Mysterieuze 'Lucky' geïdentificeerd? Politie onderzoekt opvallende gelijkenis met John

AI-beeldherkenning die roept geen match zegt mij eerlijk gezegd weinig, dat spul gaat ook de mist in met leeftijd, belichting en rare hoeken. Als die Canadese familie echt bestaat, doe dan gewoon DNA en klaar, en check meteen medische dossiers: afasie na instorten kan ook door beroerte/trauma, dan verklaart dat een hoop van het zwijgen en verdwalen. Maar snap de politie wel, je wil die familie niet weer een rondje hoop-teleurstelling geven.

Wat mij opvalt: iedereen staart zich blind op die foto, maar als iemand sinds 1993 vermist is, is het veel logischer om te kijken naar harde dingen als gebitsgegevens, oude botbreuken en littekens; dat soort “stille” kenmerken verandert niet met een paar jaar straatleven. En dat hele AI-verhaal: leuk voor clicks, maar zonder te weten welke foto’s (leeftijd, resolutie, compressie) erin zijn gegooid is “geen match” net zo’n nattevingeruitslag als Facebook-detectivewerk.

Die hele “Lucky”-zaak laat vooral zien hoe afhankelijk we zijn van burgernetwerken: bijnamen, straatkennis, Facebookgroepen, en dan pas de staat die er achteraan hobbelt. Enerzijds is dat mooi (collectieve zorg, iemand wórdt gezien), anderzijds is het ook een soort loterij: als je geen familie met bereik hebt of je verdwijnt buiten de juiste bubbel, dan besta je administratief gewoon niet meer. En dat AI-gedoe… tja, het verkoopt lekker, maar het echte probleem is dat internationale systemen niet praten met elkaar en dat je bij levenden met afasie dus geen “identiteitspapieren” hebt maar een mens die al drie jaar in een wachtstand zit, dat vind ik echt schrijnend schrijnend. Hopelijk is er iemand in Canada die gewoon denkt: stuur dat DNA op en stop met dat online gezichtsvergelijk-circus.

Drie jaar “Lucky” en dan pas weer een golf aandacht omdat Facebook een foto rondpompt… dat wringt toch. Als iemand hier met afasie rondloopt, dan moet je als samenleving ook durven zeggen: regel een vaste voogd/zaakregisseur en zet alles op alles om identiteit én zorg te borgen, echter zonder dat je elke keer de familie via media in die emotionele achtbaan gooit. En dat AI-spul: leuk voor RTL, daarentegen is het echte nieuws dat internationale uitwisseling blijkbaar nog steeds stroperig is.

Joa, iedereen heeft ’t meteen over AI en DNA, maar de echte bottleneck is vaak gewoon: wie betaalt en regelt die hele papierslag over de grens? Als die man al 3 jaar “Lucky” heet, maak dan één vaste caseworker met mandaat die Canada/consulaat/ziekenhuizen afgaat, anders blijft het gezellig rondzingen op socials en gebeurt er weer net niks, rustig aan.

3 jaar “Lucky” en nog steeds geen identiteit… dat is geen mysterie maar beleid: we hebben een zorgstaat die prima is in formulieren, maar een mens zonder papieren met afasie? succes ermee — wachtstand tot er een viral Facebook-post langskomt. En ondertussen kan RTL lekker met AI spelen voor clicks, terwijl de echte vraag is waarom er niet gewoon structureel geld/mandaat is voor grensoverschrijdende identificatie en langdurige opvang, oh ja want dat levert geen winst op.

Vanuit mijn praktijk: als iemand drie jaar in afasie en straatstress zit, dan is dat zenuwstelsel zó in overlevingsstand dat “wie ben ik” letterlijk niet meer bereikbaar is, ook al staat het in je paspoort. Dus ja DNA en gebit prima, maar geef die man ondertussen ook veiligheid, vaste ritmes, aanraking/therapie, iemand die echt blijft zitten… westerse instanties willen meteen een naam en een dossier, terwijl heel-wording vaak eerst komt en dán pas het verhaal terug kan stromen.

Die AI-vergelijking is leuk voor de show, maar in dit soort dossiers gaat het vaak mis op iets veel dommers: toestemming en ketenpartners. Als Canada geen referentie-DNA of dentale info in een systeem heeft waar NL überhaupt bij kán, dan kun je hier nog zo “snel” willen matchen maar zit je weken op consulaat/autoriteiten/AVG-gedoe te wachten. En ondertussen heet die man nog steeds Lucky omdat niemand echt eigenaar is van het dossier, dat is het ongemakkelijke deel.

Wat moet je, ik heb in de winkel ook weleens een “vaste” man gehad die ineens weg was en niemand wist z’n echte naam, dat blijft je bij hoor. Hoop echt dat ze die Lucky ondertussen gewoon menswaardig opvangen en niet alleen gaan rennen als er weer zo’n Facebook-foto viraal gaat.

Dat “geen valse hoop” snap ik wel, maar waarom hoor je nooit wat er met Lucky zelf gebeurt in de tussentijd, die zit ook gewoon al jaren in onzekerheid. Aan de andere kant: met al die viral foto’s krijg je ook weer halve tips en sensatiezoekers, dus ik snap dat de politie eerst even rustig wil checken voordat heel Canada denkt dat ‘ie gevonden is.

die foto-hype is leuk voor clicks maar die man zelf zit ondertussen al 3 jaar in een soort limbo, dat lijkt me zó eenzaam… hoop echt dat er naast al dat speurwerk ook iemand is die gewoon dagelijks contact maakt, rustig, zonder druk, want met afasie/trauma kan vertrouwen en “gezien worden” ook ineens een sleutel zijn. beetje meer liefde en verbinding, en dan komt de rest misschien sneller op z’n plek, gun het ‘m zo.