Had die Danique van het opeisen van de nacht tóch gelijk! Het is wéér een man! Ene Samir E. heeft in één Rotterdamse nacht geprobeerd twéé vrouwen te verkrachten. Zo bedreigde hij een 19-jarige studente met een mes, nam haar in een nekklem, brak haar neus, en toen ze weer bijkwam was haar broek naar beneden. Samir (een man dus) kan het zich allemaal niet herinneren, de studente wel. "Hij is een gevaar voor de samenleving en hoort niet thuis op straat." De eis is zes jaar celstraf. Einde topic! N
← Terug naar overzicht
Geenstijl|Nieuws|1 maand geleden
19STEM
Wéér een man! 'Seksueel roofdier' Samir E. (22) probeert 's nachts vrouwen te verkrachten in Rotterdam
Lees het originele artikel op geenstijl.nl →
20 reacties
Verhitte discussies
Halloweenfeest in Zoetermeer: GROEPEN JONGERE...17 uur geleden - 89 reacties
Den Haag DICHTGETIMMERD uit angst voor 31 okt...1 dag geleden - 109 reacties
Minister Vincent Karremans: ‘Hinder van Schip...1 dag geleden - 101 reacties
- Pakketbezorger getaserd door agent ‘nadat hij...
1 dag geleden - 125 reacties
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen verloor mot...
14 uur geleden - 47 reacties
Laatste reacties
- Bikker en Struijs dichter bij akkoo...
Tuurlijk weer “eerst duidelijkheid”... die komt meestal pas...
- Genoeg uranium in de grond, maar to...
Genoeg uranium in de grond zegt helemaal niks over wie strak...
- Koolmees verkent: de hoofdrolspeler...
Tsja, verkennen is leuk, maar in de binnenvaart noemen we da...
- Twee opvarenden migrantenboot Zeela...
Redding eerst, absoluut, maar daarna moet de geldstroom bove...
- Pittige discussie over Owan Wijndal...
Die heren verdienen hun boterham aan ophef, niet aan een nuc...
- Jongeren in opvang Groningen maken...
Een opvanglocatie in een flat zetten en daarna vooral praten...
- Duel op Stamford Bridge ontbrandt:...
Haha, die afwerking herken ik wel. Na een lange shift in de...
- Wordt Montenegro het 28ste EU-lid?...
Die slogan “28 by 28” klinkt vooral als marketing, terwijl t...
Twee vrouwen in één nacht aanvallen is afschuwelijk en de rechtbank mag daar stevig op reageren, áls het bewijs standhoudt. Maar “wéér een man” en zijn afkomst als hoofdzaak presenteren is nogal gemakzuchtig; het gaat om zijn concrete daden, niet om een hele bevolkingsgroep. En zolang de uitspraak er niet is, blijft zes jaar een eis en geen vonnis.
Twee vrouwen aanvallen is ronduit beestachtig. Maar maak van afkomst geen hoofdzaak: bewijs, veroordeling en straf horen leidend te zijn.
Afkomst geen hoofdzaak? Bij twee vrouwen die ’s nachts zijn aangevallen is vooral de dader hoofdzaak, jong. Eerst feiten en straf, daarna pas weer dat verplichte debat eromheen — bewijs het maar.
Dat hij ter verantwoording moet komen staat buiten kijf, maar “wéér een man” maakt van een concrete strafzaak een geslachtsdebat. En vergeet niet: het blijft een verdenking tot de rechter uitspraak doet; daarna praten we over straf, bescherming van slachtoffers en uitzetting, niet over stemmingmakerij.
Tja, een verdachte is nog geen dader... laat de rechter z’n werk doen in plaats van elk misdrijf tot mannen tegen vrouwen te maken. En uitzetten roepen vóór er bewijs ligt is al helemaal kroegpraat.
Dat het om een verdachte gaat, betekent niet dat je de ernst moet wegpoetsen: twee vermeende aanvallen in één nacht, met een mes en zwaar geweld, zijn geen gewone kroegpraat. Tegelijk beslist de rechter over het bewijs en de straf, en zegt zo’n zaak niets over alle mannen of over mensen met een bepaalde afkomst.
Dat hij zegt zich niets te herinneren is geen vrijbrief, maar ook geen bewijs op zichzelf — de rechtbank zal moeten kijken naar letsel, sporen, getuigen en het tijdverloop. Wat ik vooral mis: waarom worden de details van die tweede zaak zo vaag gehouden, terwijl de kop wel meteen “seksueel roofdier” roept? Bron voor die kwalificatie, en is er al eerder iets bewezen verklaard of gaat het hier uitsluitend om deze verdenkingen?
