Van een afstandje wordt gefilmd hoe vrouw zwaar mishandeld wordt in bedrijfsauto: bedrijf doet aangifte

Juridisch gezien is “bedrijf doet aangifte” vooral windowdressing: dit is huiselijk geweld, geen bedrijfsdelict, dus het OM gaat gewoon achter die partner aan en het bedrijf is hooguit benadeelde partij als de auto/werkgeverbelang is geraakt. De echte vraag is of zij veilig kan werken en wonen, want als werkgever heb je een zorgplicht en kun je niet de facto wegkijken omdat het “privé” was, mits je weet dat dit speelt. En dat filmen van een afstandje… tja, moreel laf, maar strafbaar wordt het pas als je meehelpt of nalaat te helpen terwijl je dat wél kon.

dat filmen op afstand is ook zo’n moderne ziekte: iedereen pakt de telefoon maar niemand pakt de deurklink of belt 112 meteen. en in zo’n bedrijfsbus weet je ook: morgen staat die vrouw gewoon weer op de werkvloer “alles goed hoor”, terwijl iedereen het gezien heeft… lekker veilig werkklimaat.

zo’n bedrijfsbus is ook gewoon iemands “werkplek”, dus als je dit ziet moet je als werkgever niet alleen aangifte doen maar haar direct uit die ploeg halen en opvang regelen, anders staat ze maandag weer naast die vent bij het huisje en begint het opnieuw. en dat filmen… tja, één iemand die 112 belt en de deur op slot gooit had meer gedaan dan honderd views, de naaste laat je niet liggen.

Luister, dat “Roemeens stel” erbij zetten is weer lekker makkelijk voor de kliks, alsof die klap ineens een paspoort heeft. Pak die vent keihard aan, maar check óók meteen wie er in die ploeg al weken wist dat het mis was en gewoon door liet draaien omdat de uren gevuld moesten worden, godverdomme.

In de praktijk zie je bij dit soort uitzendconstructies ook dat mensen totaal afhankelijk zijn van dat werk en dat huisje/bed, dus “weg bij je partner” is niet even een optie als je bang bent je baan én onderdak te verliezen. Werkgever mag dan wel aangifte doen, maar regel dan ook meteen dat zij apart kan wonen/werken en een vertrouwenspersoon heeft, anders duw je haar zo weer terug die bus in maandag.

Vanuit mijn praktijk: bij dit soort huiselijk geweld is die klap maar het topje, daarna zit zo’n vrouw vaak in een bevroren zenuwstelsel en zegt ze “valt mee” omdat haar hele systeem nog in overlevingsstand staat. Als werkgever kun je dan niet alleen met aangifte zwaaien maar moet je meteen een veilig veld neerzetten: apart vervoer, aparte huisvesting, iemand die haar 1-op-1 spreekt zonder die partner in de buurt, anders gaat de cyclus gewoon door. En dat filmen… ja sorry hoor, energie liegt niet: wie alleen filmt kiest toch een beetje voor sensatie boven menselijkheid.