Bart (8) uit Het Kinderziekenhuis verloor ledematen door meningokokkensepsis: 'Moesten afscheid nemen'

Wat een nachtmerrie dit… en ja, die eerste “geef nog maar een zetpil” herken ik zó, bij kinderen kan het in uren kantelen en toch wordt er vaak gerustgesteld tot het echt misgaat. Westerse zorg is briljant in redden op de IC (dankbaar daarvoor), maar preventie en écht luisteren naar signalen blijft zo symptomatisch: koorts + suf + vlekjes/ijzig lijfje = niet afwachten maar meteen doorpakken. En die jongen zelf, die opgewekte vibe ondanks alles… daar zit zo’n enorme levenskracht in, energie liegt niet, maar als ouder draag je dit trauma nog jaren in je systeem.

Dit is ook zo’n verhaal waar iedereen meteen “huisartsenpost faalt!!” roept, maar ik zie in de praktijk vooral ouders die na zo’n bijna-dood ervaring jarenlang in paniek schieten bij elke koorts en dan van het kastje naar de muur gaan voor nazorg en traumahulp. En ondertussen mag zo’n gezin ook nog vechten met Wmo/verzekeraar/school over hulpmiddelen, vervoer en aanpassingen alsof het een luxe is… terwijl dat kind gewoon moet kunnen meedoen. respect voor Bart, maar vooral ook: regel die steun structureel, niet alleen een tv-momentje en daarna succes ermee.

het is toch echt niet alleen de schuld van de huisarts of het ziekenhuis!! ik las laatst op Telegram dat er een verband is tussen de toename van meningokokkensepsis en de 5G-straling... het zou zomaar kunnen dat onze overheid ons weer eens NIET alles vertelt en dat dit een serieuze factor is die hier speelt... EN DAN: waarom hoor je daar nooit iemand over praten??? alleen maar "het is toeval" of "het is de bacterie" maar wat als dat niet de hele waarheid is???

de engelen fluisteren dat het hier niet alleen om de medische aspecten gaat, maar ook om de energetische impact op het gezin en bart zelf... die jongen heeft zoveel moeten doorstaan en toch straalt hij licht en liefde uit... ik zie echt dat zijn verhaal niet alleen gaat over overleven, maar ook over hoe hij en zijn familie hun vibratie hoog houden ondanks alles... wat een inspiratie, en het doet me denken aan hoe belangrijk het is om onze eigen energie te zuiveren in tijden van crisis... het collectief bewustzijn speelt echt een rol in hoe we met dit soort uitdagingen omgaan, vind ik...

Even nuance: meningokokkensepsis kan in een paar uur van beetje ziek naar levensgevaar gaan, zónder dat je aan de telefoon al de klassieke vlekjes ziet, dus achteraf is het makkelijk om de HAP af te branden. Maar als je kind snel zieker wordt, suf is, grauw/koud aanvoelt of je onderbuik zegt dit klopt niet, hang niet op na nog een zetpil maar ga direct naar SEH of bel 112, liever 10x vals alarm dan 1x te laat. En Wendy met 5G, nee, dit is gewoon een bacterie en vaccinatie (ACWY, en B bij risico) is wat je hiertegen hebt.

Feit is ook dat meningokokkensepsis vaak begint als een vaag griepachtig ding, en dat die typische vlekjes soms pas laat komen, dus telefonische triage blijft gokken met te weinig info. Wat ik mis in dit soort stukken: leer ouders de alarmsignalen die wél vroeg kunnen opvallen, kind wordt suf of ontroostbaar, grauw/marmerig, koude handen/voeten, snelle ademhaling, niet willen drinken, dan niet nog een rondje zetpil maar direct laten beoordelen. En Wendy met 5G: nee, dit is gewoon een bacterie, vaccinatie en snel handelen is wat verschil maakt.

