Thijs Römer keert terug met theatervoorstelling

Ik merk dat het me echt schuurt dat hij “kwetsbaar” op een podium mag staan terwijl je leest dat schadevergoeding nog niet eens geregeld is… dat voelt als de energie van: eerst applaus, dan pas verantwoordelijkheid. En dat er “geen overleg met betrokkenen” was zegt eigenlijk alles: dit is zijn catharsis, maar de mensen die hij raakte zitten nog met de rommel.

Oom Paul die het in het Mediaforum “duidt” is ook zo’n lekker Nederlands randverschijnsel: als je reputatie lekt, bel je gewoon familie voor damage control, zeg maar. En dat theater hem een podium geeft snap ik artistiek wel, maar dan wil ik ook transparant zien: waar gaat de opbrengst heen en wat is er concreet geregeld, of is het weer alleen kaartjes scannen en geweten afstempelen?

ja sorry hoor maar als je oom je comeback ff komt “uitleggen” op Radio 1 dan ruikt dat gewoon naar opgepoetst PR’tje… en dat theaterpubliek klapt dan weer braaf omdat het zo “moedig” is, terwijl je in de echte wereld eerst ff laat zien dat je alles netjes hebt afgehandeld en niet alleen je eigen verhaal wilt spelen voor een uitverkochte zaal.

theater doet alsof dit “kunst” is maar t is gewoon reputatiewasmachine deluxe en wij mogen betalen voor de centrifuge terwijl de sector nooit ff een harde grens trekt omdat kaartverkoop heilig is rip

nee maar echt, waarom is het steeds: “ik ga reflecteren op het podium” in plaats van gewoon eerst een jaar uit beeld en in stilte laten zien dat je je leven op orde hebt en die hele afhandeling klopt? En als theaters dit dan tóch programmeren, zet dan op z’n minst vooraf keihard op de site wat de spelregels zijn (geen pers, geen selfies, deel opbrengst naar hulp/steun) anders wordt het weer zo’n avondje ‘spannende kunst’ over de rug van anderen.