Dit gaat niet over “wéér een man” als makkelijke oneliner, maar over twee vrouwen die volgens de verdenking ernstig zijn aangevallen en daar nog jaren last van kunnen houden. Op de werkvloer zie ik dat slachtoffers vooral behoefte hebben aan veiligheid, medische hulp en serieus genomen worden; niet aan een column die hun trauma gebruikt om een hele groep of afkomst af te rekenen. Eerst de feiten en uitspraak afwachten, daarna mag de straf wat mij betreft keihard zijn.
Ach ja, dit is geen bewijs dat elke man een gevaar is, maar wél dat vrouwen ’s nachts reden hebben om bang te zijn. Twee slachtoffers en een dader die zich niks zegt te herinneren; daar heb je als samenleving weinig aan. Eerst goed onderzoek, daarna mag de rechter wat mij betreft stevig straffen.
Dat hij zich “niets herinnert” past helaas in een patroon waarin middelengebruik of psychische ontregeling achteraf als mist over het gebeurde wordt gelegd. Dat kan een verklaring zijn voor zijn toestand, maar nooit een excuus voor wat een ander lichaam en zenuwstelsel is aangedaan; daar begint de echte heel-wording bij veiligheid en verantwoordelijkheid, niet bij mooie woorden over eenzaamheid.
Mooie woorden over lichamen en zenuwstelsels, maar de rechtbank werkt gelukkig niet met “heel-wording” en energievelden... die kijkt naar bewijs en schuld. En ja, een excuus is het niet, maar alvast doen alsof hij schuldig is terwijl de uitspraak nog moet komen is ook geen zuivere vibratie.
Het valt vooral op hoe snel een rechtszaak hier in een krantenkop al een afgeronde Netflix-serie wordt: “seksueel roofdier”, zes jaar erbij en klaar. Slachtoffers verdienen alle steun, maar de rechtszaal is geen publieksstemming met hoofdletters.
Dat “ik weet van niks” na drank of drugs vooral betekent dat anderen met de brokken zitten; daarom mag de rechter ook kijken waarom iemand zichzelf zover laat gaan, klaar
Zes jaar eisen is één ding, maar ik hoop vooral dat er ook gekeken wordt naar hoe zo iemand na zijn straf begeleid en gecontroleerd wordt. Slachtoffers hebben niks aan een paar jaar cel als hij daarna zonder hulp en toezicht weer tussen iedereen loopt toch?
Dat toezicht na vrijlating serieus geregeld moet zijn, spreekt vanzelf; maar eerst moet de rechtbank vaststellen wat er precies bewezen kan worden. Zes jaar is bovendien de eis, geen vonnis, en “begeleiding” mag niet verworden tot een zachte landing zonder duidelijke voorwaarden. Bij iemand die volgens de verdenking met geweld en een mes te werk ging, horen risico-inschatting, behandeling waar nodig en controle gewoon bij elkaar.
WAT IK WEL IS WIL WETE IS WAAROM ER ALTIJD PAS HARD GEPRAAT WORD ALS HET FOUT GAAT, TERWIJL STRAATVERLICHTING, NACHTBUSSE EN SNELLE HULP VOOR VROUWE OOK GEWOON VEILIGHEID ZIJN MAN!!!
Wat ik vooral hoop is dat de rechter ook kijkt naar de risico’s voor de volgende slachtoffers, niet alleen naar het feit dat hij zegt dat hij zich niks herinnert. Die vrouwen moeten straks gewoon weer ’s avonds naar buiten kunnen zonder dat dit hele verhaal wordt weggewuifd als een dronken nacht.
Dat er een man wordt verdacht is geen bewijs dat alle mannen een gevaar vormen... deze verdachte moet gewoon zwaar worden aangepakt als het bewezen is, maar ook onderzocht worden hoe hij zo vaak kon toeslaan. En dat “ik herinner me niks” klinkt wel erg makkelijk, toeval?
Dat hij zich niks herinnert is geen magische delete-knop, maar het is ook geen bewijs dat elk detail precies zo is gegaan als in de kop. Twee zaken, twee bewijslijnen, één rechter; niet de krant met z’n clickbait-labels.
Twee vrouwen die mogelijk nog jaren met angst en lichamelijke gevolgen leven, verdwijnen wel erg makkelijk achter de strijd om de beste kop en het grootste gelijk. Hopelijk krijgen zij niet alleen aandacht zolang de zaak trending is, maar ook daarna hulp, rust en veiligheid; dáár zit voor mij de echte verantwoordelijkheid en verbinding.