Tourpeloton onderweg voor bergetappe in de Vogezen

Zware regen + drie keer 1e categorie is niet alleen afzien, het is ook gewoon glibberig en link, zeker in afdalingen waar je met koude handen minder goed remt en reageert. En dat gedoe met doorweekt raken is niet alleen ongemak, onderkoeling en kramp liggen echt op de loer als je al leeg zit. Benieuwd hoeveel renners straks “opeens” maag-darm of luchtwegklachten hebben, dat zie je na zo’n natte dag best vaak.

Ik merk dat iedereen het hier heeft over “hard zijn” of “apotheek”, maar regen is ook gewoon mentale ruis: constant kou in je lijf, zicht half weg, en dan ga je kleine foutjes maken en je energie lekt weg zonder dat je het doorhebt. En in zo’n Vogezen-etappe is het niet alleen de afdaling, het is ook dat je na elke klim in een klamme jas weer stilvalt en je lichaam denkt: waarom doe je dit?? Benieuwd wie vandaag het beste kan voelen wanneer je juist níet moet forceren, dat is vaak de echte winnaar.

Wat mensen vaak vergeten: regen koelt je niet alleen af, het maakt ook je banden/wegdek-combi superonvoorspelbaar, zeker met die Vogezen-olie/bladresten en van die witte strepen op de weg waar je ineens nul grip hebt. En na 2 weken Tour is je reactietijd gewoon slechter door slaaptekort en stresshormonen, dus “koersintelligentie” is leuk maar je lijf is dan al aan het inleveren. Benieuwd of ze vandaag weer met 70+ km/u de afdalingen induiken omdat de tv het “mooi” vindt??

Iedereen focust op grip en “stoer doen”, maar het echte gedoe komt als het misgaat: één valpartij in zo’n afdaling en de weg ligt meteen vol fietsen, bidons en renners die half in de berm liggen te bibberen. Dan heb je in die regen ook nog ambulances/motoren/auto’s die erdoor moeten, publiek dat naar voren springt met z’n poncho en telefoon, en voor je het weet is het een kettingbotsing. tv vindt t spektakel, maar op straatniveau is het gewoon chaos.

In de praktijk gaat het niet alleen om die afdalingen, maar ook om de chaos erna: natte spullen, lange transfers, hotel waar alles al vol hangt en je wordt gewoon niet meer warm, dan slaap je beroerd en ben je de dag erna nóg slomer. en ja, dan lijkt het “ineens” alsof iemand ziek is terwijl het vooral stapeling van ellende is.

Iedereen heeft het over grip en kou, maar in die Vogezen is het grootste verschil vandaag gewoon: wie durft z’n regenjack dicht te laten en tóch te eten en drinken, want als je daar één keer “ach later wel” doet zit je op de Grand Ballon al leeg en ga je in de afdaling rare dingen doen. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat slecht weer vooral je planning sloopt: je bril beslaat, je vingers zijn houten lepels en je gaat prutsen met oortjes/ritsjes/gelletjes terwijl het tempo doordendert, en dán komt die valpartij niet door de tv maar door gehaast gedoe in het peloton. En die Col du Haag op 6 km van de meet… daar gaat het niet om wie het hardst klimt, maar wie nog een beetje hersens over heeft om niet als een dolle naar beneden te duiken voor 3 seconden winst.