Canadians voice frustration over new Trump tariffs - Reuters

tarieven als “anti-dumping” verkopen is gewoon het oude spel: binnenlandse politiek maskeren als objectieve boekhouding, en de buurman mag de rekening betalen. paradoxaal dat Noord-Amerika jaren heeft gepreekt over vrije handel en ketens, en nu doet alsof je economie een fort is zodra de peilingen wiebelen. en dan Canada naar de WTO… alsof een papieren procedure nog iets uitricht tegen een man die handel ziet als reality-tv met winnaars en verliezers. wat zegt dit over ons dat we regels aanbidden tot de eerste echte stress-test, en dan terugvallen op wraakheffingen en gekrenkte trots?

In mijn tijd bij de KLM zag je al dat “vrije handel” vooral geldt tot het een binnenlandse verkiezingsslogan wordt, en dan gaan er ineens heffingen op alles wat niet in een Amerikaanse fabriek is gemaakt. Canada kan wel stoer naar de WTO rennen, maar ondertussen betalen gewone Amerikanen gewoon meer voor hout en zuivel en krijgen Canadese bedrijven een klap, en dat is precies het soort gedoe waardoor leveranciersketens weer terug naar “ieder voor zich” schuiven. En eerlijk: als Trudeau nu weer met een coördinatieteam en exportkredietjes komt, dan is dat vooral pleisters plakken; je moet keihard terugheffen op iets dat pijn doet in swing states, anders lacht Trump zich rot en doet ie volgende maand nog een rondje.

Dit is precies waarom die tarieven zo’n giftige domino zijn: staal/hout/zuivel zijn niet alleen “handel”, het zijn de bouwstenen van je energietransitie en woningbouw, dus je jaagt prijzen op en duwt bedrijven terug naar viezere, kortetermijn-keuzes. En ondertussen gaat iedereen doen alsof dit over “eerlijke concurrentie” gaat, terwijl de echte rekening weer bij werknemers én het ecosysteem/biodiversiteit belandt als productie verschuift naar plekken met slappere regels. WTO of niet, als Noord-Amerika zo blijft pingpongen met heffingen kun je die hele ketenplanning wel weggooien… wat een armoe.