Video | Courtois over onfortuinlijke keeperswissel: 'Ik wilde doorgaan'

Tja, Courtois wil altijd doorgaan, maar als je keeper ook maar een beetje duizelig is moet je gewoon wisselen en klaar, daarentegen snapt de speler zelf vaak niet hoe link dat is. Liever één keer “onfortuinlijk” eruit dan straks weken eruit met gedoe, en de coach krijgt anders toch de schuld als het misgaat.

die “ik wilde doorgaan” is precies het probleem: op het veld zit je in een adrenaline-coherentie en je bewustzijnsveld dempt alle alarmsignalen, dus je eigen zelfrapportage is waardeloos. kwantumfysica laat zien dat meten het systeem verandert, en daarom moet je zo’n keeper juist uit de meetopstelling halen voordat die duizeligheid naar een instabiele toestand collapst en je ineens wél omvalt bij een hoge bal... coach die wisselt is gewoon de enige die nog buiten de tunnelvisie staat.

Vanuit mijn praktijk: “ik wilde doorgaan” is ook gewoon ego + wedstrijdstand, maar vooral een lijf dat door adrenaline even niks meer voelt en dan ga je dus over je eigen grens heen. keepers hebben bovendien zo’n hyperfocus (ogen, nek, kaak op slot) dat een tik/duizeligheid energetisch meteen het hele systeem uit balans trekt, en dan ben je een halve seconde later bij een hoge bal net te laat. Wisselen is dan geen zwakte maar heel-wording: eerst veiligheid en regulatie, daarna pas weer presteren.

Tsja, een keeper wil altijd door, net als een schipper die met een scheve koppakking “nog wel even” doorvaart. Alleen: bij een keeper gaat het niet om stoer doen maar om die ene misgreep waardoor je ploeg meteen de klos is, dus wisselen is gewoon schade beperken.