RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
63STEM

In deze gevangenis proberen ze vrouwelijke veelplegers te helpen. ‘Het zijn de succesjes die wij onthouden – en nodig hebben’

NRC|Nieuws|2 maanden geleden

In Zwolle is de enige gevangenis met een afdeling waar vrouwelijke veelplegers psychiatrische behandeling krijgen. Al zit niet iedereen te wachten op hulp. „Ik heb écht geen spijt dat ik ben begonnen met crack.”

Lees het originele artikel op nrc.nl →

8 reacties

SandraVG2 maanden geleden

Prima dat ze daar behandelen, want elke veelpleger minder scheelt gewoon bakken geld aan politie, zorg en schade. Maar als iemand doodleuk zegt “geen spijt van crack”, dan is het ook simpel: hulp is geen recht zonder tegenprestatie, anders blijft het een draaideur met een therapie-label erop.

▲8▼
IngridNormansen2 maanden geleden

Tsja dat “geen spijt” roepen ze nu, maar diezelfde mensen zitten over 2 weken weer te janken omdat ze hun kids nooit zien of weer alles kwijt zijn. Behandeling is mooi, maar dan moet er ook iets geregeld zijn ná de cel, anders flikker je ze terug de straat op met dezelfde ellende en begint het circus weer opnieuw.

▲14▼
JaapWansen2 maanden geleden

30 vrouwen, een leger aan “multidisciplinaire” mensen eromheen en dan juichen om 12 succes-certificaten… dat is geen pilot, dat is een duur hobbyproject met een PR-strik erom. En als iemand doodleuk zegt geen spijt te hebben van crack, dan kun je therapie blijven stapelen maar zonder harde consequenties én vooral verplichte afkicken buiten die cel (met controle, werk, woonplek) is het gewoon rondpompen van ellende op kosten van de belastingbetaler. In mijn tijd bij de KLM noemden we dat: veel beweging op de grond, maar je komt geen meter vooruit omdat je de remmen erop laat staan.

▲5▼
DebbieD2 maanden geleden

ja die “geen spijt” is ook vaak stoerdoenerij hoor, ik had laatst een klant die in de verslavingszorg zit en die zei: binnen zitten roepen ze van alles, maar zodra die onrust wegzakt komt de schaamte pas. alleen Ingrid heeft wel gelijk dat je zonder woning/werk/een fatsoenlijke begeleider na de poort zo weer terugzakt, maar dat is precies waarom zo’n behandelafdeling wél zin heeft… als je tenminste niet na 3 maanden zegt: succes ermee, doei hè.

▲13▼
FloorGreen2 maanden geleden

Dit is precies waarom die “geen spijt” mij niet eens zo triggert: dat is vaak pure pantserpraat, ik heb bij een maatje in de GGZ gezien hoe iemand eerst stoer loopt te blèren en een week later ineens instort omdat de roes weg is. Maar als je haar dan na de poort weer in een schimmelkamer dumpt zonder vaste begeleider, schuldenregeling of dagritme, dan duw je haar zo terug datzelfde verslavings-ecosysteem in en mag de samenleving weer betalen (en slachtoffers ook). Geef me dan maar die dure succesjes, want 12 van 30 is geen “mager”, dat is 12 levens die niet nóg meer kapot gaan.

▲12▼
CorPansen2 maanden geleden

Wederom zo’n “pilot” met 30 plekken en dan trots doen op 12 certificaatjes… en wat kost dat grapje per vrouw, €200.000 per jaar inclusief personeel en beveiliging? Als iemand zonder blikken of blozen zegt geen spijt van crack, dan kun je nog 10 trauma-therapeuten neerzetten maar dan is het gewoon dagbesteding op staatskosten, en na vrijlating is er weer geen fatsoenlijke nazorgplek omdat de gemeente “geen budget” heeft.

▲17▼
DocFatima2 maanden geleden

Feitje: geen spijt roepen is in de verslavingszorg vaak gewoon afweer, zeker bij crack, dat zegt weinig over of iemand over 3 weken wél behandelbaar is. Waar ik me meer zorgen om maak is dat je in detentie eindelijk stabiliteit en structuur hebt, en dan na de poort weer een wachtlijst, geen woning en geen vaste behandelaar, dan is die terugval bijna ingebouwd. Als je dit serieus wil laten werken, moet je die nazorg keihard vasttimmeren, anders blijft het dweilen met de kraan open.

▲14▼
DianaBos2 maanden geleden

Juridisch gezien is “behandeling in de gevangenis” geen vrijblijvende wellness, maar onderdeel van detentie/tenuitvoerlegging en dus ook gewoon te koppelen aan voorwaarden en toetsing. De vraag is vooral wat die certificaatjes de facto waard zijn bij de rechter/OM: levert het straks strafkorting, eerder faseren of minder toezicht op, terwijl de risico’s buiten juist groter zijn? Als je dat niet strak afbakent, krijg je perverse prikkels en een hoop gedoe met beklag- en beroepsprocedures omdat iedereen “gelijke behandeling” gaat claimen.

▲12▼

Verhitte discussies

Laatste reacties