Russische journalist die Poetins geheime relatie onthulde dood aangetroffen: ‘Giftige paddenstoelen’

Giftige paddenstoelen in Riga, tuurlijk… dit is weer zo’n “natuurlijke oorzaak” waar toevallig altijd net de lastige types aan doodgaan. En dan hoor je hier weer mensen roepen dat de EU niks kan, maar Letland heeft gewoon rechtsstaat-tools: onderzoek, forensisch, en als er Russische sporen zijn meteen sancties/uitzettingen, klaar. Als je dit laat wegmoffelen als een culinair ongelukje, nodig je de volgende operatie gewoon uit.

Ach in rusland heet het “paddenstoelen”, “val van balkon” of “hartstilstand”, altijd net als iemand iets te veel weet, en wij doen hier weer verbaasd alsof dat toeval is toch

Nou ja, los van wie erachter zit, als je als balling of journalist al niet eens veilig in Riga een hap kunt eten zonder dat iedereen meteen aan “paddenstoelen” denkt, dan is het toch vooral een signaal: ze willen dat de rest zichzelf gaat censureren, hoor toch. En dan kunnen wij hier wel stoer “sancties” roepen, maar bescherm die mensen dan ook echt, met fatsoenlijke beveiliging en opvang, anders is het alleen een persberichtje achteraf, toch.

Giftige paddestoelen… ja kan, maar het is wel weer het soort verhaal waar je meteen aan “thee met polonium” en balkonnetjes denkt, en dan zit je in Riga ook nog eens in dat grijze gebied van ballingen, geld en Russische ‘zakenlui’ die overal net iets te vaak opduiken. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit soort regimes niet eens per se één spectaculaire moord nodig hebben; het gaat om het signaal: zelfs als je weg bent, ben je niet weg, en iedereen in de journalistiek snapt dat meteen. Ben vooral benieuwd of Letland nu echt doorpakt met harde openbaarheid van het onderzoek, want als het weer verzandt in “voedselvergiftiging, pech gehad” dan kunnen we net zo goed ophouden met doen alsof Europa nog afschrikt.

Iedereen focust nu op “was het Kremlin of niet”, maar de echte scary UX hier is dat het altijd plausibel ontkenbaar blijft: paddenstoel, hart, ongeluk, klaar en niemand kan ooit hard “dit was een aanslag” zeggen. Als Letland serieus wil afschrikken moeten ze juist die grijze zone slopen met extreem transparant onderzoek (tijdlijn, tox-rapport, wie leverde het eten), anders wint de angst ook als het wél een domme vergissing was.