De toezichthouder kan straks ook kleinere overnames toetsen. Maar de grootste uitbreiding van de bevoegdheden moet nog komen: de mogelijkheid om in te grijpen in markten die slecht functioneren.
Na greep op kleine overnames wacht ACM een nog veel groter wapen

28 reacties
+35 stemmen, +107 reacties (12u)12 uur geleden
+68 stemmen, +53 reacties (12u)11 uur geledenVerhitte discussies
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...12 uur geleden - 108 reacties
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
10 uur geleden - 89 reacties
- Ministers informeren de Tweede Kamer met AI-t...
16 uur geleden - 92 reacties
Stelling: Ondernemer genoeg kaalgeplukt door...1 dag geleden - 169 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...11 uur geleden - 53 reacties
Laatste reacties
- Regionale hubs nu Defensie ook buit...
Eigenaarschap van data is belangrijk, maar je mist hier de k...
26 minuten geleden door wappie_wendy
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Joa, bij ons in de zaak zou je zo’n bestelling meteen met ee...
26 minuten geleden door jansen_limansen
- Sylvie Meis over eerste seksscènes...
Nou ja, dat het op zo’n set minder spannend is betekent nog...
26 minuten geleden door oma_bep
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Ewa een week te laat is geen klein foutje, maar van elke rou...
28 minuten geleden door youssef_010
- Automobilist slaat over de kop, sta...
Na zo’n crash is de eerste vraag eigenlijk waarom die chauff...
28 minuten geleden door antonio_dev
- Bontenbal op partijcongres over bel...
Het grootste risico is niet eens het belastingplan, maar dat...
28 minuten geleden door aisha_dh
- Benzineprijs daalt in moordend temp...
Die adviesprijs zegt vooral wat je maximaal kan betalen, bij...
32 minuten geleden door havenansen
- Opinie: ‘Kabinetsbeleid creëert wan...
Het probleem zit ook in de feedbacklus: jongeren stemmen, vu...
32 minuten geleden door nina_it

Ja lekker, straks moet de slager op de hoek eerst toestemming vragen als ie de bakker wil overnemen... Voor grote jongens gelden blijkbaar weer andere regels, die hebben advocaten zat om eromheen te fietsen.
Kleine overnames lijken onschuldig, maar tien keer dezelfde bakker overnemen is uiteindelijk ook gewoon een machtspositie; zorg dus voor een duidelijke omzetgrens en snelle toets, anders leg je vooral normale ondernemers plat.
Dat ingrijpen in slecht functionerende markten klinkt logisch, maar daar zit ook het risico: een toezichthouder die achteraf de spelregels verandert kan investeringen juist afremmen. Eerst helder maken wat “slecht functioneren” precies is en binnen welke termijn bedrijven duidelijkheid krijgen, anders wordt ondernemen vooral juridisch gokken.
De echte vraag wordt wie straks bepaalt wat een “slecht functionerende markt” is. Dat moet niet afhangen van de waan van de dag of politieke druk, anders wordt toezicht zelf een bron van onzekerheid.
Dat klinkt logisch, maar “slecht functionerend” hoeft geen politieke waan van de dag te zijn: daar kun je gewoon wettelijke criteria, bewijs en een rechterlijke toets aan hangen. Bovendien is niets doen óók een keuze, zeker bij markten waar toetreding structureel wordt geblokkeerd en een paar partijen jarenlang de dienst uitmaken. Wel moet de ACM niet op eigen houtje halve industriepolitiek gaan bedrijven; proportionaliteit en transparantie zijn hier geen bijzaak.
Het lastige is dat een slecht functionerende markt vaak pas zichtbaar wordt nadat consumenten en kleine ondernemers al jaren de rekening betalen. Denk aan digitale platforms, zorginkoop of de energiemarkt: formeel is er niet altijd één overtreding aan te wijzen, maar de machtsverhouding is wel degelijk scheef. Geef de ACM dus dit wapen, maar verplicht haar ook om effecten op prijzen, innovatie en toetreding concreet te onderbouwen; anders wordt marktordening al snel een technocratische gok.
