Structurele bekostiging voor Verloskundige samenwerkingsverbanden

Klinkt als “minder administratie” maar ik ruik vooral weer een extra laag overlegclub die straks ook betaald moet worden, terwijl de zwangere gewoon iemand nodig heeft die haar ziet en rust brengt. In de geboortezorg gaat het niet alleen om zorgpaden en prestatiecodes, het gaat om veiligheid in het lijf en vertrouwen in de ruimte, en dat krijg je niet uit een NZa-regeltje maar uit echte samenwerking zonder ego en zonder verzekeraar die de trilling bepaalt. Ben benieuwd hoeveel vsv’s straks vooral bezig zijn met contracten “uniform” krijgen in plaats van met heel-wording rond zwangerschap en kraamtijd.

hmm structurele bekostiging klinkt op zich logisch, maar ik hoop wel dat het niet weer zo’n potje wordt waar een paar grote partijen alles naar zich toe trekken en de kleine verloskundigen mogen “aansluiten”. En wie controleert eigenlijk of dat geld echt naar betere bereikbaarheid/24u dekking gaat en niet naar coördinatoren en vergaderuurtjes?

Dat hele “tweesporenbeleid” is gewoon een recept voor gedoe: in de ene regio integraal, in de andere mono, en dan verhuist een zwangere of moet ze ineens in een ander ziekenhuis bevallen en hup, andere afspraken, andere formulieren, andere wie-betaalt-wat discussie terwijl je op dat moment maar één ding wil, namelijk iemand die de boel rustig en veilig houdt. En die verzekeraars die “uniforme contractafspraken” moeten maken… ja dag, die concurreren op polis en premie maar moeten ineens als één blok optreden, dat wordt achter de schermen gewoon touwtrekken en de zorgverlener mag het oplossen. Geef dat geld liever direct aan harde capaciteit: meer handen aan het bed, betere achterwacht, fatsoenlijke vergoeding voor nacht/weekend, dan merk je er tenminste wat van in de verloskamer i.p.v. in een vergaderruimte.

Structureel geld is prima, maar dan wil ik wel harde afspraken zien over wie er om 03:00 daadwerkelijk op komt dagen als het misgaat. In de praktijk belt iedereen elkaar suf, niemand “is verantwoordelijk” en aan het eind staat er één oververmoeide verloskundige en een paniekerige familie, en wij mogen weer de boel sussen omdat de communicatie faalt.

Ik merk gewoon: structureel geld is oké, maar zet er dan ook een harde eis bij dat zwangeren één duidelijk aanspreekpunt krijgen en dat gegevens fatsoenlijk meegaan tussen verloskundige en ziekenhuis, want nu gaat er bij elke overdracht weer info verloren en zit iedereen te bellen terwijl je al weeën hebt. Als dit alleen “samenwerken” op papier wordt zonder 1 systeem en 1 telefoonnummer dat echt opgenomen wordt, dan verandert er dus niks.