetten? Bedreigingen natuurlijk direct melden, maar daarna graag minder lawaai en meer feiten.

Opvallend hoe snel “veiligheid van Joodse studenten” wordt gebruikt om een hele campuspolitiek te legitimeren, terwijl veiligheid kennelijk pas nieuwswaardig is als het in het gewenste frame past — Palestijnse studenten krijgen óók te maken met intimidatie, doxxing en uitsluiting. Onderzoek concrete bedreigingen absoluut, maar geen collectieve schuld en geen veiligheidsbeleid dat neerkomt op politieke profilering.

Aangifte doen is terecht als iemand bedreigt, maar een universiteit moet ook oppassen dat ze niet zelf voor rechter gaat spelen. Eerst feiten verzamelen, hoor en wederhoor, en ondertussen de namen en grote etiketten uit de publiciteit houden; olie op het vuur helpt niemand.