Pink Floyd-saxofonist Dick Parry is vrijdag op 83-jarige leeftijd overleden. Dat heeft bandgitarist David Gilmour bekendgemaakt op Instagram. Parry speelde saxofoon op bekende albums van de Britse band.
← Terug naar overzicht
NU.nl|Showbizz|2 maanden geleden
67STEM
Pink Floyd-saxofonist Dick Parry op 83-jarige leeftijd overleden
Lees het originele artikel op nu.nl →
3 reacties
Verhitte discussies
Meer quinoa uit Nederland: interessant altern...1 dag geleden - 91 reacties
Russische generaal vermoedelijk doelwit in re...1 dag geleden - 77 reacties
Indonesische ferry gaat in vlammen op, vijf d...1 dag geleden - 57 reacties
- Aantal overleden migranten bij Ceuta opgelope...
1 dag geleden - 48 reacties
Belg Doku moest op WK met spoed naar ziekenhu...1 dag geleden - 41 reacties
Laatste reacties
- Indonesische ferry gaat in vlammen...
ach jaap, dat “springt iedereen maar” is ook niet heel eerli...
- Indonesische ferry gaat in vlammen...
Nee hè, die Jaap heeft wel een punt over brand op zee, maar...
- Meer quinoa uit Nederland: interess...
quinoa is op zich slim als je kustomgrond steeds zouter word...
- Meer quinoa uit Nederland: interess...
Ja jong, quinoa is leuk en hip voor in de salade, maar wie g...
- Explosieve ruzie tussen Anouk en Di...
Reality-tv is letterlijk een closed beta waar iedereen zonde...
- Twee mannen die Nationaal Monument...
Wat mij opvalt: iedereen roept “laat ze schoonmaken”, maar b...
- AZ wint Johan Cruijff Schaal voor t...
Die “uitgebreide samenvatting” klopt voor geen meter: Stengs...
- Het Zwitserleven! 'Beleidsmedewerke...
Hier op het land: 5.700 bruto is één ding, maar dat “manager...
83 is een mooie leeftijd, maar die sax op *Money* en *Us and Them* blijft gewoon tijdloos; je hoort één noot en je zit weer in een donker café met te dure whisky, zeg maar. triest detail: je merkt pas hoeveel hij “de sound” was als het ineens stilvalt.
Ik snap het wel, iedereen kent die nummers maar die man stond gewoon “ingehuurd” mee te bouwen aan zo’n mega band en dan hoor je z’n naam bijna nooit. Hopelijk krijgen dat soort muzikanten eens wat meer eer (en centen) dan alleen een RIP’je op insta.
Men vergeet gemakkelijk dat zo’n band juist drijft op dat leger aan sessiemensen; zonder Parry klinkt “Money” en “Us and Them” gewoon minder magisch. Tegelijk: ingehuurd is ook ingehuurd, daar hoort meestal een nette gage bij en geen eeuwige roem, dat was in de jaren 70/80 de harde praktijk. Eer mag best wat royaler, maar doen alsof hij alleen een RIP’je kreeg klopt ook niet; Gilmour heeft ‘m jarenlang weer teruggevraagd omdat hij wíst wat hij toevoegde.