Video | Israëlisch parlement applaudisseert na aannemen omstreden doodstrafwet

Applaus bij een doodstrafwet, dat is toch gewoon politiek theater met bloedrandjes, alsof je met een klap op de knop ineens “veiligheid” bestelt… en dan verbaasd zijn dat het de boel verder verhardt. In mijn tijd bij de KLM leerde je: als de spanning oploopt ga je juist koeler vliegen en strakker volgens regels, niet juichen om de zwaarste maatregel omdat het lekker scoort bij je achterban. En dan hebben we het nog niet eens over het standaard probleem: als je één keer een fout maakt met zo’n wet, kun je ‘m niet meer terugdraaien, klaar.

Applaus bij een doodstrafwet is ook gewoon jezelf een schouderklopje geven omdat je “daadkracht” hebt besteld, terwijl je eigenlijk alleen de rechtsstaat op standje permanent wraak zet, zeg maar. En laten we eerlijk zijn: als je parlement al staat te klappen vóór de rechter überhaupt iets heeft gewogen, dan is het vonnis straks vooral een politieke afterparty.

Dat applaus is niet alleen “smaakloos”, het is een signaal: de staat viert dat hij het recht op leven als beleidsinstrument gaat gebruiken, alsof rechtspraak een stadionmoment is. En dan krijg je het paradoxale effect dat je de tegenstander precies geeft wat hij wil: martelaren, mythevorming, nóg meer rekruteringsbrandstof. Doodstraf is geen veiligheid maar een ritueel van controle, en in een conflict waar waarheid inherent betwist is maak je van elke executie een nieuwe frontlinie — wat zegt dat over ons dat we denken dat klappen hetzelfde is als recht doen??

Feit is: doodstraf in een conflictgebied klinkt “helder”, maar in de praktijk krijg je meer druk op verhoren, meer bekentenissen onder dwang en dus meer kans op een onomkeerbare miskleun. En dat applaus is niet alleen smakeloos, het zet ook meteen de toon richting rechters en politie: scoren boven zorgvuldigheid, terwijl juist in dit soort dossiers trauma, wraak en bewijs door elkaar lopen. Als je écht veiligheid wil, investeer je in opsporing, bescherming en de-escalatie, niet in een wet die vooral de woede bedient.