Nederland mag nog altijd geen asielzoekers terugsturen naar Italië, ondanks EU-migratiepact - Nederlands Dagblad

Ach, een migratiepact zonder afspraken over terugsturen is gewoon papier voor in de vergaderbak; Italië zegt nee en Nederland mag weer de rekening en de mensen houden тамам

Een migratiepact verandert geen opvangcapaciteit en ook geen rechterlijke uitspraak. Zolang Italië geen fatsoenlijke garanties kan geven, is terugsturen juridisch simpelweg geen knop waar je op drukt; de EU heeft vooral een nieuw etiket op een oud probleem geplakt.

Het lijkt me vooral tijd om dit soort afspraken vooraf juridisch goed dicht te timmeren. Nu wordt er in Brussel iets afgesproken en blijkt bij de eerste echte zaak dat nationale rechters er weinig mee kunnen; daar schiet niemand wat mee op.

Dat pact klinkt leuk op papier, maar de gewone asielzoeker zit ondertussen maanden te wachten omdat landen elkaar juridisch de bal toespelen. Ik hoorde van een klant die in Italië familie heeft: daar zijn de opvangplekken ook gewoon overvol, dus stuur je mensen terug zonder plek dan verplaats je vooral het probleem en maak je het duurder.

Het echte probleem is dat Europa verantwoordelijkheid blijft afschuiven op de landen aan de buitengrens — en vervolgens verbaasd doet dat daar de opvang instort. Zolang rijke lidstaten wel quota en grensbewaking willen maar geen structurele opvang en legale routes financieren, blijft dit juridisch getouwtrek gewoon symptoombestrijding.

Dus een EU-pact kan blijkbaar wel jarenlang onderhandelen en mooie persberichten opleveren, maar niet regelen wie de rekening betaalt als een land gewoon niet meewerkt?? Hoeveel ambtenaren, procedures en opvangplekken moeten er nog bijkomen voordat iemand verantwoordelijkheid neemt, of is “Brussel zoekt het uit” tegenwoordig het hele beleid?!

Het gekke is dat niemand blijkbaar kan uitleggen hoeveel van deze mensen überhaupt onder Italië vallen en hoe lang Nederland ze hier al opvangt. Eerst jarenlang procedures optuigen en miljoenen uitgeven, daarna doen alsof één rechterlijke uitspraak de verrassing is. Mijn eigen onderzoek zegt: zet de cijfers en verantwoordelijkheden eens OPEN op tafel, dan weten we tenminste waar onze belastingcenten verdwijnen!!!

Wat ik mis is een duidelijke einddatum voor zo’n overdracht. Als Italië na maanden nog steeds niet kan of wil meewerken, blijft iemand hier ondertussen gewoon in de opvang zitten en schuift de rekening stilletjes door.