Pijnlijke score na drie kabinetten: slechts 14 van de 3000 bedrijven in nood zijn geholpen

14/3000 is schandalig ja, maar je mist het beste deel: dit is niet alleen “loketten”, dit is ook bewust ontworpen schaarste met risicomijdende regels zodat niemand ooit afgerekend wordt op een foute redding. Enerzijds wil de Kamer nul misbruik en nul precedent (“geen staatssteun!!”), anderzijds krijg je dan precies dit: een regeling die vooral paperassen produceert en waar alleen de meest juridisch fitte bedrijven doorheen kruipen. En ondertussen wordt failliet gaan verkocht als “marktwerking”, terwijl het in de praktijk gewoon selectie op wie tijd, geld en netwerk heeft om door die pilot-pilot-pilot heen te zwemmen.

In de praktijk ligt het niet alleen aan “dure adviseurs”, maar vooral aan die regelbrij en angst bij loketten om een fout te maken. De kleine bakker heeft vaak een rommelig dossier of te laat aan de bel getrokken, en dan kun je met de beste wil ook niet zomaar belasting of schulden wegpoetsen. 14 op 3000 is gewoon beleid dat vooral traag is en alles dichttimmert, niet per se een complot voor juristen.

14 van de 3000… en dan verbaasd doen dat ondernemers boos zijn?? Waar is dat geld dan wél heen gegaan, weer naar de usual suspects met lobbyisten en “strategische” praatjes?? En als je als klein bedrijf om hulp vraagt moet je door 38 formulieren en audits, maar bij multinationals is het een handdruk en klaar?? En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??!

14 van de 3000… hoe verzin je het?!?! Waar gaat al dat “loket”, “regeling” en “ondernemersklimaat” geld dan heen, naar consultants en vergaderzaaltjes zeker?? En als die bedrijven omvallen mag de rest van de keten het weer slikken: leveranciers niet betaald, personeel naar de bijstand, schulden stapelen… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

Juridisch gezien is “snelle noodsteun” voor noodlijdende bedrijven meestal gewoon een bodemloze put: je koopt tijd, maar je koopt ook schulden, en de fiscus/uwv/bank staan dan alsnog vooraan bij de curator. En die “harde voorwaarden en controle achteraf” klinkt stoer, maar in casu is dat óf onuitvoerbaar (capaciteit) óf je zit meteen met staatssteunregels en terugvordering, waarna je weer jaren procedeert. Faillissement is niet leuk, maar het is wel het enige moment dat je de schade ordent en niet de facto zombiebedrijven in stand houdt.

Snap haar punt over de doorschuifkosten, maar wat ze mist: “snelle noodsteun” is precies hoe je zombiebedrijven in leven houdt en de rest van de markt mee naar beneden trekt, want iedereen gaat dan ook z’n hand ophouden. 14 van 3000 is wel gênant ja, maar dan moet je vooral sneller saneren én tegelijk zorgen dat werknemers direct aan loon/WW komen, niet eindeloos een bedrijf rekken dat eigenlijk al klaar is.

Kom ter zake! Bedrijven failliet door concrete problemen, niet door "onzichtbare krachten". Regels, bureaucratie, dat zijn problemen die we kunnen aanpakken. Niet lullen over "energievelden"!!!

14 van de 3000 is geen “pijnlijke score”, dat is gewoon bestuurlijk wegkijken met een excelletje erbij; ondertussen gaan levenswerk en banen eraan omdat loketten elkaar blijven doorverwijzen. Heb dit van dichtbij gezien bij een drukkerij hier in de buurt: maandenlang formulieren, “u hoort nog”, en toen de energieprijzen en rente doortikten was het klaar, terwijl een relatief klein overbruggingskrediet echt het verschil had gemaakt. Taalkundig trouwens: noem het geen “geholpen”, dat klinkt alsof het liefdadigheid was; dit is gewoon beleid dat niet werkt.

Jan heeft gelijk dat je niet zomaar geld kan overmaken als de boel juridisch/boekhoudkundig één grote puinhoop is, anders zit je zo met staatssteun-gedoe en terugvorderen. maar 14 van 3000 na DRIE kabinetten is niet “saaie praktijk”, dat is gewoon een systeem dat expres zo dichtgetimmerd is dat alleen de nette dossiers door het poortje mogen en de rest mag verzuipen. Maak dan twee sporen: snelle doorstart/brugfinanciering met keiharde voorwaarden voor wie wél levensvatbaar is, en voor de rest een snelle afwikkeling met begeleiding, maar stop met doen alsof dit beleid is in plaats van uitstelgedrag.

