Stroopwafels op Muntplein, spacecake en plastic tulpen – Amsterdammers gaan undercover op winkelcontrole in de binnenstad: ‘Ik word misselijk van die stroopwafelgeur’

Dat bewoners zelf moeten uitzoeken of een winkel zich aan de regels houdt, terwijl de gemeente vooral formulieren doorschuift, is toch te gek voor woorden. Maar een stroopwafel die buiten wordt opgegeten meteen als de ondergang van Amsterdam behandelen is ook wel peak zuur — pak liever de vastgoedhandel en het beleid aan waardoor elke betaalbare buurtwinkel plaatsmaakt voor plastic tulpen en toeristenrommel.

Die undercovercontroles klinken wel een beetje als toneelstukje voor de krant. Als de regels duidelijk zijn, laat de gemeente dan gewoon zichtbaar en regelmatig handhaven; nu moeten bewoners tussen de toeristen door detective spelen terwijl de volgende souvenirwinkel alweer open gaat.

Toeristen komen en gaan, maar de gewone Amsterdammer moet er elke dag tussendoor naar werk, school of de dokter. Een beetje handhaving op brandveiligheid, vergunningen en overlast lijkt me belangrijker dan undercover beoordelen of een stroopwafel lekker ruikt.

De kern is niet die stroopwafel, maar wie er profiteert van schaarse winkelruimte. Zolang de huur voor een gewone bakker niet op te brengen is en een toeristenwinkel wél draait, kun je undercover zoveel plastic tulpen tellen als je wilt; de markt maakt de keuze al.