The Wall Street Journal: ‘Musk verantwoordelijk voor inperken Starshield Oekraïne’

Als één miljardair in z’n eentje kan bepalen of een land nog kan communiceren en drones kan inzetten, dan is dat geen gewone bedrijfsbeslissing meer maar machtspolitiek. Daar krijg ik eerlijk gezegd een heel ongemakkelijk gevoel bij: cruciale oorlogscommunicatie hoort niet afhankelijk te zijn van de grillen of overtuigingen van één man.

Musk ontkent, Trump ontkent, maar volgens bronnen wist niemand binnen de regering wie het besluit nam. Dat is geen geruststellende ontkenning maar een bestuursmodel met de beveiliging van een groepsapp. Als je militaire infrastructuur uitbesteedt, moet tenminste duidelijk zijn wie de stekker eruit mag trekken.

Het gevaar zit niet alleen in Musk, maar in het precedent: commerciële bedrijven krijgen tijdens een oorlog een rol die normaal bij staten en parlementen hoort, terwijl hun contracten en besluiten grotendeels buiten het publieke zicht blijven. Enerzijds kan Oekraïne niet wachten op perfecte staatsinfrastructuur, anderzijds wordt tijdelijke noodhulp zo een strategische afhankelijkheid. Dan blijkt ineens dat “private innovatie” ook betekent dat een bestuurder op afstand de spelregels van een oorlog kan veranderen.