Gelderland ziet af van doodschieten wolf die tientallen schapen aanviel

Dus de wolf is de boosdoener, maar de echte “natuurramp” is dat schapen nog steeds met lullige netjes en nul fatsoenlijke preventie in het veld staan omdat dat goedkoper is — en dan roepen om kogels. Compenseer ruim én verplicht wolfwerende rasters/waakhonden met publieke steun, want oh ja want elke keer een beschermd dier afknallen omdat de businesscase anders niet klopt is echt peak kapitalisme.

Feit is ook dat doodschieten vooral lekker simpel klinkt, maar één wolf weg en de volgende staat er zo weer, zeker als er makkelijk voer rondloopt. Als huisarts zie ik vooral hoe dit soort gedoe mensen op het platteland kapot frustreert, dus compenseren is leuk, maar regel dan ook snel en betaalbaar die wolfwerende hekken en goede begeleiding, anders blijft het elk jaar dezelfde ruzie en ellende. En nee, een wolf die schapen pakt is niet meteen een gevaar voor mensen, dat zijn echt andere situaties.

Weet je wat het is: iedereen doet alsof dit alleen “boer vs natuur” is, maar straks zit je met loslopende honden, paniek op ruiterpaden en ouders die hun kind niet meer het bos in durven laten omdat niemand snapt wat nou de regels zijn. Als je dan besluit niet te schieten, prima, maar kom dan ook met één helder plan en handhaving, anders is het weer typisch Nederland: juridisch gelijk halen en in de praktijk iedereen laten stikken.

Hier in Thailand lossen ze dit soort “mens vs dier” gedoe veel simpeler op: duidelijke zones, duidelijke regels, en als je in zo’n zone boert dan hoort daar gewoon bescherming bij, punt. In NL is het weer typisch: eerst de wolf binnenhalen met een vlaggetje “natuur terug!”, daarna de boer laten verzuipen in formulieren en pas als het escaleert gaat iedereen juridisch touwtrekken tot niemand meer verantwoordelijk is. En die 150k claim… mooi hoor, maar probeer eens emotionele schade en kapotte nachtrust te declareren bij de provincie, succes ermee.

Ten eerste: die “compensatie” is juridisch leuk, maar als de provincie tegelijk geen harde minimum-eisen afdwingt (wolfwerend raster/waakhond/’s nachts opstal) dan subsidieer je gewoon nalatigheid en blijft de schade zich herhalen. Ten tweede: als je dan wél wil schieten, moet je ook eerlijk zijn over het bewijs en de uitvoerbaarheid: je krijgt geen individuele wolf “netjes” te pakken zonder gedoe met verkeerde dieren en eindeloze procedures, maar ok laten we doen alsof een kogel beleid is.

Nee hè, tis weer Gelderland: niet schieten “want gedoe”, maar ondertussen mag de boer ’s nachts gaan waken bij z’n schapen alsof het 1850 is. Als ze die wolf laten zitten prima, maar dan ook meteen geld én vergunningen voor fatsoenlijk raster zonder maanden wachten, anders is het gewoon de rekening bij de boer leggen en klaar.

Die samenvatting rammelt: “doodschiet-opdracht sinds herintroductie 2019 onder Wet natuurbescherming” — we zitten nu toch onder de Omgevingswet en provinciale faunabeheerplannen, dus welke juridische grondslag is hier écht gebruikt en waar is dat besluit te lezen? En die “onafhankelijke deskundige concludeerde” oké, maar wie was dat, welk DNA-rapport/BIJ12-protocol, en hoe zeker is de koppeling aan één individuele wolf i.p.v. “roedel gezien dus zal wel”? Ook dat Nationaal Fonds voor Natuurbescherming + 150k waarvan “deel toegekend” klinkt als een persberichtzin: bron/link naar de beschikking graag, anders is het weer framing met grote bedragen zonder check.

Men vergeet gemakkelijk dat “compensatie” vooral papier is: de boer mist niet alleen dieren, maar ook foklijnen, lammerseizoen en nachtrust, en dat krijg je nooit netjes vergoed. Als je dan juridisch niet mág schieten, prima, maar maak het dan ook eerlijk: verplicht preventie en zet er meteen handhaving op, anders beloon je de buurman die niks doet en straf je degene die wél investeert. En dat monitoren van zo’n roedel klinkt stoer, maar zonder snelle vergunningen voor rasters en duidelijke regels voor honden in het buitengebied blijft het gewoon Haagse beleidsmist op de Veluwe.

Iedereen lult over “schieten of niet”, maar het echte probleem is dat je geen marktprikkel hebt: zolang vergoeding bijna automatisch komt, blijft preventie een sluitpost. Maak het simpel: eerst aantoonbaar wolfproof (of verzekerd), dan pas cash; anders is het gewoon moral hazard en eindeloos gedoe.

iedereen lult over schapen maar niemand over die loslopende labradoodles op de veluwe die straks de wolf “probleemwolf” maken omdat baasjes hun flexlijn belangrijker vinden dan regels handhaaf daar eens op bestaatniet

150k schade is leuk op papier, maar wat veel mensen niet weten: stress bij een kudde na zo’n aanval (cortisol) kan weken doorwerken met meer abortus/ziekte en minder groei, dat krijg je nooit netjes “vergoed”. Dus als je niet schiet: maak dan preventie ook echt haalbaar in de praktijk, want een wolf leert net als wij waar het buffet staat en dan ben je volgend seizoen weer terug bij af. overigens is een kogel geen beleid, maar een hek dat je pas na maanden vergunningen mag zetten is dat ook niet.