Burgemeester Schouten roept op tot veilige Koningsnacht voor vrouwen

Dat armbandje is leuk voor de foto maar de echte ellende gebeurt in die drukke steegjes en bij de taxi’s, en dan sta je met z’n allen te kijken alsof het “erbij hoort”. Zet gewoon zichtbaar handhaving neer en geef horeca ook de plicht om in te grijpen, want nu mag het meisje zich weer aanpassen en de dader wandelt door. en ja, als je overal op bezuinigt krijg je dus dit: mooie woorden, te weinig mensen op straat.

Armbandjes zijn cute, maar waarom ligt de lat nog steeds bij “vrouwen moeten veilig thuiskomen” en niet bij: daders eruit, direct, met keiharde consequenties — desnoods gebiedsverboden en horeca die z’n vergunning voelt als ze wegkijken. En die safety-hubs… handig, maar ook gewoon triest dat we 2026 halen met “schuilplekken” alsof het normaal is dat je je door je eigen stad moet verstoppen, oh ja want feest.

Armbandjes en safety-hubs zijn uiteindelijk pleisters op een cultuur die we op Koningsnacht zelf organiseren: massa, alcohol, anoniem geduw, en dan verbaasd zijn dat grenzen oplossen. Paradoxaal dat we “vrijheid” vieren door iedereen precies datgene te laten doen wat vrijheid voor anderen onleefbaar maakt. Misschien moet Rotterdam eens durven: minder drankverkoop na een tijd, échte crowd control, en ja, dan maar minder “gezellig” — wat zegt dit over ons dat gezelligheid blijkbaar pas echt voelt als het net niet veilig is?

veilig thuiskomen is natuurlijk basis, maar het schuurt dat we dit elk jaar weer “campagne” moeten noemen terwijl het gewoon alcohol+drukte+anoniem gedoe is en iedereen doet alsof dat normaal is. en eerlijk: als ik met onze kinderen overdag door de stad loop zie ik al zat jongens die geen grens meer snappen omdat alles via schermpjes en porno-achtige troep binnenkomt, daar begint het bewust opvoeden al, niet pas bij een armbandje om 02:00. systemen kunnen wel hubs neerzetten, maar als we thuis en op school niet weer leren: respect, zelfbeheersing, nuchter blijven, dan blijft het pleisters plakken.

Joa, vanuit de horeca: als je wil dat ’t veilig blijft, zorg dan dat er genoeg toiletten, licht en fatsoenlijke OV/taxi-regie is, want alle ellende begint als iedereen tegelijk de zaak uit kukelt en in donkere hoekjes staat te duwen. En stop eens met dat “laatste rondje”-gedram: rustig aan schenken en meteen eruit met die handjes-thuis-niet kunnen types, dan wordt ’t vanzelf weer sjön en gezellig voor iedereen.

Ach roepen kan iedereen, maar regel ff dat die telefoons in de stad echt werken en dat je om 03:00 nog normaal thuis komt met metro/tram, want als alles eruit ligt sta je daar met je “veiligheidsgevoel” in je handje te zoeken naar bereik en een taxi die je niet afzet in een steegje

ach ja, iedereen heeft het over vrouwen (terecht), maar ik zie elk jaar ook zat jongens die half out gaan of ruzie krijgen en dan staat de EHBO met 2 man alles te trekken terwijl de rest doorzuipt. als je echt “veilig” wil: minder zuipen promoten en eerder ingrijpen bij dronken gedoe, niet pas als het al mis is.

Leuk dat Schouten “gedeelde verantwoordelijkheid” zegt, maar ondertussen verdienen biermerken, horeca en taxi-apps grof geld aan een nacht die op anonieme dronken massa’s draait — en de kosten (politie, EHBO, trauma) zijn publiek, classic kapitalisme. als je écht vrouwenveiligheid serieus neemt: laat die sector meebetalen en verplicht training + duidelijke sancties bij wegkijken, anders is het weer een PR-post met een oranje armbandje.

Vanuit mijn praktijk: je kunt honderd armbandjes uitdelen, maar als het hele centrum energetisch in “overleven + dronkenschap + kudde” schiet, dan gaat het empathiecentrum gewoon uit en krijg je dat wegkijk-gedrag. Waarom wordt er niet veel harder ingezet op ontprikkelen: chill-zones zonder alcohol, water/ademruimte, en vrijwilligers die echt de-escaleren i.p.v. alleen doorverwijzen naar een hub als het al mis is. en ja, dat klinkt soft, maar energie en zenuwstelsel sturen gedrag veel meer dan we in NL willen toegeven.

Wat mij opvalt: “laat vrouwen veilig thuiskomen” klinkt sympathiek, maar het legt de focus tóch weer op de terugweg alsof het probleem pas na het feest begint; het begint bij de eerste hand op een heup waar die niet hoort, midden op het plein. En die koppeling met die oude moordzaak voelt ook raar: dat is een cold case die je serieus moet oplossen, niet als sfeerplaatje bij een armbandjesactie gebruiken. Taalkundig nog één ding: “de burgemeester’s boodschap” is gewoon de boodschap van de burgemeester, geen apostrof nodig.