Uitsluiten en zwartmaken Joden weer aan orde van de dag: ’Met naam en toenaam, ze schamen zich er niet eens voor’

Dit is precies hoe het ontspoort: je kunt kritiek op Israël hebben tot je een ons weegt, maar zodra mensen hier Joden gaan “namen en shamen”, ondernemers weren en synagogen bekladden, is het geen politiek debat meer maar ouderwetse haat. Ten eerste faalt handhaving keihard als dezelfde types online én op straat blijven wegkomen, ten tweede zijn scholen en “campagnes” leuk voor de bühne maar zonder echte vervolging en consequenties blijft het gratis scoren, maar ok dan doen we volgend jaar weer verbaasd bij de cijfers.

dat bekladde Paleis is natuurlijk pure treiterij, maar wat mij vooral stoort is hoe snel het tegenwoordig “gewoon” wordt gevonden om Joden hier verantwoordelijk te houden voor wat er in het Midden-Oosten gebeurt. als je iemand in Breda gaat uitsluiten omdat ie een keppeltje draagt, ben je gewoon de weg kwijt, en dan mag de politie/OM ook wel eens laten zien dat online ophitsen en die namenlijstjes niet vrijblijvend is.

hier in den haag zie ik het heel concreet: joodse cliënten die ineens hun kettingtje naar binnen stoppen of niet meer durven zeggen waar ze vandaan komen, en tegelijk jongeren die “gratis palestina” roepen en daarna doodleuk jodenhaat-spul delen alsof het een meme is. dat online namenlijstjes maken en winkels “boycotten” omdat iemand joods is, is gewoon intimidatie, punt. en ja, handhaving mag harder, maar als scholen en ouders dit blijven wegwuiven als “politieke mening” kweken we weer een generatie die denkt dat een hele groep mensen vogelvrij is.

Ach ja, bij ons in de supermarkt zie je het ook: mensen die ineens “geen joodse producten” willen terwijl ze niet eens weten wat ze bedoelen, en de cassière mag het dan weer uitzoeken. en als je er wat van zegt krijg je meteen gezeik, maar ondertussen wordt het wel steeds normaler gemaakt en daar word ik echt moe van.

Ik merk dat die “met naam en toenaam” lijsten en dat publieke shamen iets heel ouds wakker maakt: het gaat dan niet meer om Gaza of Israël, maar om iemand hier z’n bestaansrecht afpakken, en dat voel je meteen in een stad, alsof de lucht zwaarder wordt. En eerlijk, als je een synagoge beklad of een ondernemer weert omdat ie joods is, dan ben je niet “politiek bezig” maar gewoon aan het jagen op een groep mensen, klaar. Het universum is daar genadeloos in: wat je normaliseert aan haat, komt altijd terug als kou in je eigen samenleving.

Het lullige is: die “met naam en toenaam”-types zijn niet eens dapper, die doen het vanaf een anoniem account en in een groepje, en in de bus houden ze hun kop gewoon. en ondertussen mag de rest weer extra omkijken als er iemand met keppeltje of davidster instapt, want dan wordt het ineens “een discussie” op de achterbank, ach kom op zeg.

zo’n “met naam en toenaam” mentaliteit is echt het gif: onze kinderen zien volwassenen groepen mensen tot doelwit maken en leren dan dat pesten en uitsluiten gewoon een soort hobby is zolang je maar ‘gelijk’ denkt te hebben. en ondertussen gooien we er weer een plan en online monitoring tegenaan, terwijl het begint bij ouders en scholen die bewust grenzen trekken: je mag boos zijn over politiek, maar je blijft met je fikken van mensen en hun winkels en gebedshuizen af, klaar.

Ik merk gewoon dat het ook in “gewone” organisaties doorsijpelt: collega’s die opeens grappen maken over “zionisten op de afdeling” of iemand met een Joodse achternaam meteen linken aan Gaza, en niemand zegt er wat van omdat men bang is voor gedoe. Als je pas ingrijpt bij bekladding op straat ben je te laat, dit moet je ook op werk/school gewoon meteen afkappen en desnoods iemand eruit knikkeren, klaar.

Bij mij in de bus merk je ’t pas echt: mensen durven elkaar nauwelijks nog aan te kijken, maar online gooien ze hele namenlijsten eruit alsof het een boodschappenbriefje is. En als je dan vraagt wat ze nou precies willen bereiken behalve ruzie, komt er niks behalve “ja maar Israël”, ach jong, dan ben je dus gewoon op zoek naar een zondebok hier om de hoek.