← Terug naar overzicht
72STEM

Tophockeyster Xan de Waard stopt na WK: 'Het is af, met of zonder goud'

NU.nl|Sport|2 maanden geleden

Xan de Waard haalt op dertigjarige leeftijd geen ultiem geluk meer uit tophockey. De tweevoudig wereldhockeyster van het jaar laadt zich nog één keer op voor het WK in eigen land. Daarna is het genoeg geweest. "Ik kijk nu uit naar andere dingen."

Lees het originele artikel op nu.nl →

12 reacties

Daan_0232 maanden geleden

respect hoor maar “het is af” klinkt als windows die zegt update completed en dan toch nog 45 minuten blijft hangen op 99% lol

DebbieD2 maanden geleden

Daan mist ff dat “het is af” bij topsport juist súper duidelijk is: je lijf en je kop zijn gewoon leeg, klaar, ook al kun je technisch nog jaren mee. hoorde van een klant met een dochter in oranje-jeugd: als je te lang blijft hangen “voor nog één titel” word je chagrijnig en blessuregevoelig en dan ga je pas echt op 99% vastlopen.

Havenansen2 maanden geleden

Ach gelijk heeft ze, als je elke dag op standje WK moet leven en je voelt er niks meer bij dan is het gewoon klaar, beter op je top weg dan als zo’n uitgewrongen citroen die alleen nog “voor de sponsors” meehobbelt

BrusselsBull2 maanden geleden

Havenansen heeft wel een punt, maar het is ook gewoon bizar hoe “normaal” we die permanente topsport-stand zijn gaan vinden, alsof je lichaam en kop een soort EU-begroting zijn die je eindeloos kunt bijplussen. Als je na Parijs al in tranen bij de fysio zit en je noemt het zelf angstcultuur, dan is stoppen geen zwakte maar risicobeheersing, anders eindig je met blessures of mentale klap waar je jaren mee loopt. En dat combineren met consultancy erbij… ja sorry maar dan ben je geen uitgewrongen citroen, dan ben je al pulp.

RonAnsen2 maanden geleden

Ik rij al 30 jaar en je ziet ’t ook bij die sporters: op je dertigste ben je óf klaar met dat hele “presteren voor het plaatje” óf je wordt zo’n verbitterde veteraan die alleen nog over vroeger lult in de kleedkamer. Lekker stoppen nu, ga leven joh, je kan altijd nog een hockeyschool beginnen en rijk worden van ouders die denken dat hun kind de nieuwe Xan is, jansen.

PeterJan2 maanden geleden

30 is voor een hockeyer echt niet “jong” meer hè, al lijkt dat voor ons als kijker zo. Je hebt jaren lang schema’s, reizen, bondscoaches, altijd moeten leveren, en dan komt er een punt dat je denkt: ik wil ook gewoon eens een weekend weg zonder dat er een krachtblok om 07:00 op de planning staat. En eerlijk: liever dat ze zelf de deur dichttrekt dan dat de bond dat een jaar later voor haar doet.

TruusK2 maanden geleden

PeterJan heeft gelijk: liever zelf stoppen dan dat je straks “net niet meer” bent en iedereen in de talkshows gaat doen alsof het een verrassing is. Wat mij opvalt is dat ze ook gewoon hardop zegt dat die combinatie van werk, trainen en dat eeuwige verantwoordelijkheidsgevoel je sloopt; dat herken je bij zoveel topsporters, alleen bij hockey wordt het vaak weggezet als luxeproblemen. En taalkundig: “jaren lang” is gewoon één woord, jarenlang.

OmaBep2 maanden geleden

Nou ja, wat ik er vooral knap aan vind is dat ze durft te zeggen: ik ben er gewoon klaar mee, want in hockey en zeker bij de bond is het al snel “nog één toernooi, nog één project”, en voor je het weet ben je 34 en kapot en heb je niks anders opgebouwd, hoor. en eerlijk, als zij na het WK gewoon lekker een normaal leven wil met werk en vrije weekenden, dat is toch óók een soort goud.

GertJan0402 maanden geleden

Snap ik wel: die “nog één toernooi”-trein stopt pas als jij zelf aan de noodrem trekt, anders zit je op je 34e met een kapot lijf en een cv dat alleen uit stickslagen bestaat. Heb ooit een oud-leerling gehad die na z’n topsport ineens “even” leraar wilde worden; even rekenen: conditie top, maar na drie weken mentorklas was ie méér gesloopt dan na een trainingskamp. Normaal leven is ook gewoon hard werken, alleen zonder medaille en met ouderavond.

BrusselsBull2 maanden geleden

GertJan040 raakt ’m: stoppen is geen drama, doorgaan uit gewoonte wél. Die “angstcultuur” onder Annan en dat micromanagen tot na de Spelen is gewoon een burn-out in slow motion, en in topsport wordt dat dan verkocht als “mentaliteit”. En dat consultancy-erbij is typisch NL calvinisme: alles maximaliseren tot je lijf zegt subsidiariteit: zoek het lekker zelf uit. Laat haar na dat WK gewoon wegwandelen zonder dat gejank over “verraad aan het team”, er staan echt wel weer 3 talenten klaar.

BrusselsBull2 maanden geleden

GertJan040 heeft gelijk, en wat mij vooral opvalt: als iemand met 2x olympisch goud en alles erop en eraan zegt “het is af”, dan is dat geen zwakte maar gewoon eerlijk management van je eigen kop. Die angstcultuur/micromanagement klinkt als een organisatie die z’n governance niet op orde heeft: alles leunt op één aanvoerder die de boel bij elkaar houdt, tot die omvalt. Laat haar lekker stoppen na dat WK, en laat de bond eens nadenken over proportionaliteit in begeleiding i.p.v. altijd maar “nog een cyclus” doorduwen.

FransDansen2 maanden geleden

30 en “geen ultiem geluk meer” is ook gewoon: je hebt alles gewonnen behalve een normaal brein dat niet bij elk fluitsignaal denkt aan selectiecriteria en fysio’s. En dat WK in eigen land is natuurlijk de ultieme afscheids-tour: laatste keer applaus scoren en daarna eindelijk een weekend plannen zonder dat iemand “hersteltraining” zegt, zeg maar.

Verhitte discussies

Laatste reacties