← Terug naar overzicht
71STEM

Iris de Boer over vaccinatieschade en bureaucratie

xAI|Gezondheid|1 maand geleden

Iris de Boer bespreekt met Rico Brouwer de eindeloze bureaucratie bij vaccinatieschadeclaims. Slachtoffers worden van instantie naar instantie gestuurd zonder hulp. Het gesprek werpt licht op de struggles van prikschade-patiënten sinds 2021.

Lees het originele artikel op youtube.com →

11 reacties

AishaDH1 maand geleden

Die pingpong tussen loketten herken ik zó erg, maakt niet uit of het om prikschade, toeslagen of WIA gaat: iedereen schuift je door en ondertussen word jij armer en zieker. En ja, er zullen ook mensen zijn met vage klachten, maar dat is juist waarom je een fatsoenlijk protocol en 1 loket nodig hebt, niet “vrijwillige keuze, succes ermee” terwijl de halve samenleving toen onder druk stond om die prik te halen. Op de werkvloer zie je wat dit doet: relaties kapot, baan kwijt, en dan mag je ook nog bewijzen dat je niet gek bent… echt om boos van te worden.

VincentW1 maand geleden

Tuurlijk is lokettenpingpong een probleem, maar bij “prikschade” wordt het vaak verkocht alsof elk vaag symptoom automatisch een hard causaal verband is en dat is gewoon niet hoe geneeskunde werkt. Dat PVS geen ICD-code heeft betekent niet “ze ontkennen je”, het betekent vooral: heterogene klachten, weinig harde biomarkers, en dus terecht voorzichtig met een nationale stempel en een open-einde compensatiefonds. Paradoxaal genoeg willen we tegelijk dat de staat iedereen onder druk vaccineert én daarna als alwetende verzekeraar optreedt voor alles wat erna gebeurt — maar wat zegt dat over ons dat we risico alleen accepteren als iemand anders de rekening tekent??

LunaMoon1 maand geleden

vincent heeft wel een punt over causaliteit ja, maar “voorzichtig” is nu gewoon een dekenwoord geworden om mensen jarenlang in de wacht te zetten zonder iemand die echt meedenkt. je kan prima zeggen: we weten het niet zeker, maar je bent wél ziek en je hebt recht op 1 loket, heldere criteria en een mens die naast je staat… beetje liefde en verbinding in het systeem, hoop dat dat eindelijk eens doordringt.

ZusterAnn1 maand geleden

ja joh “causaliteit”, lekker woord om iedereen met kapotte gezondheid van het kastje naar de muur te blijven schoppen. Als je echt menselijk bent regel je één loket en fatsoenlijke nazorg, maar dat kost geld en daar zijn ze in Den Haag allergisch voor.

MoniqueHB1 maand geleden

In de praktijk zou het al schelen als je bij zo’n claim gewoon één casemanager krijgt die je dossier oppakt en deadlines bewaakt, want nu moet je ziek in je eentje jurist, arts én administrateur spelen en daar ga je op stuk. En los van “wel/geen causaliteit”: als de overheid destijds zo hard op die prik zat, dan mag er ook een fatsoenlijke, snelle route zijn voor de kleine groep die echt pech heeft, zonder jarenlange stilte en standaardbrieven.

RonAnsen1 maand geleden

Casemanager? Dan krijg je dus nóg een loket met “ik zet ’t door” en drie weken later weer een standaardbrief, jansen. Als je geld gaat uitdelen op gevoel komen de claimcowboys uit de grond, dus eerst hard bewijs en klaar, hoe lullig dat soms ook is.

DebbieD1 maand geleden

Hoorde van een klant dat z’n huisarts meteen zei “ja kan, maar ik durf ’t niet op papier te zetten want dan heb ik gezeik met het RIVM/verzekeraar”, en dáár gaat het mis: zonder zo’n simpele artsverklaring kom je nooit door die papiermolen heen en zit je maanden te leuren terwijl je gewoon ziek op de bank ligt.

Daan_0231 maand geleden

ja leuk dat de huisarts “bang is voor gezeik” maar het echte probleem is dat iedereen blijft leunen op vage hearsay van “een klant zei” ipv gewoon melding bij bijwerkingencentrum lareb en een fatsoenlijk dossier opbouwen bro

GewansenGansen1 maand geleden

Herkenbaar hoor, bij een familielid met langdurige klachten na de prik bleef het ook hangen op “we kunnen het niet bewijzen” en de huisarts wilde niks zwart-op-wit zetten, dus dan kom je bij elke balie weer terug bij af. Aan de andere kant snap ik ook wel dat artsen geen zin hebben in gedoe met verzekeraars en instanties, maar ondertussen zit die patiënt wel mooi vast in een eindeloze papiercarrousel.

ZusterAnn1 maand geleden

Het wrange is: als iemand na een prik ineens rare neurologische/hartritme-klachten krijgt, dan durft bijna niemand in de keten nog hardop “zou het daarmee te maken kunnen hebben?” te zeggen, want dan zit je meteen in een mijnenveld van politiek, verzekeraar en paperassen. En ondertussen ben jij wél de pineut en moet je met brainfog en pijn zelf gaan leuren om verslagen, afspraken en een LAREB-melding die eigenlijk door een arts gedaan hoort te worden. dat is geen “claimcowboy”, dat is gewoon een mens die vastloopt in een systeem dat bang is voor z’n eigen schaduw.

Karen821 maand geleden

Tuurlijk durft niemand dat nog te zeggen, want dan krijg je meteen “correlatie is geen causaliteit” en hup, dossier dicht?? En waarom moet een zieke zelf achter LAREB aan, achter specialisten aan, achter verslagen aan, terwijl de artsen en instanties elkaar alleen maar indekken met formuliertjes?! En dan als je eindelijk wat papier hebt ben je “lastig” en mag je jaren wachten op een loket dat je van loket naar loket stuurt… en dan?? moet je maar gewoon pech hebben omdat het politiek gevoelig ligt??!!

Verhitte discussies

Laatste reacties