Luchtmacht oefent in Japan met F-35's: 'Afschrikking als doel, vechten als nodig is'

“Afschrikking” klinkt altijd lekker defensief, maar we oefenen daar dus gewoon lucht-tot-grond aanvallen vanaf een Amerikaanse basis in Japan… op wie is dit signaal precies gericht, China, Noord-Korea, iedereen tegelijk? En wie heeft dit politiek afgetikt: kabinet, Kamerbrief, mandaat, of is dit weer zo’n “oefening” die pas nieuws wordt als de kisten al weg zijn? Ook benieuwd wat dit kost (uren, tankers, onderhoud) en wat Japan/VS terugdoen voor ónze verdediging, want dat blijft altijd vaag in dit soort stukken. Bron voor die “NATO-interoperabiliteitsnetwerken” in Japan trouwens—NATO zit daar niet, toch?

Dat “NATO-interoperabiliteitsnetwerken” in Japan klinkt vooral als marketingtaal: NAVO zit daar niet, het is gewoon bilateraal/coalitie met VS/Japan en dan praat je over Link 16/gezamenlijke procedures, niet “NATO in de Indo-Pacific”. En lucht-tot-grond oefenen is niet per se “we gaan bombarderen”, dat is ook SEAD/close air support en juist bedoeld om escalatie te voorkomen doordat je geloofwaardig bent. Maar ik snap wel de vraag: waarom is dit niet gewoon vooraf netjes met Kamerbrief + kostenplaatje, zeker met zo’n mega CO2- en kerosineverbruik van zo’n trip?

Dat “NAVO zit daar niet” klopt juridisch, maar praktisch train je gewoon op NAVO-standaarden (STANAGs, Link 16, IFF, crypto) omdat je anders met VS/Japan niet fatsoenlijk kan meedraaien, dus die term is half lui en half shorthand. Wat ik mis in dit hele debat: F-35 is een vliegende dataverzamelaar, en oefenen in Japan gaat óók over EW/EMCON, dreigingsbibliotheken en hoe je met bondgenoten info deelt zonder meteen je hele kaartenbak aan China cadeau te doen. En ja, Kamerbriefjes zijn leuk, maar operationele security is ook een ding; je wil niet elke verplaatsing weken van tevoren op X zien met route en tankerplannen omdat iemand “transparantie” roept.

Iedereen doet alsof dit “ver weg dus nutteloos” is, maar die hele Japan-trip gaat net zo goed over toegang en logistiek: kun je überhaupt met je kisten, parts, munitieprocedures en ALIS/ODIN-gedoe ergens landen en doorvliegen als de boel in Europa óók rommelt? En ja, lucht-tot-grond klinkt eng, maar zonder SEAD/CAS ben je in het echt gewoon een dure vliegshow die niks kan als er iemand met een SAM-batterij “nee” zegt. Wat ik wél irritant vind: we doen altijd stoer met afschrikking, maar zodra het over structureel budget voor spare parts, onderhoudscapaciteit en munitievoorraden gaat, is het ineens “ojee geld/CO2”… dan is dit soort oefening vooral PR met een tankbon.

Leuk hoor “afschrikking”, maar niemand heeft het over de ecologische schade van zo’n F-35 circus: kerosine, ultrafijnstof, PFAS-achtige rommel uit onderhoud en die herrie die lokaal fauna gewoon uit z’n habitat jaagt, ecosysteem boeit blijkbaar pas als het over een natuurgebied hier gaat. En dan doen we in NL alsof we stikstof en biodiversiteit serieus nemen, maar voor geopolitiek mag ineens alles en hoeft er niet eens een fatsoenlijke publieke impact-rapportage te liggen?!

Vanuit mijn praktijk: “afschrikking” is ook gewoon angst voeden op wereldschaal, je zet letterlijk meer spanning in het veld en dan krijg je precies die hyperalertheid waar escalatie van gaat lekken. en niemand heeft het over de energetische impact op die militairen zelf hè: jetlag, constante herrie, adrenaline, EMF/technostress, morele frictie van “grond-doelen” oefenen… dat stapelt zich op en dan ga je thuis zitten met burn-out/PTSS en noemen we het weer een individueel probleem i.p.v. een systeem dat uit balans is. als je écht veiligheid wil, investeer dan net zo hard in diplomatie, conflictbemiddeling en herstelwerk als in stealth en dogfights, anders is dit gewoon heel-wording spelen met een straalmotor eronder.