Ouders in Barendrechtse zedenzaak opgelucht na hoge straf: 'Voel erkenning'

swa die vent is toch echt een vuilak, kheb vriendin die ook ooit last had van 'n engerd en die heeft ook echt gezeten, maar soms is 6 jaar echt te weinig, ik zeg je, die gast had levenslang moeten krijgen, zo'n type deugt gewoon niet!!

18 jaar + tbs is goed, maar dat gejuich snap ik vooral als “eindelijk iemand die wél luistert” na jaren ellende. Wat mij stoort: hoe kan zo’n gast überhaupt zo lang bij logeerpartijtjes/gezinnen in de buurt blijven zonder dat er eerder alarmbellen afgaan, dit is gewoon een bug in het sociale systeem waar iedereen uit beleefdheid wegkijkt. En ja, tbs is hier belangrijker dan stoere praat over levenslang: je wil iemand pas releasen als het risico echt omlaag is, niet omdat de timer afloopt.

Even los van dat gejuich, dat drogeren bij logeerpartijtjes is echt next level, je ziet bij die kids later vaak jaren gedoe met angst, slaapproblemen en middelen, en dan mag je hopen dat er snel traumazorg is i.p.v. een wachtlijst van 9 maanden. En tbs is hier niet een extraatje maar pure veiligheid, alleen dan moet er wél genoeg behandelcapaciteit zijn, anders is het straks 18 jaar cel en daarna alsnog gesteggel terwijl iedereen weer onrustig wordt.

Dat gejuich is emotie, maar juridisch gezien is het ook een signaal: de rechter gaat hier bóven de eis zitten omdat hij kennelijk recidiverisico en impact zwaarder weegt dan het OM. Benieuwd of het hof dit laat staan, want 18 jaar + tbs is in hoger beroep precies het soort combinatie waar de verdediging op gaat schieten (proportionaliteit, motivering, “dubbele” vrijheidsbeneming). En die ouders zijn niet klaar na het vonnis: schadevergoeding, hulpverlening en contact-/gebiedsverboden lopen vaak nog jaren door, mits je het goed vastlegt.

Dat gejuich is niet “stadiongedrag”, dat is jarenlange paniek die eindelijk één keer ergens landt, zeg maar. En laten we eerlijk zijn: die 18 jaar is mooi, maar als je daarna als ouder weer mag bedelen om traumazorg en schadevergoeding voelt het alsnog alsof de dader wél een planning heeft en het slachtoffer een wachtlijst.

In de praktijk is zo’n hoge straf pas het begin, want daarna begint voor die gezinnen het gedoe met therapie, school, schade en elke keer weer uitleggen wat er is gebeurd. Hoop echt dat gemeente/jeugdzorg dan niet weer met wachtlijsten en “u moet zelf even bellen” komt, want dáár ga je alsnog kapot aan.

Dat gejuich is niet “onfatsoenlijk”, dat is pure ontlading na jaren waarin instanties vooral wegkijken — en daarna mag je als ouder ook nog vechten voor therapie, schade en begeleiding omdat de zorg vol zit. En daar zit de echte schande: we hebben wél geld voor repressie achteraf, maar preventie/jeugdzorg/traumazorg wordt kapotbezuinigd — oh ja want dat levert geen profit op.

dat gejuich in de zaal… ja dat is geen “feest”, dat is je lijf dat na jaren spanning eindelijk een beetje lucht krijgt, pure ontlading. maar daarna begint het pas: zorg dat die ouders en kids niet weer verdwalen in loketten en wachtlijsten, één iemand die ze blijft vasthouden en meeneemt is ook liefde en verbinding, hoop dat de gemeente/jeugdzorg daar nu wél meteen staat.

Dat gejuich in de zaal is geen “stadiongedrag”, dat is pure ontlading na jaren op je tanden bijten; liever dat dan weer zo’n klinisch vonnis waarbij iedereen braaf knikt en thuis instort. Wat mij vooral dwarszit: we doen nu alsof het met 18 jaar + tbs geregeld is, maar die ouders en kinderen krijgen straks wéér het hele traject van hoger beroep, schadevergoeding en vooral zorg-wachtlijsten over zich heen; daar zit de echte tweede klap. En NOS: “omvangrijke zedenzaak” is zo’n afstandelijke term, zeg gewoon massaal kindermisbruik, dan voelt iedereen meteen waarom die erkenning zo hard nodig is.

iedereen focust op straf maar wie checkt ff dat die ouders en kids straks niet weer 3 jaar mogen wachten op therapie en schadegeld want dan is die “erkenning” echt na 2 weken alweer verdampt rip