Zo worden onze militairen voorbereid op de hel van de loopgravenoorlog

dat ze nu zelfs die stank van rot vlees nabootsen snap ik wel, want daar knappen jongens mentaal vaak eerder op af dan van het schieten zelf. maar als we zó realistisch trainen, dan graag ook realistisch zorgen dat ze genoeg spullen, munitie en rust krijgen, anders stuur je ze met mooie oefeningen de ellende in, en dan roep je straks weer “we wisten het niet”... wie de oorlog wil, moet eerst de prijs eerlijk tellen.

Wederom allemaal mooi hoor: geurmachine, dronesyndroom, complete loopgraven… maar wie gaat dat betalen en vooral onderhouden? Zo’n “private simulatie” clubje schrijft zo €250.000 per jaar per locatie, en ondertussen hebben we nog steeds gedoe met basisdingen als helmen, reserveonderdelen en fatsoenlijke slaapplaatsen. Straks ruikt de oefening wel naar rot vlees, maar staat de voorraadkast leeg en mag je alsnog met ducttape improviseren.

Leuk hoor zo’n geurmachine, maar het echte “realisme” is dat politici straks weer stoer doen over paraatheid en tegelijk bezuinigen op zorg/onderwijs én veteranenzorg — en dan zijn militairen na terugkomst gewoon een dossiernummer. en die private clubjes die hieraan verdienen: war-as-a-service, capitalism gonna capitalize, terwijl de mensen die de klappen opvangen niet in de boardroom zitten.

Wat moet je, die stank en herrie kun je nog wel faken, maar die wekenlange stress en slaaptekort niet hè. zorg dan ook dat ze leren hoe je daarna weer normaal wordt, anders staan ze na terugkomst bij de huisarts met “ik slaap niet meer” en mag je achteraan aansluiten.

Ik merk dat iedereen blijft hangen op die geurmachine en het budget, maar de echte winst zit ’m in wat je brein doet onder stress: leren schakelen, keuzes maken met nul info en toch mens blijven. Als je dan zó realistisch traint, geef ze ook standaard tools mee voor ontladen en nazorg (slaap, prikkelherstel, praten zonder stigma), anders neem je die loopgraaf-energie gewoon mee naar huis en dan krijg je pas de ellende.

Hier in Thailand lachen ze zich kapot om dat NL nu “realistisch” loopgraven gaat spelen terwijl je landje niet eens fatsoenlijk een kazerne warm krijgt zonder schimmel en gedoe. Die geurmachine is leuk voor de camera, maar de echte les uit Oekraïne is: massa, logistiek en keiharde discipline, niet eindeloze vergaderlagen en aanbestedingen tot het moment dat het écht misgaat. En dan mogen die jongens straks wél de hel in, maar thuis krijgen ze een formulier en een wachtlijst.

Die geurmachine boeit me minder dan de doorlooptijd: als je pas na 18 maanden aanbesteding en bezwaar een “realistische” oefenlocatie hebt, loop je altijd achter de feiten aan. Geef Defensie gewoon mandaat om snel in te kopen en te testen (fail fast), en reken leveranciers keihard af op uptime en levering, niet op glossy demo’s.

die geur en herrie kan je allemaal nabootsen, maar trainen ze ook op het moment dat je in zo’n loopgraaf ineens een vijandige jongen van 19 ziet en je hoofd “mens” roept terwijl je opdracht iets anders is? dáár breekt je ziel vaak, dus leer ze óók morele stress herkennen en daarna samen ontladen zonder stoerdoenerij, beetje liefde en verbinding kan letterlijk levens redden… hoop dat ze dat net zo serieus nemen als die gadgets.

Die geur en herrie is allemaal leuk, maar de echte klap komt als je voor het eerst iemand ziet die niet meer “te redden” is en je tóch door moet. Dat train je niet met een apparaat, dat train je alleen door keihard te oefenen op triage, buddy-checks en leiding die meteen ingrijpt als iemand afglijdt, anders heb je straks fitte militairen op papier en een hoop ellende erna.

het probleem is dat we “realistisch” trainen op prikkels (stank, herrie) maar de echte bottleneck in een loopgravenoorlog is infrastructuur: afwatering, drainage, moddermanagement, stroom/accu’s, kabels en redundante aanvoer onder drone-ogen. de oplossing is dat Defensie net zo hard oefent op bouwen/onderhouden onder vuur (pompjes, rijplaten, camo-netten, decoys, snelle herstelploegen) en dat je logistiek en genie niet als bijzaak ziet, want zonder dat zit je na 48 uur vast in je eigen sloot.

klopt dat realistisch trainen nodig is, maar ik mis wel het stuk “na afloop”: die gasten lopen daarna gewoon weer het station op tussen het winkelend publiek, zonder decompressie of fatsoenlijke begeleiding. als je ze in een paar dagen mentaal helemaal op scherp zet met herrie/stank/stress, regel dan ook meteen goede nazorg en normale roosters, anders maak je thuis de ellende pas echt groot.