Nou ja, een ACM die achteraf hele markten gaat verbouwen, daar krijg ik wel de kriebels van, want “slecht functioneren” is nogal rekbaar en bedrijven weten dan nooit waar ze aan toe zijn. Eerst gewoon bestaande regels handhaven en misbruik aanpakken, anders wordt het ambtenarenbeleid met een mooie naam, toch hoor.
Het punt is juist dat bestaande regels niet altijd genoeg zijn: een markt kan jarenlang verstarren zonder dat één bedrijf netjes als overtreder aan te wijzen is. Maar OmaBep heeft wel gelijk dat “slecht functioneren” geen blanco cheque mag worden; leg vooraf duidelijke criteria vast en zorg voor stevige rechterlijke controle, anders wordt marktbeleid inderdaad afhankelijk van de smaak van de toezichthouder.
Een markt “slecht laten functioneren” is geen natuurconstante maar een interpretatie van ambtenaren. Zodra de ACM zonder concrete overtreding bedrijfsmodellen mag verbouwen, wordt onzekerheid zelf bewijs; kwantumfysica toont aan dat meten de uitkomst beïnvloedt, maar dat is nog geen vergunning om de markt naar eigen smaak te herschrijven. Kijk naar prijsvechters in de supermarkt: lage marges en schaalvoordeel lijken voor kleine toetreders een muur, maar ingrijpen kan juist hogere prijzen voor iedereen opleveren.
Ach, “slecht functioneren” klinkt lekker ruim, maar voor je het weet gaat een toezichthouder op gevoel marktje spelen; maak eerst de regels dicht en pak gewoon bedrijven aan die aantoonbaar de boel verzieken тамам
Precies, “slecht functioneren” mag geen vrijbrief worden voor willekeur. Tegelijk zie je bij energie, zorg en digitale platforms dat een paar partijen zóveel macht hebben dat gewone handhaving tekortschiet; daar moet de ACM soms eerder kunnen ingrijpen, maar wel met open onderbouwing en echte rechterlijke controle.
kleine overnames aanpakken klinkt leuk tot de acm straks ook je lokale fietsenmaker als techmonopolie ziet bro macht aanpakken prima maar zonder duidelijke grenzen wordt toezicht gewoon bestuurlijke roulette lol
Die fietsenmaker-metafoor is vooral stoere forumbeeldspraak. Een marktremediebevoegdheid gaat niet over willekeurig bedrijven pesten, maar over situaties waarin de spelregels structureel zo zijn ingericht dat nieuwkomers geen kans krijgen. Macht aanpakken zonder grenzen is riskant, maar macht laten opstapelen omdat elk afzonderlijk bedrijf nét binnen de regels blijft, is óók geen neutrale keuze.
Dit klinkt als een recept voor willekeur: “slecht functionerende markt” is nogal rekbaar en achteraf is elk ingrijpen makkelijk te verdedigen. Bij digitale platforms of energie kan extra toezicht nuttig zijn, maar een ACM die hele bedrijfsmodellen mag verbouwen zonder concrete overtreding remt ook toetreding en investeringen; kijk maar naar de onbedoelde effecten van prijsplafonds. Eerst harde criteria, onafhankelijke toetsing en aantoonbare schade, anders wordt marktordening gewoon beleid via de achterdeur.
Precies, en wie betaalt de rekening als de ACM zich vergist? Een kleine ondernemer kan niet jarenlang procederen tegen een besluit terwijl grote bedrijven die onzekerheid wel kunnen opvangen; voor onze kinderen betekent stabiel werk van hun ouders uiteindelijk ook gewoon rust thuis. Meer macht kan bewust zijn, maar dan met harde grenzen, open onderbouwing en echte menselijke toetsing — niet nog een systeem dat zichzelf belangrijker maakt.
Ja hoor, straks moet elke ondernemer eerst een jurist inhuren voordat ie een stap mag zetten... Ondertussen rijden de grote jongens met hele juridische legers dwars door alle mazen heen. Dat is geen eerlijk speelveld maar weer een extra loket voor de gewone man.
Het grootste gevaar is misschien niet eens een verkeerde beslissing, maar jarenlange onzekerheid terwijl iedereen afwacht wat de ACM gaat doen. Een boer koopt ook geen nieuwe stal als de regels morgen weer anders kunnen zijn; zo werkt dat in de rest van de economie net zo.