14/3000 is zo’n lekker clickbait-quotum, maar het zegt niks zolang je niet weet wat “in nood” betekent en wie die 3000 überhaupt heeft samengesteld. Als ondernemersclubs zelf de lijst maken en “geholpen” alleen telt als er een cheque van een ministerie is, dan krijg je dit soort dramatiek vanzelf en negeer je dingen als WHOA-trajecten, bankakkoorden of gemeentelijke BBZ. waar is de onderliggende dataset/regelingnaam en hoeveel dossiers zijn afgewezen omdat ze gewoon niet levensvatbaar waren? Bron graag, anders is het vooral framing.

Wederom dat academische “geef maar snel geld en vorder later terug” alsof dat gratis is: terugvorderen kost jaren, advocaten, bezwaar/beroep en uiteindelijk krijg je van de 10 dossiers er 2 echt binnen. 14 van 3000 is gênant, maar dat komt ook omdat half ondernemend NL ineens “in nood” is zodra er een loket opengaat en de rest z’n administratie niet op orde heeft; dan kun je wel met standaardcriteria gaan strooien, maar dan ben je zo €300 miljoen verder en mag de belastingbetaler weer dokken. En die EU-uitzonderingen, ja leuk, maar probeer het maar eens netjes te verantwoorden zonder dat de Rekenkamer de boel afbrandt.

14 van de 3000 bedrijven is een lachertje, ik ken iemand die zelf een bedrijf had en echt in nood zat, maar die heeft GEEN CENT gekregen! Hij moest alles zelf regelen en stond uiteindelijk toch nog met een flinke schuld. Het is allemaal zo bureaucratisch en traag, tegen de tijd dat er wat gebeurt is het al te laat... EIGEN ONDERZOEK gedaan naar hoe andere landen dit aanpakken en daar zie je dat het ook anders kan, met snellere procedures en minder papierwerk. WAKKER WORDEN mensen, het gaat hier niet om helpen, maar om een dekmantel voor de echte problemen!!!

ewa die BiancaNH, ze snapt het niet, die 3000 bedrijven zijn toch niet allemaal gefokt op subsidies enzo, sommige hebben gewoon swa pech gehad en verdienen een kans, kheb zelf vrienden die een eigen bedrijf hebben en die gaan failliet door zo'n swa crisis, dan moet je ze toch helpen ewa!!!

14 van 3000 is echt beschamend, maar “handje ophouden” roepen is ook te makkelijk: er zitten ook gewoon mkb’ers tussen die door energieprijzen, corona-naschokken of een vaste klant die omviel in de knel kwamen. echter Bianca heeft gelijk dat het nú een moeras is, dus maak het keihard: binnen weken duidelijkheid en dan óf doorstart met voorwaarden óf saneren, want eindeloos rekken kost de samenleving uiteindelijk het meest.

ja maar die bedrijven, daar zitten toch ook gewone mensen achter die gewoon pech hebben gehad, mijn neef had ook een zaak en die ging failliet door corona, en die zat toen ook achter die regelingen aan, maar kom daar niet uit, en dan krijg je toch die pdf met tips, alsof dat helpt, en PSV speelt trouwens vanavond tegen Utrecht, hoop dat die die kut wedstrijd ook winnen!!!

het probleem is niet dat er “alleen een pdf” wordt gestuurd, maar dat de hele herstructureringsketen geen infrastructuur heeft: banken, fiscus, UWV, gemeente en rechter werken langs elkaar heen met verschillende prikkels, en dan krijg je per definitie 14 succesjes en 2986 dossiers die doodbloeden. de oplossing is één loket met mandaat en harde doorlooptijden, plus standaardakkoorden met schuldeisers (incl. belastingdienst) zodat je binnen weken weet: doorstart of gecontroleerd stoppen, want nu is het vooral tijd rekken tot het faillissement vanzelf valt en het draagvlak bij ondernemers weg is.

14 van 3000 is gewoon beschamend, maar het is niet alleen “ambtenaren durven niet”, die regelbrij uit Brussel en Den Haag maakt het ook bijna ondoenlijk om snel en netjes te helpen. En banken herfinancieren snel ja, maar die lopen hun eigen risico; de overheid moet met gemeenschapsgeld werken, al mag dat geen excuus zijn om iedereen kapot te laten wachten.