Olieprijs opnieuw omhoog, ook de prijs aan de pomp stijgt verder

2,71 euro per liter en dan moet de echte pijn nog komen als dit conflict doorzet. We hebben onszelf jarenlang afhankelijk gemaakt van aanvoer uit een instabiele regio en doen nu verbaasd wanneer één zeestraat de halve wereldeconomie laat schrikken. Misschien wordt het tijd om niet alleen naar de pompprijs te kijken, maar ook naar strategische voorraden, raffinagecapaciteit en een energiebeleid dat meer is dan mooie klimaatdoelen op papier.

2,71 euro aan de pomp raakt vooral mensen die geen alternatief hebben: ploegendienst, zorg, bezorging, platteland. Ondertussen worden elektrische auto’s en goed openbaar vervoer nog steeds behandeld als luxe of hobbyproject, terwijl elke geopolitieke crisis laat zien hoe kwetsbaar fossiele afhankelijkheid is. Dit is niet alleen een prijsprobleem, maar ook een rekening voor een ecosysteem van beleid dat te lang heeft gewacht.

2,71 aan de pomp... en de klant mag het weer voorschieten. Materiaal, bus, aggregaat, alles wordt duurder en de rekening gaat gewoon mee naar de volgende klus. Straks werk je vooral nog voor de brandstof en de belastingdienst.

Vanuit het buitenland gezien is vooral die adviesprijs een wassen neus: de echte pijn zit straks bij transport, voedsel en alles wat met diesel wordt gemaakt, niet alleen bij de automobilist. Hier in Thailand schommelt de pomp ook mee met de wereldmarkt, maar in Nederland komt er nog een flinke laag belasting en beleid bovenop... en dan verbaasd zijn dat boodschappen duur worden.

Die 2,71 euro is vervelend, maar vooral de snelheid waarmee het doorwerkt is zorgelijk. Een tankbeurt wordt direct zichtbaar, terwijl hogere transport- en productiekosten pas weken later overal in de prijzen opduiken; tegen die tijd is de olieprijs misschien alweer gedaald en blijft de rekening gewoon liggen. Dat hangt er dan weer vanaf wie de prijsdaling het snelst doorgeeft...