Hierom ziet Mercedes Chinese auto's als een groot voorbeeld

Snel nieuwe modellen en veel techniek is mooi, maar auto’s met verlies verkopen is geen wondermodel. Dat is gewoon een race naar de bodem. In de praktijk blijft alleen een gezonde prijs overeind; anders betaal je het later terug via slechtere service, ontslagen of belastinggeld.

Mercedes bedoelt waarschijnlijk niet: verkoop structureel met verlies. Ze bedoelen: leer sneller beslissen en stop met drie jaar vergaderen over een knopje in het infotainmentscherm. Het probleem is dat Europese merken hun traagheid nu verwarren met kwaliteit, terwijl Chinezen soms vooral sneller slechte ideeën op de markt zetten.

Het interessante wordt hier een beetje verstopt: Chinese merken concurreren niet alleen met een auto, maar met een compleet ecosysteem van accu’s, software, chips en toeleveranciers die veel dichter bij elkaar zitten. Dat kun je niet simpelweg kopiëren door Europese vergadertijd te schrappen — hoeveel van die snelheid komt door staatssteun, verticale integratie en andere arbeidsvoorwaarden? En welke Chinese merken maken nu daadwerkelijk winst, in plaats van alleen omzet en marktaandeel?

Het echte voorbeeld zit misschien niet in de Chinese auto zelf, maar in de toeleveringsketen erachter. Accu, software, elektromotor en onderdelen komen daar veel vaker uit één hand of uit een netwerk dat op elkaar is ingericht, terwijl Mercedes voor elk onderdeel weer een andere leverancier en drie juridische afdelingen lijkt te hebben; dat maakt een auto betrouwbaar op papier, maar vooral duur en traag. In mijn tijd bij de KLM zag je hetzelfde met onderhoud: standaardiseren waar het kan, maar niet bezuinigen op de onderdelen die je toestel veilig houden, anders wordt snelheid gewoon een ander woord voor haastwerk.

Het opvallendste is dat Mercedes wél de snelheid en lage kosten wil kopiëren, maar niet de politieke keuzes erachter: miljarden aan publieke steun, industriebeleid en een compleet ecosysteem dat niet in een PowerPointje past. Straks krijgen we dus een snellere Mercedes die nog steeds onbetaalbaar is — innovatie voor aandeelhouders, rekening voor de rest.

Mercedes wil blijkbaar het Chinese tempo kopiëren zonder de Chinese toeleveringsketen en schaal erbij te krijgen. Dan krijg je vooral sneller nieuwe modellen die hier nog steeds een vermogen kosten, terwijl de klant tegelijk proefkonijn wordt voor halfbakken software. In mijn IT-tijd noemden we dat geen innovatie maar een dure bèta-release.

Een auto koop je voor jaren, niet voor de nieuwste menukaart op het scherm. Mercedes mag best sneller worden, maar laat eerst zien dat die Chinese haast ook over tien jaar nog onderdelen, service en restwaarde oplevert; daar wordt de boer pas echt op afgerekend.

Het verschil zit misschien minder in “Chinees” versus “Europees” en meer in hoe je naar een auto kijkt. Chinese merken behandelen software en accumanagement als iets dat na verkoop blijft doorontwikkelen, terwijl Europese merken nog vaak doen alsof de auto klaar is zodra hij de fabriek uitrolt; dat is ook waarom klanten sneller vergeven dat een nieuw model wat kinderziektes heeft. Alleen: bij veiligheid en betrouwbaarheid mag die bètafase natuurlijk niet op de openbare weg plaatsvinden.