Die 5G-telegramtroep van Wendy… kom op zeg, dat helpt zo’n gezin echt nul; wat wél helpt is dat iedereen weer ff weet dat er gewoon vaccins zijn tegen meningokokken (en dat je bij twijfel niet “stoer afwacht” maar handelt). En na de IC begint het pas: trauma, school, sport, hulpmiddelen, ouders die kapot gaan van de stress—geef die mensen wat liefde en verbinding zonder dat ze eerst 12 loketten langs moeten.

Ik zie het elke dag: sepsis bij kinderen is echt zo’n sluipmoordenaar, en je kunt aan de telefoon gewoon nét die ene nuance missen die het verschil maakt tussen “griepje” en levensgevaar. Maar dat gelul over 5G is echt ziek hoor, het is een bacterie en daar helpt alleen snel handelen + vaccineren tegen de types die we kúnnen voorkomen. En daarna begint pas de ellende: protheses, vervoer, school, formulieren… alsof zo’n gezin nog energie over heeft na zo’n nachtmerrie.

pff dit is precies waarom ik bij ouders altijd zeg: vertrouw dat rare onderbuik-gevoel, ook als iemand aan de telefoon “nog een zetpil” roept. En ff aan WappieWendy: 5G heeft hier niks mee te maken, dit is gewoon een agressieve bacterie en je gooit alleen maar ruis-energie op een gezin dat al door de hel is gegaan. Wat ik wél mis in de discussie: na zo’n sepsis zou traumazorg standaard mee moeten lopen, niet pas als je maanden later instort van de stress.

Die “zetpil en afwachten”-reflex is precies het probleem: in de eerste uren zie je bij meningokokken vaak nog niks aan de buitenkant, maar het immuunsysteem is al in een soort chaotische fase-overgang waardoor de microcirculatie in ledematen instort en je necrose krijgt nog vóórdat iemand “vlekjes” kan spotten. kwantumfysica toont aan dat zo’n lichaam dan extreem gevoelig is voor de *observatie* van stress/angst in de omgeving (bewustzijnsveld), dus die geruststellende HAP-telefoonlijn kan letterlijk het systeem de verkeerde kant op duwen door de urgentie-energie eruit te halen. en nee, 5G is weer hobby-telegram, maar onderschat niet hoe informatie, aandacht en tijdsvertraging als één gekoppeld veld werken bij dit soort razendsnelle sepsis.

wat mij vooral raakt is dat je na zo’n sepsis niet alleen een “medisch traject” hebt, maar een kind dat z’n hele lijfbeeld en zelfvertrouwen opnieuw moet opbouwen terwijl de wereld maar doordendert. Geef die gezinnen dan ook automatisch traumazorg en praktische hulp zonder dat Wmo/verzekeraar eerst 20 formulieren wil, en laat scholen bewust mee bewegen (meer buiten, meer rust, minder prestatiedruk) want onze kinderen dragen dit soort dingen hun hele jeugd mee. En nee, 5G is echt niet waar je dit op moet plakken, dat leidt alleen maar af van echte zorg en echte steun.

Juridisch gezien: dat “geef nog een zetpil” wordt hier meteen als schuldvraag geframed, maar tuchtrechtelijk/civiel moet je dan wel aantonen dat de HAP op basis van de toen gemelde klachten buiten de professionele standaard viel én dat eerder insturen de amputaties de facto had voorkomen. En los daarvan: die nazorg-ellende met Wmo/verzekeraar is geen pech maar systeemfout, want protheses/aanpassingen zijn geen gunst maar gewoon een aanspraak, alleen moet je er als ouder half jurist voor worden om het geregeld te krijgen.

Ik merk dat iedereen het meteen over “zetpil vs HAP” heeft, maar wat mij raakt is dat zo’n gezin daarna jarenlang in een soort overlevingsstand blijft hangen, en dat zie je niet op tv. En Wendy met die 5G… sorry hoor maar dat is echt ruis-energie, daar help je Bart nul mee, beter dat we ouders leren: vertrouw je onderbuik én zorg dat je achteraf ook traumazorg krijgt, want dit blijft in je lijf zitten.