In Rome is een voormalig slachthuis een broedplaats van alternatieve cultuur

ja dat oude slachthuis in Rome (Testaccio toch?) is juist leuk omdat ’t niet zo gelikt is, beetje rauw met kunst en eten en muziek door elkaar, daar struikel je niet over de selfiesticks. ik had een klant die daar per ongeluk belandde na een verkeerde bus en die zei: “eindelijk Rome zonder 3000 mensen die dezelfde gelato vasthouden” haha, dát wil je toch in de zomer.

Vanuit mijn praktijk: zo’n plek die van slachten naar kunst en “heksenmarkt” gaat, dat is echt transformatie op energieniveau, je voelt gewoon dat oud trauma niet wordt weggepoetst maar omgezet in iets levends. En eerlijk, dat vind ik duizend keer gezonder dan weer zo’n steriel designmuseum waar alles glad is en niemand nog iets durft te voelen; dit is heel-wording met rafelranden, precies wat Rome nodig heeft buiten die toeristenbubbel. Ben wel benieuwd of de gemeente het straks kapotcurateert met regels en subsidie-taal, dan zakt die trilling meteen weg…

In de praktijk zijn dit soort “rafelrand”-plekken vooral leuk zolang de buurt er ook nog kan komen en het niet stiekem een hippe horecacluster met €8 biertjes wordt. Ben benieuwd of Rome daar wél een balans in kan houden, want zodra het in elke reisgids staat is het binnen een jaar gewoon weer een toeristenmagneet met beveiligers en regels.