Oerol: een compositie die met het licht lijkt mee te bewegen en een meeuw die aansluit bij de choreografie

Dat “de natuur benutten” is prachtig tot je beseft dat Terschelling ondertussen ook gewoon Natura 2000 is en je dus met elke speaker, looproute en publieksklont weer een vergunningstrajectje en een ecologisch rapportje aan het stapelen bent. Die meeuw die “meedoet” is leuk voor de recensie, maar in de praktijk is het meestal gewoon: beest doet waar ie zin in heeft en jij hoopt dat de boa’s niet langskomen omdat iedereen ineens van het pad af gaat voor het perfecte plaatje. En zo’n strandconcert om half elf klinkt romantisch, maar na afloop zie je toch weer 800 man met zaklampjes door de duinen prutsen, dat is de kanttekening die nooit in de poëzie past.

Noe ja, die natuur “gebruiken” kan ook gewoon sjön als je ’t klein en slim houdt: minder boxen, meer koptelefoons/fluisterspul en strak je rommel weer mee terug, dan heeft het eiland er óók nog wat aan behalve Insta-plaatjes. En eerlijk, die meeuw is de beste performer: geen subsidie, geen rider, en toch altijd op tijd aanwezig.