CKM: Jaarlijks tientallen kinderen en jongeren uit Nederland seksueel uitgebuit vlak over de Belgische en Duitse grens

Dit is precies het soort grensding waar iedereen naar elkaar wijst en ondertussen rijden die netwerken gewoon de A2/A76 over alsof het woon-werk is. We hebben in de EU al genoeg instrumenten (Europol, JIT’s, ECRIS, noem maar op), maar als jeugdzorg/politie in NL-BE-DE nog steeds geen fatsoenlijk gedeeld protocol en registratiesysteem hebben, ben je dus blind en tel je “125” als succesje. En ja, dan krijg je weer het standaard riedeltje “meer budget” terwijl het vooral gaat om info delen, snel schakelen en die online platforms keihard laten meewerken i.p.v. pas na een persmoment. Grensregio’s zijn geen niemandsland, behandel het dan ook niet zo.

Ik merk dat iedereen het meteen over protocollen en “info delen” heeft, maar dit begint vaak veel eerder: jongeren die thuis al niet gezien worden en online een beetje warmte zoeken, en die gasten voelen dat haarfijn aan qua energie. Als je echt wil snijden in die stroom, moet je scholen/ouders/jeugdzorg leren die rode vlaggen te voelen en sneller durven ingrijpen, ook als het “maar” een nieuwe vriend(in) is die ineens ritjes over de grens regelt. En ja, die platforms mogen best eens verplicht realtime meewerken, niet pas als het al mis is en er weer 125 namen op papier staan.

Ja goed, maar ik mis hier ook gewoon de praktische kant: als zo’n kind eenmaal terug is, waar kan die dan heen zonder meteen weer in diezelfde ellende te belanden? In Purmerend hoor je al dat veilige opvang vol zit en dan moet zo’n gezin “even wachten”, ja dan ben je ze dus zo weer kwijt aan die gasten met een auto.

Feit is ook: die kids komen vaak pas in beeld bij de huisarts of SEH met vage klachten, SOA, buikpijn, slaapproblemen, zelfbeschadiging, en dan is de vraag niet heb je veilig seks gehad maar ben je veilig thuis. Als we willen dat er eerder een lijntje naar hulp komt, moet je dit soort signalen standaard in schoolarts/huisarts/jeugd-GGZ trainen én zorgen dat melden kan zonder dat het kind meteen bang is dat alles escaleert, nu haken ze juist af. En ja, die daders zitten 24/7 online, terwijl hulpverlening nog steeds kantoortijden draait... dat gat is dodelijk.

Ik zie het elke dag dat die kids zó wantrouwig zijn dat ze bij een arts of wijkteam nog niet eens durven zeggen waar ze slapen, laat staan “ik ben over de grens geweest”. En dan mag je weer 6 formulieren invullen en wachten op toestemming/overdracht terwijl die pooier allang weer appt: kom terug. Stop met dat kantoortijden-gedoe en die bezuinigingen op jeugd-GGZ en veilige opvang, want daar win je dit mee, niet met nóg een pilotje.

Juridisch gezien zit de bottleneck niet alleen bij “samenwerken” maar bij bewijs en bevoegdheid: NL kan in België/Duitsland niet even een telefoon tappen of een platform dwingen logs te bewaren, en tegen de tijd dat een rechtshulpverzoek rond is zijn accounts/advertenties weg. Als je dit serieus wil, moet je de facto standaard JIT’s draaien met directe data-preservation en één dossier dat mee kan in vervolging, anders blijft het bij 125 casussen waar niemand hard kan maken wie wat wanneer deed. En die €12 miljoen in 2027 klinkt leuk, maar zonder harde afspraken over doorlooptijden en gegevensdeling (AVG-proof, mits goed ingericht) is het gewoon een projectnaam.

Wat mij opvalt: iedereen heeft het over politie, jeugdzorg en protocollen, maar de grensgemeenten zelf doen vaak alsof “dat soort dingen” in de stad gebeurt. In elke plaats staan taxi’s, hotels, B&B’s en vakantieparken die precies zien wie er ’s avonds met een veel te jong meisje binnenkomt; zet daar nou eens harde vergunningseisen en controle op, en trek de tent dicht bij herhaling. En taalkundig: “seksueel uitgebuit” is zo’n nette paraplu, terwijl het in de praktijk gewoon verkrachting tegen betaling is; dat mag best wat minder eufemistisch.

Die “vage klachten bij huisarts/SEH” die DocFatima noemt is echt zo’n gemiste kans: als je 12-17 bent en je slaapt slecht, valt af, buikpijn/soort van “stress”, dan krijg je nu vaak een foldertje en klaar, terwijl dit ook gewoon chronische stressrespons kan zijn door dwang/chantage. overigens, wat veel mensen niet weten: ondervoeding + slaaptekort maakt je brein veel makkelijker te sturen en te isoleren (executieve functies kelderen), dus die pooiers creëren letterlijk een kind dat minder nee kan zeggen. Misschien moeten we naast politie/protocollen ook gewoon standaard in elke grensregio een laagdrempelig inloopspreekuur hebben waar je anoniem kunt praten zonder dat meteen de hele wereld op tilt slaat, want nu is de drempel mega en dan blijven die “125” alleen maar de top van de ijsberg.

Die 125 is vooral wat er wél ergens op papier is gekomen; alles wat onder “vermissing”, “weglopen”, “vriendje in België” of “zorgmijder” wordt weggeschreven zie je dus nooit terug in zo’n onderzoek. En dan loop je meteen tegen het saaie gedoe aan: wie is casusregisseur als het kind in NL woont, in BE wordt aangetroffen en de dader in DE zit… iedereen heeft een stukje bevoegdheid en niemand het hele mandaat. Je kunt 12 miljoen reserveren, maar als je niet eerst fixt dat de basisregistratie en dossieroverdracht grens over überhaupt mág en kán (AVG, jeugddossiers, tolk, 24/7 bereikbaarheid), dan wordt het weer een pilot met een mooi logo en precies nul tempo.

Joa, iedereen heeft ’t over protocollen en teams, maar die hele route loopt ook gewoon via “normale” plekken: hotels/B&B’s, vakantieparken, taxi’s/bezorgers die steeds dezelfde jonge meid met zo’n foute kerel zien… maak het meldpunt laagdrempelig en verplicht die sectoren om bij rare signalen meteen te bellen zonder gezeik met privacy, want anders blijft het hier in de grensstreek gewoon business as usual, sjön voor de criminelen.