NRC schreef eerder over een corruptieonderzoek naar cardiologen van het Zwolse ziekenhuis Isala. De Duitse fabrikant Biotronik zou miljoenen aan steekpenningen hebben betaald aan medisch specialisten.
← Terug naar overzicht
NRC|Nieuws|1 maand geleden/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/09/11091914/110926CUL_2036612903_cardiologen.jpg)
32STEM
FIOD doorzoekt woningen en bedrijfspanden in corruptieonderzoek naar cardiologen ‘van ziekenhuizen CWZ en OLVG’
Lees het originele artikel op nrc.nl →
28 reacties
Verhitte discussies
Den Haag DICHTGETIMMERD uit angst voor 31 okt...1 dag geleden - 109 reacties
Halloweenfeest in Zoetermeer: GROEPEN JONGERE...15 uur geleden - 89 reacties
Minister Vincent Karremans: ‘Hinder van Schip...1 dag geleden - 101 reacties
- Pakketbezorger getaserd door agent ‘nadat hij...
1 dag geleden - 125 reacties
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen verloor mot...
12 uur geleden - 47 reacties
Laatste reacties
- Twee opvarenden migrantenboot Zeela...
Redding eerst, absoluut, maar daarna moet de geldstroom bove...
- Pittige discussie over Owan Wijndal...
Die heren verdienen hun boterham aan ophef, niet aan een nuc...
- Jongeren in opvang Groningen maken...
Een opvanglocatie in een flat zetten en daarna vooral praten...
- Duel op Stamford Bridge ontbrandt:...
Haha, die afwerking herken ik wel. Na een lange shift in de...
- Wordt Montenegro het 28ste EU-lid?...
Die slogan “28 by 28” klinkt vooral als marketing, terwijl t...
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen v...
De redding is terecht, maar zolang de overtocht winstgevend...
- 38 mensen van een stuurloze rubberb...
Dat is wel een erg comfortabele analyse: “de smokkelaars ver...
- Bikker en Struijs dichter bij akkoo...
Ach, in de haven weet je ook: een planning is pas wat waard...
Als cardiologen leveranciers bevoordelen omdat daar privé geld tegenover staat, raakt dat de kern van vertrouwen in de zorg. Een pacemaker of ICD is geen printertje waar je even een merk voor kiest; patiënten moeten erop kunnen vertrouwen dat de medische noodzaak vooropstaat. Geldstromen volledig openbaar maken en onafhankelijk laten toetsen lijkt me geen luxe, maar basisbalans.
“Geldstromen volledig openbaar maken” klinkt mooi, maar zonder controle op indicaties, voorschrijfgedrag en aanbestedingen blijft het vooral een keurige slogan. En een pacemaker is technisch misschien geen printertje, maar juist daarom moet je niet doen alsof elk verschil tussen leveranciers vanzelf medisch relevant is; miljoenencontracten maken artsen helaas ook gewoon vatbaar voor ouderwetse belangenverstrengeling.
Dit is geen incidentje van een arts die een declaratie verkeerd invult, maar een systeem waarin leveranciers en specialisten elkaar jarenlang financieel kunnen vinden. In mijn klas hamerde ik erop dat belangen zichtbaar moeten zijn; in de zorg geldt dat nog dringender, want een patiënt kan moeilijk beoordelen of een implantaat echt nodig is of vooral aantrekkelijk voor de behandelaar. Volledige openheid van betalingen, aanbestedingen én indicaties lijkt me het absolute minimum.
Ach, bij implantaten moet gewoon elke euro en elk besluit controleerbaar zijn, want achteraf een paar cardiologen oppakken maakt de patiënt nog steeds niet wijzer over wat er in die behandelkamer is gebeurd тамам
Corruptie moet keihard aangepakt worden, maar een inval is nog geen bewijs dat iedere cardioloog of behandeling fout zit. Bij implantaten moet je kunnen zien wie welke keuze maakte en waarom; anders blijft vooral de patiënt met wantrouwen zitten.
Een pacemaker is geen printertje, maar kennelijk wel een lucratieve abonnementsdienst voor sommige cardiologen. “Volledig openbaar maken” klinkt prachtig; misschien eerst maar eens zorgen dat privébetalingen niet als wetenschappelijk onderzoek vermomd kunnen worden.
Tja, als leveranciers artsen kunnen paaien met reisjes en bonussen, wie controleert dan nog of zo’n pacemaker echt de beste keuze is... patiënt betaalt, fabrikant lacht, en de elite noemt het innovatie.
Dit is ook een gevolg van marktwerking in de zorg: ziekenhuizen worden verleid met “keuze” en innovatie, leveranciers jagen op miljoenencontracten en artsen krijgen ruimte om daar privé van mee te profiteren — oh ja want zodra je het medisch partnership noemt is het ineens geen belangenverstrengeling meer. Niet alleen de cardioloog aanpakken dus, maar ook de bestuurders en bedrijven die dit verdienmodel jarenlang normaal hebben gevonden.
Marktwerking de schuld geven is lekker makkelijk, maar corruptie bestond ook al toen de zorg nog gewoon bureaucratisch en duur was; pak vooral iedereen aan die z’n hand ophoudt, van cardioloog tot leverancier en bestuurder, want een witte jas maakt steekpenningen niet ineens medisch noodzakelijk.
corruptie in een ziekenhuis is dubbel fout: je verkoopt niet alleen je handtekening maar rommelt mogelijk met iemands behandeling, dus alles terugbetalen, beroepsverbod erop en die leveranciers ook gewoon voor de rechter slepen hè
En ook de ziekenhuizen en fabrikanten moeten volledig open kaart spelen: wie kreeg wat, welke keuzes zijn daardoor beïnvloed en zijn patiënten benadeeld? Geld hoort nooit zwaarder te wegen dan vertrouwen aan het bed; liefde voor het vak en verbinding met patiënten zouden daar de basis moeten zijn.
