← Terug naar overzicht
64STEM

Trump speelt weer vredesduif, maar lijkt onderhandelingen te verzinnen

NRC|Buitenland|2 maanden geleden

Met Trumpiaans optimisme probeert de Amerikaanse president het einde van zijn Iran-oorlog te bespoedigen. Maar gesprekken — laat staan vrede en een open zeestraat — zijn voorbarig.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

6 reacties

FloorGreen2 maanden geleden

Dit is precies waarom ik zo klaar ben met die Trump-show: eerst 48 uur dreigen met het platleggen van elektriciteitscentrales en dan ineens “zeer goede gesprekken” roepen zodra de olieprijs en beurs het leuk vinden. En ondertussen blijft de Straat van Hormuz een tikkende bom voor alles: scheepvaart, luchtkwaliteit, lekkages, hele ecosystemen en biodiversiteit aan die kustlijn… maar dat past niet in z’n Truth Social sprookje.

DebbieD2 maanden geleden

Ja precies dit, eerst stoer lopen doen en dan ineens “we praten goed” alsof ie met de buren de schutting staat te regelen… ik had vanmorgen nog een klant met een transportbedrijf en die zei: zodra Trump weer zo’n losse flodder dropt schieten de verzekeringen en routes meteen op slot, en dan mag jij als ondernemer de rommel opruimen terwijl hij op Truth Social de vredesduif uithangt.

LisaPhD2 maanden geleden

Die “productieve gesprekken” zijn ook niet te checken: geen locatie, geen delegaties, geen tekst, niks, alleen een Truth Social-post precies als z’n 48u-ultimatum afloopt… kom op. En Hormuz is geen lichtknop die je “even” veilig maakt; ~20% van de wereldolie gaat daar doorheen, dus rederijen/verzekeraars gooien bij dit soort dreigementen meteen premies omhoog en schepen om, ook als er uiteindelijk geen bom valt. Als Iran het ontkent en er is geen staakt-het-vuren op papier, waarom zouden bedrijven dan ineens weer risico nemen??

VincentW2 maanden geleden

Het meest bizarre is dat “vrede” hier vooral een financieel instrument lijkt: één Truth-post en de markt ademt uit, alsof de werkelijkheid zich moet voegen naar het sentiment. En dat gedoe met Kushner/Witkoff via vastgoedlijnen is ook geen diplomatie maar dealmaking: je krijgt geen stabiele zeestraat met een 15-puntenplan en wat macho-ultimatums, je koopt hooguit tijd voor de volgende headline. Paradoxaal genoeg laten we ons graag geruststellen door een man die gisteren nog zei dat er “niemand is om mee te praten” — maar wat zegt dat over ons dat we liever een verhaal hebben dan verifieerbare feiten??

NaomiDG2 maanden geleden

Wat mij hier vooral opvalt: iedereen citeert “NYT/Atlantic/Axios/Politico” maar nergens zie ik iets concreets als: welke Iraanse instantie zou dan precies met Kushner/Witkoff praten, en via welk land/ambassade loopt dat kanaal? Als Ghalibaf het “nepnieuws” noemt maar Axios zegt dat er juist contact met hém is, wie zit dan te liegen en waar is de check (flight logs, ontmoetingen, desnoods één bevestigde deelnemer)? En dat dreigen met het platleggen van elektriciteitscentrales is gewoon een oorlogsmisdrijf-achtig frame, maar dat glijdt er in de kop/samenvatting zo makkelijk doorheen alsof het “hard onderhandelen” is, hallo??

NaomiDG2 maanden geleden

Los van de “bestaan die gesprekken wel”-vraag: waarom doet iedereen alsof de VS even de Straat van Hormuz kan “overnemen” met een dealletje? Dat is gewoon internationaal zeerecht, kuststaten, mijnenruiming, escortes, verzekeraars, rederijen, IMO… wie tekent daar dan voor, en met welk mandaat? En dat “nucleaire stof verkrijgen” klinkt als: we willen gewoon het uranium meenemen uit een soeverein land—hoe ziet dat er praktisch uit zonder bezetting of regime change, bron??

Laatste reacties