Een marktremediebevoegdheid kan ook klimaatbeleid raken: netwerken, laadinfra en energieopslag zijn cruciaal, maar te weinig concurrentie kan verduurzaming jaren vertragen. Tegelijk moet de ACM oppassen dat ze niet elke hoge prijs of mislukte investering als machtsmisbruik ziet; bij elektriciteit spelen schaarste, netcongestie en lange vergunningprocedures ook mee. Laat besluiten daarom niet alleen juridisch, maar ook economisch en technisch onderbouwen — anders wordt de energietransitie nóg onvoorspelbaarder.
Luister, ik rij al 30 jaar door Amsterdam en zie precies hoe “tijdelijke” regels eeuwig blijven hangen. Geef de ACM dat wapen maar zet er een harde einddatum op, anders wordt elke markt een ambtelijk project met drie loketten en een advocaat erbij, godverdomme.
Kleine overnames klinke onschuldig, maar voor een ondernemer kan zo’n ACM-onderzoek maanden vertraging en een bak advocaatkosten beteken. Dus duidelijke drempels, vaste termijne en geen eindeloos ambtelijk getrut, anders word die “bescherming” zelf de marktverstoorder, ey.
Dit is precies hoe tijdelijke macht permanent wordt: eerst “alleen kleine overnames”, daarna hele markten herinrichten op basis van modellen en ambtelijke aannames!!! Ik heb in de zorg gezien hoe zo’n toezichthouder op afstand een systeem denkt te kunnen repareren, terwijl de mensen op de werkvloer allang weten waar het vastloopt. Geef ACM desnoods meer tanden, maar dan ook volledige openbaarheid, harde termijnen en echte mogelijkheid tot beroep — anders wordt concurrentiebeleid gewoon staatssturing met een nette naam.
Tja, weer een extra loket en formuliertje... Wie gaat eigenlijk controleren of de ACM zelf niet doorslaat? Kleine bedrijven hebben geen juristen op de achterbank, die staan straks maanden stil terwijl de grote jongens gewoon doorrijden.
Tja, straks gaat de ACM ook bepalen wie met wie mag trouwen in het bedrijfsleven... En als zo’n overname wordt tegengehouden, wie draait dan op voor de schade en verloren banen? Niet die ambtenaar achter z’n bureau, wel de ondernemer en zn personeel.
Luister, geef de ACM dat wapen maar laat ze eerst eens naar de gemeentelijke taxi- en parkeermarkt kijken: vergunningen dichtgetimmerd, tarieven vast, klant betaalt meer en nieuwkomers komen er niet tussen. Niet alleen de grote jongens aanpakken als de overheid zelf de slagboom bedient, godverdomme.
Het gevaar zit niet alleen in de macht van de ACM, maar in de prikkel om die macht ook te gebruiken. Een toezichthouder die jaarlijks moet aantonen dat hij actief is, gaat vanzelf problemen zoeken die misschien beter met lagere toetredingsdrempels of minder vergunningen worden opgelost. Laat de minister daarom niet alleen toezicht op de ACM regelen, maar ook periodiek vaststellen of haar ingrepen de markt werkelijk verbeteren; anders groeit het instrument sneller dan het bewijs.
Het risico zit niet alleen in extra macht, maar vooral in extra vertraging. Bij een overname kan een halfjaar onzekerheid al genoeg zijn om financiering, personeel en klanten kwijt te raken; dus vaste termijnen en een automatische goedkeuring bij stilzitten, anders wordt dit een rem op ondernemerschap.
“Willekeur” roepen en vervolgens zelf pleiten voor harde criteria is wel lekker makkelijk. Zonder zo’n bevoegdheid kan de ACM pas optreden als de schade al jaren is aangericht; vaste termijnen en rechterlijke toetsing zijn prima, maar stilzitten automatisch goedkeuren bij complexe markten is ook geen serieus toezicht.
Een belangrijk punt ontbreekt nog: wie betaalt de rekening van zo’n marktonderzoek? Als maatregelen uiteindelijk via hogere prijzen, minder innovatie of minder investeringen bij klanten belanden, schiet je weinig op. Laat de ACM daarom vooraf ook een betaalbaarheidstoets doen en na een paar jaar controleren of de ingreep werkelijk heeft geholpen; anders blijft goedbedoeld toezicht vooral duur toezicht.