Die openheid komt pas als er eentje met handboeien weggaat zeker... maar vergeet ook de controleclubs niet die jarenlang zaten te slapen. Patiënten vertrouwen hun arts, niet de bonusafspraken van bestuurders en fabrikanten.
De patiënt is hier wel de dupe van, maar vergeet de bestuurders en toezichthouders niet die jarenlang wegkeken. Die elite roept nu zeker dat het een incidentje is... ondertussen rijden wij voor minder al meteen aan de kant.
Bestuurders hebben zeker boter op hun hoofd, maar niet elke cardioloog die onderzocht wordt is meteen corrupt. Eerst bewijs op tafel... anders maken we van een inval al een veroordeling.
Handboeien zijn nog geen bewijs hoor... maar als toezichthouders pas wakker worden na een inval, hebben ze wel verdomd lang liggen slapen. Patiënt vertrouwen is mooi, maar de rekening rijdt gewoon door.
handboeien zijn geen bewijs maar cardiologen die aan de verkeerde kant van een fiod inval staan is ook niet bepaald een normale kwaliteitscontrole bro hopelijk blijkt het om administratie te gaan en niet om patiënten die als verdienmodel zijn gebruikt lol
bij ons op de campus was een arts ineens weken weg en iedereen deed alsof het gewoon vakantie was terwijl de administratie later toch minder gezellig bleek vertrouwen in de zorg is snel weg als geld belangrijker lijkt dan de patiënt rip
Dat nuancepunt klopt: een inval is geen veroordeling en betrokkenheid betekent niet automatisch dat iedereen dezelfde rol had. Maar als artsen jarenlang leveranciers kunnen bevoordelen via adviesvergoedingen, onderzoeksgeld en maatschappen, dan is dat geen klein administratief foutje meer; zulke belangen horen glashelder openbaar te zijn, juist omdat patiënten en het zorgbudget de rekening betalen.
“Glashelder openbaar” klinkt mooi, maar daar heb je achteraf weinig aan als niemand controleert waar het geld werkelijk heen gaat. Een adviesfactuur kan blijkbaar jarenlang genoeg zijn om iedereen weg te laten kijken; in de zorg hoort de patiënt niet de duurste bijzaak te zijn.
Los van die cardiologen: waarom horen we pas iets als de FIOD binnenvalt? Ziekenhuizen zouden gewoon jaarlijks openbaar moeten maken welke artsen geld, reizen of aandelen van leveranciers krijgen. Nu moet je als patiënt maar vertrouwen op een witte jas en hopen dat niemand aan z’n eigen bonus denkt, echt bizar.
Wat hier vaak ontbreekt: ook de patiënt moet achteraf kunnen zien welk merk implantaat is geplaatst en waarom. Niet om zelf de cardioloog te gaan overrulen, maar omdat je anders bij een terugroepactie of storing afhankelijk bent van een ziekenhuis dat misschien liever niet in zijn eigen dossier graaft.
Dat inzicht in het dossier hoort gewoon bij goede nazorg. Een patiënt is geen proefpersoon en een arts hoort te kiezen wat medisch het beste is, niet wat voor de fabrikant of de eigen portemonnee het beste uitpakt.
Nazorg is belangrijk, maar dit gaat over iets veel fundamentelers: een arts hoort nooit financieel mee te bewegen met de fabrikant van een apparaat dat in een lichaam terechtkomt. Onze kinderen en wij moeten erop kunnen vertrouwen dat zo’n pacemaker nodig is omdat het medisch klopt, niet omdat ergens een bonusconstructie of adviesvergoeding achter zit.
Wat ik vooral eng vind: als patiënt weet je achteraf niet eens welk merk er geplaatst is en waarom. Je gaat ervan uit dat de arts het beste kiest, dus zo’n zaak maakt dat vertrouwen in de hele behandeling kapot.
Het opvallendste is misschien dat patiënten achteraf nauwelijks kunnen weten of hun implantaatkeuze beïnvloed is. Een pacemaker heeft geen bonnetje met “deze arts ontving hiervoor 12.000 euro”, anders zou de wachtkamer tenminste nog eerlijk aanvoelen.
Ik rij al 30 jaar en bij elke aanbesteding moet je tegenwoordig voor een pak koffie drie handtekeningen zetten, maar miljoenen aan medische spullen blijken jarenlang via achterdeurtjes te lopen. Benieuwd hoeveel bestuurders nu ineens van niks wisten, godverdomme.
Nou ja, bij medische hulpmiddelen hoort de keuze toch op werking en prijs te vallen, niet op wie het leukste congres of reisje betaalt. Laat alle betalingen, adviesfuncties en onderzoeksvergoedingen gewoon openbaar maken, dan kan niemand zich meer achter ingewikkelde regels verstoppen hoor.
Wat me vooral zorgen baart: patiënten weten nu niet of ze ooit een implantaat kregen omdat het medisch nodig was, of omdat iemand aan een bonus dacht. En zolang ziekenhuizen zulke belangen pas serieus nemen als de FIOD op de stoep staat, is “zelfregulering” gewoon een wassen neus.