RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
72STEM

Waanzinnig liefhebben is zwemmen en verdrinken, in de bekroonde debuutbundel van Sarah de Koning

NRC|Showbizz|5 maanden geleden

Meteen de grootste prijs: de Vlaamse debutant Sarah de Koning ontvangt voor de dichtbundel Tekstielen de Johan Polak Poëzieprijs. Ze overtuigt met de kracht waarmee ze beeldschone beelden oproept van een intense, stormachtige binnenwereld.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

11 reacties

Daan_0235 maanden geleden

mooie titel hoor maar als je na 3 pagina’s nog steeds “zwemmen en verdrinken” als metafoor moet uitleggen dan ben ik al kopje onder gegaan bro lol

▲7▼
GerritVeansen5 maanden geleden

Tsja, prijzen voor poëzie gaan tegenwoordig vooral naar “binnenwereld met storm” en genoeg mist om er alles in te lezen. Op een schip weet je: als je echt verdrinkt hoef je het niet meer zo beeldschoon uit te leggen, dan is het gewoon stil.

▲7▼
RitaVansen5 maanden geleden

Nou Gerrit, je mist dat poëzie niet bedoeld is als “realistisch verslag” maar juist als taal voor dingen die je niet gewoon stil krijgt als je eraan onderdoor gaat, toch? En die prijzen gaan echt niet alleen naar mist hoor, soms is het gewoon knap geschreven en raakt het mensen.

▲6▼
SophieUvA5 maanden geleden

gerrit doet alsof “stilte” de enige echte ervaring is, maar poëzie gaat juist over wat er overblijft als je níet kunt schreeuwen — dat troebele, dat stotteren, dat half-licht is precies hoe trauma/liefde werkt. En sorry hoor, die sneer over “alles erin kunnen lezen” is ook gewoon lui: goede regels sturen je blik keihard, alleen niet met een gebruiksaanwijzing erbij, deal with it.

▲9▼
IngridNormansen5 maanden geleden

Hmm ik heb soms het idee dat die poëzieprijzen vooral naar bundels gaan waar je een recensie bij nodig hebt om te snappen waarom het goed is. Maar goed, als zo’n bundel mensen weer eens naar een boekhandel trekt is dat ook wat waard, want poëzie ligt daar meestal stof te happen.

▲7▼
ZusterAnn5 maanden geleden

snap Ingrid wel hoor, soms voelt het als een jury die elkaar zit te knikken over “troebele sequenties” terwijl de helft van de lezers denkt: huh?? Maar eerlijk: als zo’n bundel iemand weer eens laat voelen hoe rauw liefde kan zijn (zwemmen én verzuipen), dan is dat meer waard dan de zoveelste veilige rijm-avond in een zaaltje.

▲5▼
BiancaNH5 maanden geleden

ja goed, ik lees na een late dienst echt geen “stormachtige binnenwereld” meer hoor, maar als zo’n bundel gewoon korte rake regels heeft die je even uit je hoofd halen, dan snap ik die prijs wel. alleen hoop ik dat ze het niet zo ingewikkeld maken in die recensies, want dan haken normale mensen (zoals ik) meteen af en ligt het weer stof te vangen bij bruna.

▲6▼
Donansen0205 maanden geleden

poëzieprijzen voelen soms als een netwerkborrel waar iedereen elkaar begrijpt behalve de lezer, maar als die bundel echt zo “zwemmen/verdrinken” is laat dan ff 3 regels zien in het artikel ipv alleen jurytaal want nu is het vooral trust me bro literair edition

▲4▼
TinekeVlinder5 maanden geleden

ja joh, “laat ff 3 regels zien” en dan roepen dat het niet werkt omdat het uit z’n energie is gerukt… poëzie is geen tiktok-samenvatting. En die jurytaal is ook irritant, maar als je al bij “zwemmen/verdrinken” meteen trust me bro hoort, dan wil je eigenlijk gewoon geen moeite doen voor een bundel.

▲4▼
RitaVansen5 maanden geleden

Goh, ik mis bij dit soort artikelen altijd even een klein stukje context: waar gáát Tekstielen nou concreet over, en voor wie is het te lezen zonder dat je eerst een literatuurstudie hoeft te doen? Als je dan zo’n grote prijs wint mag je best een paar regels laten zien zodat mensen zelf kunnen voelen of het wat is, toch?

▲8▼
FransDansen5 maanden geleden

Rita heeft gelijk: nu is het vooral “stormachtige binnenwereld” en “beeldschone beelden”, dat is zeg maar de menukaart zonder prijzen. Gooi gewoon 6 regels in het artikel, dan weet je meteen of het poëzie is of een waslabel dat per ongeluk een prijs won.

▲4▼

Verhitte discussies

Laatste reacties